اولويتبندی سنی در توليد تئاتر دينی كودك و نوجوان/19
اولويت شرايط فرهنگی بر گروه سنی در توليد نمايش دينی كودك و نوجوان
گروه هنر: با وجود اينكه تفكيك سنی و تأمين نيازهای مورد نظر دو گروه سنی كودك و نوجوان در توليد محصولات فرهنگی و هنری همچون نمايش مهم است اما با توجه به پيشرفت جوامع و در اختيار داشتن انواع و اقسام وسايل ارتباطی شرايط فرهنگی و نحوه زيست كودك و نوجوان و نوع نگرش آنها به مسائل اعتقادی در اين روند از اولويت بيشتری برخوردار است.
غلامرضا حبيبی، تهيهكننده برنامههای نمايشی كودك و نوجوان تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: به هر حال بايد اين نكته را قبول داشت كه پايه علمی توليد برنامههای نمايشی برای كودكان و نوجوانان در تلويزيون نيز هنر تئاتر است و با توجه به اينكه به غير از پايتخت و برخی از مراكز استانی در ساير مناطق كشور اصولاً چيزی به نام اجرای صحنهای تئاتر كودك و نوجوان وجود ندارد لذا برنامههای نمايشی تلويزيون نقش تعيين كنندهای در ارتقای سطح علمی و معلومات كودك و نوجوان دارند.
وی گفت: با اين فرض نكتهای كه حائز اهميت است آنكه سن مخاطب كودك و نوجوان به لحاظ عقلی و درك و فهم بسياری از مسائل بسيار فراتر از آن چيزی است كه در گذشته شاهدش بوديم و علت آن هم فراگيری اينترنت و در دسترس بودن انواع و اقسام وسايل و رسانههای ارتباطی است كه در اختيار كودكان و نوجوانان امروزی قرار دارد.
حبيبی تصريح كرد: براين اساس شرايط سنی كودك و نوجوان امروز به واسطه حجم اطلاعات ارائه شده به او به طور مثال با 5 سال پيش بسيار تغيير كرده است و لذا نمیتوان به الگوهای رفتاری و اخلاقی موجود در برنامههای گذشته كه در تلويزيون پخش میشد رجوع كرد اما متأسفانه اخيراً شاهد هستيم كه رسانه ملی و شبكههای استانی به بهانه حس نوستالژيكی كه عوامل سازنده و برنامهساز در دوران كودكی خود نسبت به آن برنامهها داشتهاند لذا اقدام به بازپخش برنامههای نمايشی قديمی برای كودكان و نوجوانان میكنند كه اين مسئله در مواجهه با مخاطب كودك و نوجوان در شرايط كنونی يك فاجعه رسانهای محسوب میشود.
تهيهكننده ويژهبرنامه تلويزيونی «بچههای مسجد» گفت: موضوع ديگری كه مطرح است آنكه در همه جای دنيا برای توليد برنامههای فرهنگی و هنری و از آن جمله توليد نمايش برای كودك و نوجوان هماهنگی خوبی وجود دارد و نهادهای فرهنگی مرتبط با كودك و نوجوان به موازات هم و در راستای تكميل يكديگر و به منظور يك هدف به توليد میپردازند در حاليكه در ايران به طور مثال بين آموزش و پرورش، ارشاد و حتی كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان تعاملی وجود ندارد و هر يك به شكل مجزا براساس اهداف خود در حال توليد هستند و هيچكدام در جريان اقدامات ديگری نيست.
حبيبی با اشاره به اينكه تحقيق يكی از اركان مهم برای توليد آثار نمايشی به ويژه با مضامين دينی و ارزشی برای كودكان و نوجوانان است گفت: ذات توليد اثر نمايشی برای كودك و نوجوان اهداف آموزشی است اما به دليل عدم تحقيق مناسب و ناشناس ماندن نيازهای مخاطب، شاهد افول برنامههای نمايشی برای كودكان و نوجوانان كه در آنها آموزش توأم با سرگرمی و تفريح باشد هستيم.
تهيه كننده برنامه نمايشی «خاله شادونه» ضمن تأكيد بر اين نكته كه در توليد برنامههای نمايشی برای كودكان بايد خلاصهگويی و بيان ساده موردنظر قرار گيرد تا پيام تربيتی و اخلاقی به نحوی مناسب به آنها منتقل شود گفت: متأسفانه شاهد چنين اتفاقی نيستيم و در توليد نمايش برای كودكان به مفصل و مطولگويی دچار شدهايم كه از حوصله كودكان خارج است.
اين مدرس دانشگاه به خلأ توليد نمايشی برای نوجوانان كه تأمل و پرورش انديشه و بينش از جمله ويژگیهای آن است اشاره كرد و گفت: شرايط فرهنگی حاصل از نحوه زيستن، محيط جغرافيايی و اينكه كودك و نوجوان در چه شرايط تربيت شده و نسبت به موضوعات اعتقادی چگونه فكر میكند در توليد اثر نمايشی بسيار مهم است و حتی اهميت آن بيشتر از شرايط گروه سنی است.
تهيهكننده برنامه نمايشی «سلام بچهها» گفت: در اين زمينه بيشتر از هر چيز ديگری ارائه محتوا و نوع آن كه بايد در مواجهه با سطح فرهنگی جوامع چگونه باشد حائز اهميت است همچنانكه به طور مثال در توليد يك برنامه نمايشی آموزشی امريكايی به نام «خيابان كنجد» شاهد هستيم كه اين برنامه با وجود قدمت بيش از 40 ساله خود، اما از آنجا كه ساختاری منسجم و غنی دارد توليدكنندگان تنها با تغيير محتوا، آن را برای هر جامعهای حتی كودكان نوار غزه نيز مناسبسازی میكنند.
وی تصريح كرد: اين تفاوت در ارائه محتوا به نظر من بايد متناسب با اقليم و موقعيت جغرافيايی و فرهنگی كودكان و نوجوانان با توجه به گستردگی فرهنگی جامعه ايرانی تغيير كند و لذا اثر نمايشی ارائه شده به طور مثال برای كودك و نوجوان تهرانی مناسب طرح و ارائه به كودك و نوجوان سيستان و بلوچستانی نيست.
ادامه دارد....
وی گفت: با اين فرض نكتهای كه حائز اهميت است آنكه سن مخاطب كودك و نوجوان به لحاظ عقلی و درك و فهم بسياری از مسائل بسيار فراتر از آن چيزی است كه در گذشته شاهدش بوديم و علت آن هم فراگيری اينترنت و در دسترس بودن انواع و اقسام وسايل و رسانههای ارتباطی است كه در اختيار كودكان و نوجوانان امروزی قرار دارد.
حبيبی تصريح كرد: براين اساس شرايط سنی كودك و نوجوان امروز به واسطه حجم اطلاعات ارائه شده به او به طور مثال با 5 سال پيش بسيار تغيير كرده است و لذا نمیتوان به الگوهای رفتاری و اخلاقی موجود در برنامههای گذشته كه در تلويزيون پخش میشد رجوع كرد اما متأسفانه اخيراً شاهد هستيم كه رسانه ملی و شبكههای استانی به بهانه حس نوستالژيكی كه عوامل سازنده و برنامهساز در دوران كودكی خود نسبت به آن برنامهها داشتهاند لذا اقدام به بازپخش برنامههای نمايشی قديمی برای كودكان و نوجوانان میكنند كه اين مسئله در مواجهه با مخاطب كودك و نوجوان در شرايط كنونی يك فاجعه رسانهای محسوب میشود.
تهيهكننده ويژهبرنامه تلويزيونی «بچههای مسجد» گفت: موضوع ديگری كه مطرح است آنكه در همه جای دنيا برای توليد برنامههای فرهنگی و هنری و از آن جمله توليد نمايش برای كودك و نوجوان هماهنگی خوبی وجود دارد و نهادهای فرهنگی مرتبط با كودك و نوجوان به موازات هم و در راستای تكميل يكديگر و به منظور يك هدف به توليد میپردازند در حاليكه در ايران به طور مثال بين آموزش و پرورش، ارشاد و حتی كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان تعاملی وجود ندارد و هر يك به شكل مجزا براساس اهداف خود در حال توليد هستند و هيچكدام در جريان اقدامات ديگری نيست.
حبيبی با اشاره به اينكه تحقيق يكی از اركان مهم برای توليد آثار نمايشی به ويژه با مضامين دينی و ارزشی برای كودكان و نوجوانان است گفت: ذات توليد اثر نمايشی برای كودك و نوجوان اهداف آموزشی است اما به دليل عدم تحقيق مناسب و ناشناس ماندن نيازهای مخاطب، شاهد افول برنامههای نمايشی برای كودكان و نوجوانان كه در آنها آموزش توأم با سرگرمی و تفريح باشد هستيم.
تهيه كننده برنامه نمايشی «خاله شادونه» ضمن تأكيد بر اين نكته كه در توليد برنامههای نمايشی برای كودكان بايد خلاصهگويی و بيان ساده موردنظر قرار گيرد تا پيام تربيتی و اخلاقی به نحوی مناسب به آنها منتقل شود گفت: متأسفانه شاهد چنين اتفاقی نيستيم و در توليد نمايش برای كودكان به مفصل و مطولگويی دچار شدهايم كه از حوصله كودكان خارج است.
اين مدرس دانشگاه به خلأ توليد نمايشی برای نوجوانان كه تأمل و پرورش انديشه و بينش از جمله ويژگیهای آن است اشاره كرد و گفت: شرايط فرهنگی حاصل از نحوه زيستن، محيط جغرافيايی و اينكه كودك و نوجوان در چه شرايط تربيت شده و نسبت به موضوعات اعتقادی چگونه فكر میكند در توليد اثر نمايشی بسيار مهم است و حتی اهميت آن بيشتر از شرايط گروه سنی است.
تهيهكننده برنامه نمايشی «سلام بچهها» گفت: در اين زمينه بيشتر از هر چيز ديگری ارائه محتوا و نوع آن كه بايد در مواجهه با سطح فرهنگی جوامع چگونه باشد حائز اهميت است همچنانكه به طور مثال در توليد يك برنامه نمايشی آموزشی امريكايی به نام «خيابان كنجد» شاهد هستيم كه اين برنامه با وجود قدمت بيش از 40 ساله خود، اما از آنجا كه ساختاری منسجم و غنی دارد توليدكنندگان تنها با تغيير محتوا، آن را برای هر جامعهای حتی كودكان نوار غزه نيز مناسبسازی میكنند.
وی تصريح كرد: اين تفاوت در ارائه محتوا به نظر من بايد متناسب با اقليم و موقعيت جغرافيايی و فرهنگی كودكان و نوجوانان با توجه به گستردگی فرهنگی جامعه ايرانی تغيير كند و لذا اثر نمايشی ارائه شده به طور مثال برای كودك و نوجوان تهرانی مناسب طرح و ارائه به كودك و نوجوان سيستان و بلوچستانی نيست.
ادامه دارد....
