ژاله كاظمی، نويسنده و كارگردان تئاتر خيابانی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: بعد از حضوری فعال در چند جشنواره تئاتری و از جمله مهمترين آنها سی و يكمين جشنواره بينالمللی «تئاتر فجر» احساس میكنم كه دوستان مسئول برگزاری جشنوارههای تئاتری اصلاً واقف به اهميت تئاتر خيابانی نيستند و آن را به مثابه يك كالای فرهنگی و هنری سطحی قلمداد میكنند.
وی گفت: اين در حاليست كه برای توليد تئاتر خيابانی هم همان وقت و نيرويی صرف میشود كه برای تئاتر صحنهای يعنی برای نگارش متن تحقيقی صورت میگيرد و كارگردان بايد بازيگران را در فضای مناسبی هدايت كرده و تمرين دهد.
اين كارگردان تئاتر خيابانی كه با نمايش«در آرزوهای يك مرد نقاش» در جشنواره سال گذشته «تئاتر فجر» شركت كرده بود گفت: اما متأسفانه سال گذشته در جشنواره «تئاتر فجر» عليرغم همه تلاشهای گروه، مكان مناسبی برای تمرين در اختيارمان قرار نگرفت و ميان ما و گروههای نمايش صحنهای تبعيض قائل شدند.
وی تصريح كرد: امسال با ارسال دو متن نمايشی خيابانی در جشنواره «تئاتر مقاومت» شركت كردهام كه عبارتند از «جنگ و هزار سال تنهايی» و «دشمن برای صلح نمیآيد» كه هر دوی اين آثار به مفهوم و موضوع مقاومت و صلح میپردازند.
كاظمی گفت: نمايش «جنگ و هزار سال تنهايی» داستان دختر امريكايی به نام راشل كوری است كه در برابر شهركسازی رژيم صهيونيستی دوام نياورد و مقابل بولدورزهای اين رژيم كه در حال تخريب خانه فلسطينیها بودند ايستاد و جان خود را نثار كرد و موضوع نمايش «دشمن برای صلح نمیآيد» نيز در مورد يك سرباز امريكايی است كه به زور برای جنگ در افغانستان فرستاده میشود و به نوعی سياستهای جنگطلبانه امريكا را دنبال میكند.
وی در پايان گفت: خوشبختانه هر دو متن در مرحله بازخوانی بخش خيابانی چهاردهمين جشنواره «تئاتر مقاومت» پذيرفته شدهاند كه البته به احتمال زياد كارگردانی يكی از اين متون را مسعود محرابی به عهده خواهد گرفت و اميدوارم همانطور كه پيشتر اشاره كردم مسئولان اين جشنواره با در اختيار قرار دادن امكانات لازم، به بخش خيابانی جشنواره بهای بيشتری برای ترويج و نشر فرهنگ مقاومت بدهند.