توجه به كيفيت زندگی؛ اولويت برنامههای فرهنگی در شورای شهر چهارم
گروه هنر: احمد مسجد جامعی اظهار كرد: شهر ما كميتزده شده و رضايت از زندگی در آن در نظر گرفته نشده، مشاركت در امور، احقاق حقوق شهروندی و تفويض اختيارات به مردم از مواردی است كه شورای چهارم در حوزه فرهنگ مورد توجه قرار خواهد داد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، احمد مسجد جامعی، منتخب چهارمين شورای اسلامی شهر تهران، در نشست مطبوعاتی كه ظهر امروز 28 خردادماه، در سالن اجتماعات خبرگزاری ايسنا با حضور اصحاب رسانه برگزار شد، ضمن تشكر از شركت گسترده مردم در فضای انتخابات و سپاسگزاری از رسانهها، مطبوعات، شبكههای اطلاعرسانی و خبری برای ايجاد نشاط اظهار كرد: آقای روحانی در شرايط دشواری كار را آغاز كرده است، در برخی از حوزهها مانند حوزههای اقتصادی برنامههای ايشان بارها در رسانهها ارائه شده است، اما واقعيت اين است كه حوزه فرهنگ و هنر، رسانه، سينما، كتاب و ... در اين مدت بسيار آسيب ديده است.
وی افزود: در طول سالهای دهه 70 و 80 هرگز شاهد برخورد با نهادهای صنفی نبوديم، اما در دوره اخير اين اتفاق افتاد و خانه سينما تعطيل شد، در حالی كه اين تشكل در همه زمانها و با همه گرايشها فعاليت میكرد. البته جريان فرهنگی مقاومت كرد و هر مجموعه و هر هنرمندی به خانه سينما تبديل و اينگونه خانه سينما تكثير شد؛ برخی تشكلهای صنفی ديگر هم با محدوديتهای زيادی روبرو شدند به طوری كه تعدادی از آنها ناچار به تغيير اساسنامهها و آئيننامههای خود شدند.
مسجد جامعی عنوان كرد: همه ما تلاش میكنيم به شرايط مطلوب بازگرديم تا نابسامانیها، سختگيریها و سليقههای مديريتی كنار گذاشته شوند. افزايش نشاط در شهر از اهداف ما در شورای اسلامی شهر است كه اين افزايش نشاط ارتباط مستقيم با فرهنگ و هنر و معماری دارد.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت هشتم مطرح كرد: در هر عنصر شهری، علاوه بر كاركرد و عملكرد، مسئله زيبايیشناسی نكته بسيار مهمی است كه به شهر روح و طراوت میبخشد. بدينگونه شهر انسانی و انسانگرا میشود. ما شهر را در نسبت با انسان و شهروند تعريف میكنيم، شهر تنها مجموعهای از ساختمانها و پلاكها نيست كه با كوچهها به هم متصل شود. شهر مجموعه انسانها با عواطف و احساسات آنهاست. اين ها نكاتی است كه در شهر بايد بيش از اين مورد توجه قرار بگيرد.
وی تاكيد كرد: بايد به اين موضوع توجه كرد كه حوزه فرهنگ و هنر محدود به برگزاری كلاسها و دورههای هنری در منزل نمیشود، اين حوزه، بسيار جدیتر از اين مسائل است؛ همچنين حوزه اطلاعرسانی در شهر بسيار حائز اهميت است؛ بنابر قانون، اين جزء وظايف مشخص شورای شهر است كه هر شش ماه يكبار گزارشی از عملكرد خود را به شهروندان ارائه دهد و در آن حتما بايد در كنار معرفی كارهای اجرايی و عملكرد مثبت به نكات ضعف اشاره كند و كاستیها را نيز در اختيار شهروندان قرار دهد. ما در شورای شهر بايد مردم و رسانه را امين خود بدانيم و با بهرهگيری از بازتاب عملكردمان به رفع اشكال بپردازيم.
اين عضو منتخب شورای چهارم شهر همچنين با اشاره به افزايش تعداد اعضای شورای شهر تهران از 15 به 31 تن اظهار كرد: من خيلی اميد داشتم كه در اين شورا تعداد بانوان بيشتر شود و حداقل با توجه به افزايشی كه در تعداد داشتيم جمعيت زنان به شش تن برسد.
مسجدجامعی با بيان اينكه ديدگاهها و نگاههای زنانه در مديريت شهری بايد وجود داشته باشد، گفت: البته اين نگاه نبايد معطوف به اين باشد كه پارك بانوان بسازيم، بلكه بايد به امنيت آنان و نيازهايشان توجه كرد؛ زيرا امنيت زنان اساسا يكی از شاخصههای سنجش امنيت در جامعه است.
وی با قدردانی از اقدامات معصومه ابتكار در زمان حضور در شورای سوم شهر تهران اظهار كرد: خانم ابتكار بدون هيچ واهمهای مسائل و مشكلات مربوط به زنان را مطرح میكرد كه متاسفانه الان فردی با آن توجه و سابقه در حوزه زنان، نداريم؛ اما اميدوارم طرحی كه ايشان در شورا پايهگذاری كرده بودند ادامه يابد.
وی ابراز اميدواری كرد شورای چهارم شهر برنامه ريزی مديريت يكپارچه شهری را به طور كامل فراهم كند و افزود: درباره شوراها و شفافيت آنان بايد نظارت شفافتر و قاعدهمندتری صورت بگيرد. قانونگذاری بدون اشراف به موضوع امكانپذير نيست، ما در شورای شهر بحث عدالت در شهر را مطرح كرديم و نتيجهاش نيز كم و بيش در برنامهريزی شهری وارد شد.
مسجد جامعی از ديگر اقدامات شورا را بحث ارائه گزارش شوراياران از كف محلات به شورای شهر دانست و افزود: ما در شورا به جای اينكه فقط اعضا و شهرداری صحبت كنند، آمديم از شوراياران خواستيم كه مسائل خود را مطرح كنند كه البته اين گله را نيز از رسانهها داريم كه اظهارات آنان را منعكس نكردهاند.
به گفته مسجدجامعی، شورای شهر در خصوص كمك به هنرمندان و اقدامات فرهنگی ساختار و قاعدهای را ارائه كرده به ويژه اينكه در دولت نسبت به اين گروهها يا بخل ورزيده میشد و يا برخوردهای سليقهای صورت میگرفت، اما درباره شهرداری چنين موضوعی كمتر ديده میشد.
وی با اشاره به تصويب قريب به 50 مصوبه در حوزه فرهنگی شورای شهر خاطر نشان كرد: اين تعداد كه در دورههای قبلی شهر بیسابقه بوده است تصويب شد اما متاسفانه يا اجرايی نشد يا اگر هم اجرايی شد به بهره برداری نرسيد. مثلا چند پژوهش مهم در شهرداری انجام شده كه به نظرر من اين جزء سرمايههای شهرداری است و ما بر روی اين پژوهشها برای اينكه تصويب و قاعدهمند شود كار كرديم، يكی از آنها «نگرشها و باورهای مردم تهران»، ديگری «مسئله عدالت در شهر» بود كه ما اتفاقی به اين مسئله نمیرسيديم. مثلا سعی كرديم «عدالت» را تعريف كنيم و در قالب مثالهای شهری و قاعدهمند اراده كنيم و به آن قابليت برنامهريزی بدهيم، كه اينها اجرايی نشد. در اين قالب طرحهای «تكيه شهر» و «پرچم» نيز ارائه شد.
مسجدجامعی با اشاره به اظهاراتی كه هنگام حضورش در شورای شهر مطرح شده بود نيز گفت: عدهای میگفتند كه وزارت ارشاد چه ربطی به شهر دارد و اساسا فرهنگ و هنر چه رابطهای با شهرداری دارند و هيچ نسبتی بين فرهنگ و هنر و شهر برقرار نمیشد. اما به نظر من هر عمليات شهری جدای از عملكرد دارای يك جنبه زيبايیشناسانه است چرا كه ساحت وجود انسان در شهر با زيبايی مطرح میشود، اساسا زندگی با زيبايی معنا میشود و زيبايی در ذات هر پديدهای وجود دارد.
به گفته اين عضو شورای شهر تهران، خيلی از چيزهايیكه در برنامههای چهارم و پنجم برای فرهنگ و هنر ديده شده بود، امكانات تحقق آن در ظرفيت شهر بسيار بالاتر بود به عنوان مثال در اين برنامهها داشتيم كه اگر فردی كه در حوزه سينما سرمايهگذاری كند به همان ميزان شهرداریها موظفند به وی فضای تجاری بدهند. متاسفانه اين طرحها اتفاق نيفتاد.
بهر حال فرهنگ و هنر پيوستگی نزديكی با يكديگر با هم دارند، به عنوان مثال رشد كتابفروشیها با يك سياست شهری در دوران شهرداری آقای كرباسچی رونق گرفت و اين به خاطر اين بود كه به كتاب فروشیها به عنوان يك بنگاه تجاری نگاه نشد كه در اين دوره كم و بيش آن را قانونمند كرديم.
منتخب مردم تهران در شورای چهارم در بخش ديگری از سخنانش در پاسخ به اين سوال كه موضوعات فرهنگی گستره وسيعی دارد، اما در دوره سوم شورای شهر تهران مغفول ماند، برنامه شما برای بسط موضوعات فرهنگی در دوره چهارم شورای شهر تهران چيست؟ عنوان كرد: رويكردی كه اجمالا میتوان درباره فرهنگ در شهر داشت، توجه به كيفيت زندگی است. متاسفانه شهر ما كميتزده شده است و بيشتر مباحثی چون طول تونل، ارتفاع برج و ... مطرح میشود. اما بايد پرسيد اينها چقدر باعث رضايت از زندگی، مشاركت در امور و احقاق حقوق شهروندی شده است.
وی افزود: در طول سالهای دهه 70 و 80 هرگز شاهد برخورد با نهادهای صنفی نبوديم، اما در دوره اخير اين اتفاق افتاد و خانه سينما تعطيل شد، در حالی كه اين تشكل در همه زمانها و با همه گرايشها فعاليت میكرد. البته جريان فرهنگی مقاومت كرد و هر مجموعه و هر هنرمندی به خانه سينما تبديل و اينگونه خانه سينما تكثير شد؛ برخی تشكلهای صنفی ديگر هم با محدوديتهای زيادی روبرو شدند به طوری كه تعدادی از آنها ناچار به تغيير اساسنامهها و آئيننامههای خود شدند.
مسجد جامعی عنوان كرد: همه ما تلاش میكنيم به شرايط مطلوب بازگرديم تا نابسامانیها، سختگيریها و سليقههای مديريتی كنار گذاشته شوند. افزايش نشاط در شهر از اهداف ما در شورای اسلامی شهر است كه اين افزايش نشاط ارتباط مستقيم با فرهنگ و هنر و معماری دارد.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت هشتم مطرح كرد: در هر عنصر شهری، علاوه بر كاركرد و عملكرد، مسئله زيبايیشناسی نكته بسيار مهمی است كه به شهر روح و طراوت میبخشد. بدينگونه شهر انسانی و انسانگرا میشود. ما شهر را در نسبت با انسان و شهروند تعريف میكنيم، شهر تنها مجموعهای از ساختمانها و پلاكها نيست كه با كوچهها به هم متصل شود. شهر مجموعه انسانها با عواطف و احساسات آنهاست. اين ها نكاتی است كه در شهر بايد بيش از اين مورد توجه قرار بگيرد.
وی تاكيد كرد: بايد به اين موضوع توجه كرد كه حوزه فرهنگ و هنر محدود به برگزاری كلاسها و دورههای هنری در منزل نمیشود، اين حوزه، بسيار جدیتر از اين مسائل است؛ همچنين حوزه اطلاعرسانی در شهر بسيار حائز اهميت است؛ بنابر قانون، اين جزء وظايف مشخص شورای شهر است كه هر شش ماه يكبار گزارشی از عملكرد خود را به شهروندان ارائه دهد و در آن حتما بايد در كنار معرفی كارهای اجرايی و عملكرد مثبت به نكات ضعف اشاره كند و كاستیها را نيز در اختيار شهروندان قرار دهد. ما در شورای شهر بايد مردم و رسانه را امين خود بدانيم و با بهرهگيری از بازتاب عملكردمان به رفع اشكال بپردازيم.
اين عضو منتخب شورای چهارم شهر همچنين با اشاره به افزايش تعداد اعضای شورای شهر تهران از 15 به 31 تن اظهار كرد: من خيلی اميد داشتم كه در اين شورا تعداد بانوان بيشتر شود و حداقل با توجه به افزايشی كه در تعداد داشتيم جمعيت زنان به شش تن برسد.
مسجدجامعی با بيان اينكه ديدگاهها و نگاههای زنانه در مديريت شهری بايد وجود داشته باشد، گفت: البته اين نگاه نبايد معطوف به اين باشد كه پارك بانوان بسازيم، بلكه بايد به امنيت آنان و نيازهايشان توجه كرد؛ زيرا امنيت زنان اساسا يكی از شاخصههای سنجش امنيت در جامعه است.
وی با قدردانی از اقدامات معصومه ابتكار در زمان حضور در شورای سوم شهر تهران اظهار كرد: خانم ابتكار بدون هيچ واهمهای مسائل و مشكلات مربوط به زنان را مطرح میكرد كه متاسفانه الان فردی با آن توجه و سابقه در حوزه زنان، نداريم؛ اما اميدوارم طرحی كه ايشان در شورا پايهگذاری كرده بودند ادامه يابد.
وی ابراز اميدواری كرد شورای چهارم شهر برنامه ريزی مديريت يكپارچه شهری را به طور كامل فراهم كند و افزود: درباره شوراها و شفافيت آنان بايد نظارت شفافتر و قاعدهمندتری صورت بگيرد. قانونگذاری بدون اشراف به موضوع امكانپذير نيست، ما در شورای شهر بحث عدالت در شهر را مطرح كرديم و نتيجهاش نيز كم و بيش در برنامهريزی شهری وارد شد.
مسجد جامعی از ديگر اقدامات شورا را بحث ارائه گزارش شوراياران از كف محلات به شورای شهر دانست و افزود: ما در شورا به جای اينكه فقط اعضا و شهرداری صحبت كنند، آمديم از شوراياران خواستيم كه مسائل خود را مطرح كنند كه البته اين گله را نيز از رسانهها داريم كه اظهارات آنان را منعكس نكردهاند.
به گفته مسجدجامعی، شورای شهر در خصوص كمك به هنرمندان و اقدامات فرهنگی ساختار و قاعدهای را ارائه كرده به ويژه اينكه در دولت نسبت به اين گروهها يا بخل ورزيده میشد و يا برخوردهای سليقهای صورت میگرفت، اما درباره شهرداری چنين موضوعی كمتر ديده میشد.
وی با اشاره به تصويب قريب به 50 مصوبه در حوزه فرهنگی شورای شهر خاطر نشان كرد: اين تعداد كه در دورههای قبلی شهر بیسابقه بوده است تصويب شد اما متاسفانه يا اجرايی نشد يا اگر هم اجرايی شد به بهره برداری نرسيد. مثلا چند پژوهش مهم در شهرداری انجام شده كه به نظرر من اين جزء سرمايههای شهرداری است و ما بر روی اين پژوهشها برای اينكه تصويب و قاعدهمند شود كار كرديم، يكی از آنها «نگرشها و باورهای مردم تهران»، ديگری «مسئله عدالت در شهر» بود كه ما اتفاقی به اين مسئله نمیرسيديم. مثلا سعی كرديم «عدالت» را تعريف كنيم و در قالب مثالهای شهری و قاعدهمند اراده كنيم و به آن قابليت برنامهريزی بدهيم، كه اينها اجرايی نشد. در اين قالب طرحهای «تكيه شهر» و «پرچم» نيز ارائه شد.
مسجدجامعی با اشاره به اظهاراتی كه هنگام حضورش در شورای شهر مطرح شده بود نيز گفت: عدهای میگفتند كه وزارت ارشاد چه ربطی به شهر دارد و اساسا فرهنگ و هنر چه رابطهای با شهرداری دارند و هيچ نسبتی بين فرهنگ و هنر و شهر برقرار نمیشد. اما به نظر من هر عمليات شهری جدای از عملكرد دارای يك جنبه زيبايیشناسانه است چرا كه ساحت وجود انسان در شهر با زيبايی مطرح میشود، اساسا زندگی با زيبايی معنا میشود و زيبايی در ذات هر پديدهای وجود دارد.
به گفته اين عضو شورای شهر تهران، خيلی از چيزهايیكه در برنامههای چهارم و پنجم برای فرهنگ و هنر ديده شده بود، امكانات تحقق آن در ظرفيت شهر بسيار بالاتر بود به عنوان مثال در اين برنامهها داشتيم كه اگر فردی كه در حوزه سينما سرمايهگذاری كند به همان ميزان شهرداریها موظفند به وی فضای تجاری بدهند. متاسفانه اين طرحها اتفاق نيفتاد.
بهر حال فرهنگ و هنر پيوستگی نزديكی با يكديگر با هم دارند، به عنوان مثال رشد كتابفروشیها با يك سياست شهری در دوران شهرداری آقای كرباسچی رونق گرفت و اين به خاطر اين بود كه به كتاب فروشیها به عنوان يك بنگاه تجاری نگاه نشد كه در اين دوره كم و بيش آن را قانونمند كرديم.
منتخب مردم تهران در شورای چهارم در بخش ديگری از سخنانش در پاسخ به اين سوال كه موضوعات فرهنگی گستره وسيعی دارد، اما در دوره سوم شورای شهر تهران مغفول ماند، برنامه شما برای بسط موضوعات فرهنگی در دوره چهارم شورای شهر تهران چيست؟ عنوان كرد: رويكردی كه اجمالا میتوان درباره فرهنگ در شهر داشت، توجه به كيفيت زندگی است. متاسفانه شهر ما كميتزده شده است و بيشتر مباحثی چون طول تونل، ارتفاع برج و ... مطرح میشود. اما بايد پرسيد اينها چقدر باعث رضايت از زندگی، مشاركت در امور و احقاق حقوق شهروندی شده است.
