ديگران را مسخره نكنيد، طعنه نزنيد و عيبجويی نكنيد، برای يكديگر القاب ناپسند استفاده نكنيد.
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! نبايد گروهى از مردان شما گروه ديگر را مسخره كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند؛ و نه زنانى زنان ديگر را، شايد آنان بهتر از اينان باشند؛ و يكديگر را مورد طعن و عيبجویى قرار ندهيد و با القاب زشت و ناپسند يكديگر را ياد نكنيد، بسيار بد است كه بر كسى پس از ايمان نام كفرآميز بگذاريد؛ و آنها كه توبه نكنند، ظالم و ستمگرند!.(حجرات/11)
مغرور و بیاعتنا نباشيد: با بىاعتنایى از مردم روى مگردان، و مغرورانه بر زمين راه مرو كه خداوند هيچ متكبر مغرورى را دوست ندارد.(آل عمران/18)
بدی را با خوبی پاسخ دهيد: هرگز نيكى و بدى يكسان نيست؛ بدى را با نيكى دفع كن، ناگاه (خواهى ديد) همان كس كه ميان تو و او دشمنى است، گویى دوستى گرم و صميمى است.(فصلت/ 34)
فرو خوردن خشم و بخشيدن ديگران:همانها كه (پرهيزگاران) در توانگرى و تنگدستى، انفاقمىكنند؛ و خشم خود را فرو مىبرند; و از خطاى مردم درمىگذرند; و خدا نيكوكاران را دوست دارد.(آل عمران/134)
متواضع بودن و آرام سخن گفتن: در راهرفتن، اعتدال را رعايت كن، از صداى خود بكاه (و هرگز فرياد مزن) كه زشتترين صداها صداى خران است.(لقمان/19)