حجتالاسلام حبيب ولیخانی، كارشناس پژوهش مدرسه علميه امام صادق(ع) زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با بيان اينكه اعتقاد به ظهور منجی و مهدويت در معنای عام خود، يك باور دينی فراگير بين انسانها بوده است، اظهار كرد: در اديان مختلف چنين اعتقادی بهنحوی ملموس و بارز تجلی يافته و منجی با تعابير مختلفی چون «سوشيانت» در دين زرتشت و در نهايت «مهدی(عج)» در فرهنگ اسلامی ياد شده است.
وی ادامه داد: از اينرو مهدويت و منجیگرايی دغدغه تمامی انسانها در دورانهای مختلف تاريخی بوده است و در روزگار ما نيز كه انسان معاصر دچار بیعدالتیها ظلم در عرصه جهانی است، اين مسئله حائز اهميت میباشد.
اين مقام مسئول با تأكيد بر اينكه در روايات متعدد دينی از حضرت مهدی(عج) تعبير به «بهار روزگاران» شده است و جزء سلامهايی كه به حضرت میشود «السلام علی ربيعالأنام و نضرةالايام» میباشد، تصريح كرد: انقلاب حضرت مهدی(عج)، تحولی عظيم در تاريخ بشری بوده و با محورهای اعتقادی دين مبين اسلام انس و الفت ديرينه دارد.
حجتالاسلام ولیخانی با بيان اينكه فرهنگ انتظار در به كمال رسيدن ويژگیهای اخلاقی مؤثر است، گفت: حاصل نزديكی اين دو به يكديگر، شكلگيری خودسازی در فرد است كه به اصلاح جامعه و ديگر افراد نيز منجر میشود.
وی ادامه داد: بهطور قطع اصلاح در درون فرد، در سطح جامعه نيز تسری داده شده و زمينه را برای ظهور حضرت مهدی(عج)، فراهم میکند.
كارشناس پژوهش مدرسه علميه امام صادق(ع) زنجان در پايان، به اختلاف در زمينه باور به منجی در اديان مختلف اشاره كرد و متذكر شد: اختلاف ميان اديان بر شخصی و يا نوعی بودن منجی است كه شيعه بر شخصی بودن منجی باور داشته و اين بدان معناست كه شيعه فرد معينی را برای اين مهم مدنظر دارد.