به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام احمد لطفيان سرگزی، امامجمعه نيكشهر در گفتمان دينی «اهميت سوره توحيد و نماز در زندگی» كه در نيكشهر برگزار شد، گفت: در نماز بعد از سوره حمد، بايد يكى ديگر از سورههاى قرآن خوانده شود كه نمازگزار میتواند هر سورهاى را انتخاب كند، البته به غير از چهار سورهاى كه سجده واجب دارند. اما در ميان سورهها، سوره توحيد ترجيح دارد و لذا در روايات سفارش شده است در هر شبانهروز لااقل در يكى از ركعتهاى نمازتان اين سوره را بخوانيد تا از نمازگزاران واقعى باشيد.
وی با بيان اينكه اين سوره در اهميت، به اندازه يك سوم قرآن، بلكه يك سوم تورات و انجيل و زبور است. نه تنها در نماز، بلكه اگر بعد از نماز هم اين سوره بهعنوان تعقيب نماز خوانده شود، خداوند خير دنيا و آخرت را به انسان مرحمت میكند، افزود: گرچه اين سوره كوچك است اما محتواى آن بسيار بالاست، چنان كه امام سجاد(ع) فرمودند «خداوند چون میدانست در آينده افراد دقيق و عميقى پيدا میشوند، اين سوره و همچنين آيات اول سوره حديد را نازل كرد».
استاد دانشگاه آزاد نيكشهر بيان كرد: قرائت اين سوره نه تنها در نماز سفارش شده، بلكه تلاوت مكرر آن، شر افراد ظالم را كوتاه و خانه انسان را از حوادث و خطرات بيمه میكند. «قُلْ هُوَ اللَّهُ احَدٌ» بگو او خداى يكتاست، توحيد، اساسیترين اصل همه اديان آسمانى است و انبيا آمدهاند تا آثار شرك و كفر و بتپرستى را از ميان بردارند و مردم را بهسوى خداى يگانه دعوت كنند. توحيد، روح و جان همه تعاليم انبياست. دليل يكتایى او اينكه اگر خداى ديگرى هم بود، او نيز بايد پيامبرانى میفرستاد تا مردم او را بشناسند و اطاعتش كنند.
حجتالاسلام لطفيان ادامه داد: دليل يكتایى او اينكه همه انسانها در موقع خطر، تنها به يك نقطه متوجه میشوند و دل آنها گواهى میدهد كه تنها يك نقطه است كه در سختیها به انسان اميد میدهد. دليل يكتایى او، هماهنگى ميان زمين و آسمان، هستى و انسان و ارتباطى دقيق و منظم ميان همه آفريدههاست. آرى، هماهنگى ميان خورشيد و ماه و زمين، آب و باد و خاك، كوه و دشت و دريا و همه اينها با نيازهاى انسان، نشاندهنده يكتایى خالق است. انسان اكسيژن میگيرد و كربن پس میدهد و گياهان كربن میگيرند و اكسيژن میسازند تا نياز انسان و ديگر موجودات زنده را برطرف كنند و اين هماهنگى رمز حيات انسان و گياه است.
امامجمعه نيكشهر اظهار كرد: «اللَّهُ الصَّمَدُ» او خداى بینياز است. «صَمَد» يعنى نفوذناپذير، خللناپذير و تغييرناپذير. او «صَمَد» است، پس نه ماده است و نه مادى، زيرا همه امور مادى در طول زمان دچار تغيير و خلل میشوند. لذا او نه جسم دارد كه با چشم ديده شود و نه همچون نيروى جاذبه است كه گرچه ديده نمیشود، اما خواص مادى دارد. او «صَمَد» است، قدرتى نفوذناپذير كه ارادهاش در همه چيز نافذ و جارى است. او «صَمَد» است، عزيزى خللناپذير كه همه عزتها از اوست و هر كس هر عزت و قدرتى دارد از اوست. او به هيچ كس و هيچ چيز نياز ندارد ولى همه چيز نيازمند اوست.
وی عنوان كرد: «لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ» او نه چيزى را زائيده و نه از هر چيزى زاده شده است. «وَ لَمْ یَكُنْ لُهُ كُفُواً احَدٌ» و هرگز براى او همتا و همانندى نبوده است. رابطه خداوند با موجودات رابطه توليدی نيست رابطه ايجادی است. او نه در وجود همانند دارد، نه در كمال و نه در افعال.
استاد دانشگاه آزاد نيكشهر گفت: اين سوره تمام رگههاى شرك، خرافات، اوهام و عقايد انحرافى را از ساحت مقدس خدا نفى میكند و توحيد خالص ناب را به ما عرضه میدارد.
حجتالاسلام لطفيان با اشاره به ركوع و سجود در نماز اظهار كرد: يكى از اركان نماز ركوع است كه با كم و زياد شدن آن، خواه عمدى يا سهوى، نماز باطل میشود. كلمه «ركعت» كه در شمارش بخشهاى نماز بهكار میرود از همين واژه ركوع است. وقتى آيه «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّك الْعَظيمِ» نازل شد، پيامبر دستور دادند در ركوع خداوند را تعظيم كنيد و اين ذكر را در ركوع بگوييد «سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ» يعنی پروردگار باعزمتم پاك و منزه است و من او را ستايش میكنم.
امامجمعه نيكشهر با اشاره به اينكه در روايات میخوانيم كه ركوع نشانه ادب است و سجود نشانه قرب به خدا، و تا ادب را خوب انجام ندهيد آماده قرب نمیشويد، اذعان كرد: ركوع، راهى براى توبه و استغفار و عذرخواهى به درگاه خداوند است «فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ انابَ». امام باقر(ع) میفرمايند «كسى كه ركوع خود را كامل انجام دهد از وحشت قبر در امان است».
وی افزود: پس از آنكه خداوند آدم را آفريد به فرشتگان فرمان داد تا براى او سجده كنند، همه سجده كردند جز ابليس، و خداوند او را بهخاطر همين نافرمانى از درگاه خود راند. اين ماجرا را قرآن بارها تكرار میكند و میدانيم كه تكرارهاى قرآن بیدليل نيست. گويا میخواهد بگويد اى انسانى كه همه فرشتگان بهخاطر تو به سجده افتادند! چرا تو در برابر خداوند خالق سجده نمیكنى؟ اى انسان، ابليس بهخاطر ترك سجده تو رانده شد، آن وقت تو كه سجده بر خداوند را ترك میكنى چه انتظارى دارى؟.
حجتالاسلام لطفيان با اشاره به حكمتهاى سجده گفت: از اميرالمؤمنين على(ع) درباره حكمتهاى سجده پرسيدند، حضرت فرمود «سجده اول، يعنى آنكه در ابتدا خاك بودم و چون سر از سجده برمیدارى يعنى از خاك به دنيا آمدم. سجده دوم، يعنى دوباره به خاك بازمیگردم و سر برداشتن از آن، يعنى در قيامت از قبر برمیخيزم و محشور میشوم».
استاد دانشگاه آزاد نيكشهر اظهار كرد: سجده مخصوص نماز نيست، بلكه در موارد ديگرى نيز مطرح است و حتى گاهى واجب میشود، مانند تلاوت يكى از چهار آيهاى كه سبب سجده میشود. يكى از موارد شكر، سجده شكر است كه به آن سفارش بسيار شده است. سجده شكر يعنى تشكر از نعمتهاى بیپايان الهى كه بر ما و خانواده ما نازل شده است. امام صادق(ع) میفرمايند «هرگاه ياد نعمتى افتادى، صورت خود را براى تشكر بر زمين بگذار و اگر ديدى كه مردم ترا میبينند به احترام آن نعمت كمى خم شو».