حسن عليمردانی، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه هيچ مديری با نيت ضعيف كار كردن پستی را تحويل نمیگيرد، اظهار كرد: هر مديری در مدت تصدی خود دوست دارد كه بهترين عملكرد را داشته باشد، بنابراين زمانی كه نقاط ضعف بررسی میشود نبايد اين تصور پيش آيد كه هيچ كار مثبتی انجام نشده است، بلكه ارزيابی نقاط ضعف به اين دليل است كه كيفيت بالا رود.
وی افزود: درباره عملكرد معاونت سينمايی در سالهای اخير هم بايد گفت كه مديران اين دوره با شعارهای بسيار زيبايی وارد سينما شدند، اما در عمل ما چيزی از آن شعارها نديدم، چراكه مشكلاتی سر راهشان پيش آمد كه آنها را از عملكرد بهتر و مطلوبتر محروم كرد. اين مشكلات كه اكثرا با آن اشنا هستيم، مناقشاتی بود كه میتوانست رخ ندهد؛ درگيریهايی كه با صحبت كردن از بين میرفت، اما كسی اين راه را انتخاب نكرد.
وی در پاسخ به اين سؤال كه دولت آينده در عرصه هنر دينی بايد چه عملكردی داشته باشد؟ گفت: عملكرد سينما در دولت آينده منوط به توانايی معاونت سينمايی آينده است، چون اين معاونت كه به سازمان تغيير نام داده قادر است سياستهای سينما را تبيين كند. در اين ميان رئيس آينده اين سازمان میبايست آسيبهايی كه تا به امروز سينما درگير آن بوده را شناسايی كند تا بهتر بتواند نقاط ضعف را برطرف كند. از همه مهمتر معاونت سينمايی در دوره بعد بايد نگاهش فارغ از گرايشات سياسی باشد، چون جناحبندیها در اين زمينه باعث میشود بسياری از پتانسيلها ديده نشود.
تهيهكننده فيلم سينمايی «سلام بر فرشتگان» متذكر شد: البته هر مديری برای خود بينش سياسی خاصی دارد اين ويژگی نيز به هيچ وجه نكوهيده نيست، اما منظور من اين است كه علاقه به سياست يا جناحی خاص سبب نشود كه توانايی عدهای ديگر ناديده گرفته شود. درحقيقت شناسايی استعداد و واگذاری امكانات تنها بايد بر اساس كيفيت كار هنرمند باشد. اين امر نيز تنها به سينما مختص نمیشود، بلكه تمامی بخشهای هنر بايد بدان متعهد باشند.
وی در بخش ديگری از سخنان خود انتظارش از رئيسجمهور آينده را در حوزه فرهنگ چنين توصيف كرد: من از رئيسجمهور آينده توقع دارم كه به كارها و افراد ارزشمدار بها دهد؛ هنرمندانی كه علاوه بر كيفيت فنی از داشتههای ايمانی و اعتقادی خوبی هم بهره میبرند. در اين صورت است كه انتظار میرود هنر متعهد و دينی در كشور رشد كند. در ضمن از رئيسجمهور درخواست میكنم كه به مقوله فرهنگ و هنر به چشم نياز ثانويه نگاه نكند، چون جامعهای موفق است كه در ابتدا فرهنگ خوبی داشته باشد.
وی در پايان درباره مشكلات پيش روی هنر به ويژه سينما خاطرنشان كرد: من فيلمنامه را مشكل اصلی سينما میدانم، چون اساس هر فيلمی فيلمنامه است. بنابراين اگر بتوان اين نقصان را برطرف كرد مطمئن باشيد سينما نيز رشد كرده و صعفهای مربوط به كارگردانی، بازيگری و... از بين خواهد رفت. راه رهايی از اين مشكل هم اين است كه مراكزی در نظر گرفته شود كه در آن نيروهای متخصص در اين عرصه تربيت شود به شرطی كه كارهايی كه در اين بخش خلق میشود هم به خط توليد برسد.