محمود لطفینيا، مدرس قرآن و ابتهالخوان ايرانی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، ضمن تسليت درگذشت مرحوم استاد الهلباوی به جامعه قرآنی و مبتهلان جامعه اسلام، اظهار كرد: از دهه 70 با كارهای مرحوم استاد الهلباوی آشنا شدم و به جهت قرابتی كه در سبك اجرای ايشان با «استاد محمد عمران» بوده هم از حيث جنس صدا و از حيث شيوه اجرا، خيلی به كارهای اين استاد ابتهال علاقهمند بوده و تمامی كارهايش را میپسنديدم.
لطفینيا با بيان اين كه مرحوم استاد الهلباوی به ويژه در دهه اخير بعد از فقدان «استاد محمد عمران» يكی از باقیماندههای بزرگ فن ابتهال بوده است، گفت: فن ابتهال به تازگی در مصر نيز دچار يك ركودی شده و شايد هماكنون در حد و اندازه استاد الهلباوی به ندرت در مصر پيدا شود.
وی ادامه داد: از مواردی كه موجب آشنايی ما با مرحوم استاد الهلباوی شد، سال 81 يا 82 بود كه اين استاد برای نخستينبار سفری به تهران داشتند و طی 10 روز در گردهمايی آموزشی خدمت اين استاد ابتهال بوديم و خيلی از محضرشان استفاده كرديم و نكات بسيار مهمی را در ارتباط با فن تلاوت و ابتهال از اين استاد آموختيم.
ابتهالخوان كشورمان در اين بخش از سخنان خود به ويژگیهای مرحوم استاد الهلباوی اشاره كرد و افزود: استاد الهلباوی به اين دليل كه از محضر اساتيد بزرگی استفاده كرده بود و از قاريان دور اول و عصر طلايی مصر بهره گرفته بود و همچنين از مبتهلان طلايی مصر مانند شيخ علیمحمود و ... بهره برده بود، بار مفهومی و مطابق با آن بار موسيقايی كارهايش چه در عرصه تلاوت و چه در عرصه ابتهال بسيار بالا بود.
وی ادامه داد: استاد الهلباوی به جهت جنس صدای بم كه صدای مقبول مصریها است و انعطاف بالايی كه در صدايش داشت و همچنين گوش موسيقايی قوی كه داشت، كارهای متنوع و جذابی را ارائه میكرد و كارهايی كه مرحلوم الهلباوی ارائه میكرد از نظر حسی از احساس بالايی برخوردار بود.
لطفینيا اظهار كرد: استاد الهلباوی چندين دوره به ايران سفر كرده و علاوه بر دوره آموزشی، در داوریهای متعددی از جمله داوری مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان و ... حضور داشتند و به بيان ديگر اين استاد ارتباط خوبی با جامعه قرآنی ايران، قاريان و مبتهلان ايرانی داشتند.
وی در اين بخش از سخنان خود با اشاره به رشته ابتهال كه از رشتههای جذاب و شنيدنی است، گفت: بستر گسترش رشته ابتهال در ايران خيلی فراهم است، اما مشكلی كه مبتهلان ما دارند اين است كه با زبان عربی به صورت جدی آشنا نبوده و ادبيات عرب و دستور زبان عرب را هم نمیشناسند و البته آشنايی با ادبيات عرب و دستور زبان عرب كمك زيادی به ابتهالخوانی آنان خواهد داشت تا بتوانند رشته ابتهال را در ايران ترويج كنند.
وی با اشاره به منابع عظيمی از ادعيه كه از اهل بيت(ع) به ما رسيده، اظهار كرد: با توجه به اين كه ما منابع عظيمی از ادعيه داريم كه از اهل بيت(ع) به ما رسيده، بايد توجه داشته باشيم كه اين ادعيهها قابليت آن را دارند كه به صدای خوش با روش آهنگين قرائت شوند و بايد بتوانيم به همين شيوههای مصری و عربی با جهان اسلام و جهان عرب ارتباط حسی و معنوی برقرار كنيم.
لطفینيا در بخش پايانی سخنان خود با يادآوری اين كه مرحوم استاد الهلباوی كمك زيادی به ابتهالخوانان ايرانی داشتند، گفت: صرف حضور قاريان مصری و مبتهلان بزرگی مثل استاد الهلباوی اين سوال را در ذهن جوانان و نوجوانان ايجاد كرده و اين شوق و اشتياق را به وجود میآورد كه به سمت يادگيری هنر ابتهالخوانی بروند، و زمانی كه اساتيد بزرگ مصری به شهرهای مختلف ايران سفر میكنند، اين سفرها و حضور در جمع مردم موجب ايجاد يك ارتباط حسی و معنوی میشود و همين ارتباطات حسی و عاطفی بستر مناسبی در جهت رشد ابتهالخوانی فراهم میكند و اميدواريم در آينده ما نيز در جمهوری اسلامی ايران بتوانيم مسابقات ابتهالخوانی را در حد بينالمللی برگزار كرده و اين رشته را نشر و گسترش دهيم.