نگاهی به زندگی حضرت ابوالفضل(ع) در «صفحه تقويم» از راديو قرآن
برنامه «صفحه تقويم» در روز ميلاد حضرت عباس(ع) پنجشنبه، 23 خردادماه به بيان بخشی از زندگی آن حضرت میپردازد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در برنامه «صفحه تقويم» پنجشنبه، 23 خردادماه مطابق با چهارم شعبان المعظم 1434 ه.ق برابر با 13 ژوئن 2013 ميلادی مهمترين رويدادهای تاريخی بيان میشود.
ولادت حضرت ابالفضل العباس(ع) در سال 26 ه.ق و روز جانباز، درگذشت ابوسعيد ابوالخير، عارف و شاعر معروف در سال 440 ه.ق، صدور فرمان امام خمينی(ره) برای تشكيل ستاد انقلاب فرهنگی در سال 1359 ه.ش و رحلت بانوی مجتهده و عالمه سيده نصرت امين اصفهانی در سال 1362 ه.ش از رويدادهای مهم اين روز است.
حضرت ابوالفضل العباس(ع) نخستين فرزند از ازدواج حضرت اميرالمؤمنين على(ع) و امالبنين بود. ايشان در روز چهارم شعبان سال 26 هجرى در مدينه چشم به جهان گشودند.
حضرت ابوالفضل نخستين فرزند از امالبنين بانوى با معرفت و حقشناسى بود. تولد وى، خانه على(ع) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت. وقتى كه به دنيا آمد حضرت على(ع) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.
با آن كه اين نوزاد بسيار خوش منظر و زيبا بود به طورى كه وى را قمر بنىهاشم ناميدهاند و به ماه شب 14 تشبيه كردهاند و حضرت وى را به نام عباس نام نهاد و آن به اين علت بود كه عباس هم به معناى شير شرزه و خشمگين است و هم به معناى عبوس و چهره گرفته زيرا كه ايشان نسبت به ظالمان چهرهاى خشمگين داشتند. در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقيقه ذبح كردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.
با آن كه هنگام تولد پدر خوشحالى مىكند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مىگرفت و آستين دستهاى كوچك او را بالا مىزد و بر بازوان او بوسه مىزد و اشك مىريخت. حضرت در پاسخ امالبنين نسبت به اين كار فرمود «اين دستها براى كمك و يارى به برادرش حسين قطع خواهد شد».
حضرت عباس در خانه على(ع) و در دامان مادر با ايمان و وفادارش و در كنار امام حسين(ع) رشد كرد و درسهاى بزرگ انسانيت صداقت و اخلاق را فرا گرفت. تربيت خاص امام على(ع) بىشك در شكل دادن به شخصيت فكرى و روحى اين نوجوان سهم عمدهاى داشت. روزى حضرت على(ع) عباس خردسال خود را نشانده بود و حضرت زينب(س) هم حضور داشت؛ امام به اين كودك عزيز گفت «بگو يك عباس» گفت يك فرمود «بگو دو» عباس خوددارى كرد و گفت «شرم دارم با زبانى كه خدا را به يگانگى خواندهام دو بگويم» حضرت از معرفت اين فرزند خوشحال شد و پيشانى عباس را بوسيد.
براى ايشان 16 لقب شمردهاند كه هر كدام جلوهاى از فضائل، كرامات و عظمت وى را نشان مىدهد و ما برخى از آنها را برمىشمريم.
عباس، چون مثل شير حمله مىكرد دلير بود ترس در دل دشمن مىريخت و فريادهاى حماسىاش لرزه بر اندام حريفان مىافكند. ابوالفضل، نام پسرش فضل بود و هم اين كه وى پدر فضيلت و خوبىها بود و فضل و نيكى زاده او و مولود سرشت پاكش بود. ابوالقربه، (پدر مشك) به خاطر مشك آبى كه بر دوش مىگرفت و از كودكى ميان بنى هاشم سقایى مىكرد. سقا، به خاطر اين كه آب آور تشنگان به خصوص در سفر كربلا بود، قمر بنىهاشم: وى در ميان بنىهاشم زيباترين و جذاب ترين چهره را داشت و چنين ماه درخشان در شب تار مىدرخشيد و باب الحوائج، آستان رفيعش قبله حاجات و توسل به آن حضرت بر آورند و نياز دردمندان است.
يادآور میشود، برنامه «صفحه تقويم» كه هر روز ساعت 8:40 به مدت پنج دقيقه از راديو قرآن پخش میشود كاری از گروه مناسبتهای ويژه و به سردبيری و تهيهكنندگی فاطمه گنجی است و عبدالله فجری و مريم صلحی گويندگی آن را برعهده دارند.
در برنامه «صفحه تقويم» به فراخور موضوع، كارشناسان مختلف حضور میيابند و درخصوص رويداد مهم تاريخی آن روز مطالبی را برای شنوندگان بيان میكنند.
ولادت حضرت ابالفضل العباس(ع) در سال 26 ه.ق و روز جانباز، درگذشت ابوسعيد ابوالخير، عارف و شاعر معروف در سال 440 ه.ق، صدور فرمان امام خمينی(ره) برای تشكيل ستاد انقلاب فرهنگی در سال 1359 ه.ش و رحلت بانوی مجتهده و عالمه سيده نصرت امين اصفهانی در سال 1362 ه.ش از رويدادهای مهم اين روز است.
حضرت ابوالفضل العباس(ع) نخستين فرزند از ازدواج حضرت اميرالمؤمنين على(ع) و امالبنين بود. ايشان در روز چهارم شعبان سال 26 هجرى در مدينه چشم به جهان گشودند.
حضرت ابوالفضل نخستين فرزند از امالبنين بانوى با معرفت و حقشناسى بود. تولد وى، خانه على(ع) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت. وقتى كه به دنيا آمد حضرت على(ع) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.
با آن كه اين نوزاد بسيار خوش منظر و زيبا بود به طورى كه وى را قمر بنىهاشم ناميدهاند و به ماه شب 14 تشبيه كردهاند و حضرت وى را به نام عباس نام نهاد و آن به اين علت بود كه عباس هم به معناى شير شرزه و خشمگين است و هم به معناى عبوس و چهره گرفته زيرا كه ايشان نسبت به ظالمان چهرهاى خشمگين داشتند. در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقيقه ذبح كردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.
با آن كه هنگام تولد پدر خوشحالى مىكند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مىگرفت و آستين دستهاى كوچك او را بالا مىزد و بر بازوان او بوسه مىزد و اشك مىريخت. حضرت در پاسخ امالبنين نسبت به اين كار فرمود «اين دستها براى كمك و يارى به برادرش حسين قطع خواهد شد».
حضرت عباس در خانه على(ع) و در دامان مادر با ايمان و وفادارش و در كنار امام حسين(ع) رشد كرد و درسهاى بزرگ انسانيت صداقت و اخلاق را فرا گرفت. تربيت خاص امام على(ع) بىشك در شكل دادن به شخصيت فكرى و روحى اين نوجوان سهم عمدهاى داشت. روزى حضرت على(ع) عباس خردسال خود را نشانده بود و حضرت زينب(س) هم حضور داشت؛ امام به اين كودك عزيز گفت «بگو يك عباس» گفت يك فرمود «بگو دو» عباس خوددارى كرد و گفت «شرم دارم با زبانى كه خدا را به يگانگى خواندهام دو بگويم» حضرت از معرفت اين فرزند خوشحال شد و پيشانى عباس را بوسيد.
براى ايشان 16 لقب شمردهاند كه هر كدام جلوهاى از فضائل، كرامات و عظمت وى را نشان مىدهد و ما برخى از آنها را برمىشمريم.
عباس، چون مثل شير حمله مىكرد دلير بود ترس در دل دشمن مىريخت و فريادهاى حماسىاش لرزه بر اندام حريفان مىافكند. ابوالفضل، نام پسرش فضل بود و هم اين كه وى پدر فضيلت و خوبىها بود و فضل و نيكى زاده او و مولود سرشت پاكش بود. ابوالقربه، (پدر مشك) به خاطر مشك آبى كه بر دوش مىگرفت و از كودكى ميان بنى هاشم سقایى مىكرد. سقا، به خاطر اين كه آب آور تشنگان به خصوص در سفر كربلا بود، قمر بنىهاشم: وى در ميان بنىهاشم زيباترين و جذاب ترين چهره را داشت و چنين ماه درخشان در شب تار مىدرخشيد و باب الحوائج، آستان رفيعش قبله حاجات و توسل به آن حضرت بر آورند و نياز دردمندان است.
يادآور میشود، برنامه «صفحه تقويم» كه هر روز ساعت 8:40 به مدت پنج دقيقه از راديو قرآن پخش میشود كاری از گروه مناسبتهای ويژه و به سردبيری و تهيهكنندگی فاطمه گنجی است و عبدالله فجری و مريم صلحی گويندگی آن را برعهده دارند.
در برنامه «صفحه تقويم» به فراخور موضوع، كارشناسان مختلف حضور میيابند و درخصوص رويداد مهم تاريخی آن روز مطالبی را برای شنوندگان بيان میكنند.
