تبيين اصل ديانت؛ نخستين گام در نزديكی به فرهنگ و انديشه مهدويت
گروه اجتماعی: رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم با تأكيد بر اينكه در نزديك كردن جوانان به فرهنگ و انديشه مهدويت، بايد اصل دين و ديانت تبيين شود، گفت: جهتدهی در زمينه دينی و اعتقادی، اولين وظيفه است.
حجتالاسلام حسن رضايیمهر، رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، با طرح اين پرسش كه باور نداشتن به فرهنگ انتظار ممكن است ناهنجاریهای رفتاری و اخلاقی بهویژه در جوانان ايجاد كند، اظهار كرد: در خصوص آسيبشناسی رفتاری و اخلاقی آحاد جامعه بهویژه جوانان، نوجوانان و فرزندان امور مختلفی بايد مدنظر باشد و بهطور قطع علل و عوامل مختلفی مؤثر است كه البته شناسايی راهكارهای رهايی از اين آسيبها و معضلات همه در معارف دينی آمده است.
وی ادامه داد: در عين حال آشنا نبودن جوانان و نوجوانان به مسائل، دستورات و همچنين اعتقادات دينی از جمله فرهنگ مهدويت میتواند جوانان و جامعه را از مسير واقعی خود منحرف كند و در مراحل مختلف زندگی آسيبهای انحراف از ديانت، امامت و مهدويت در شکلهای مختلف، جوانان را در سراشيبی انحراف قرار میدهد.
رضايیمهر تأكيد کرد: بر همه مسئولان، پدران و مادران فرض واجب است كه سنت آگاهی و مطلع كردن فرزندان و جوانان در امور دينی، امر دين و دنيا، امور اعتقادی كه از مصاديق مهم اعتقاد دينی محسوب میشوند از جمله اعتقاد به امام زمان(عج) و ترويج فرهنگ انتظار را مد نظر قرار دهند تا جوانان گرفتار ناهنجاریها رفتاری و اعتقادی نشوند.
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم با اشاره به اينكه آيا راهكاری برای اين مهم وجود دارد، اظهار كرد: قطعاً راهكارهايی هستند و دليل اين امر نيز ضرورت آشنايی جامعه با فرهنگ انتظار است. در خصوص اين مورد بايد توجه داشته باشيم از آنجا كه آموزش بهویژه در سنين پايينتر از اهميت ظرافت و دقت عملی خاص برخوردار است، لازم است هر گونه اقدامی برای آگاهی دادن و آموزش آنها مبتنی بر قواعد منطقی آموزش مربوط بر دوره سنی خاص آنها باشد؛ يعنی هر دوره سنی نوعی آموزش و روش خاصی را در آموزش میطلبد، قواعد منطقی آموزش، يك روش را برای همه سنين و همه دورههای سنی تجويز نمیكند.
وي ادامه داد: اولاً برای آشنايی جامعه دقت جدی داشته باشيم. كار دوم اين است در نزديك كردن جوانان به فرهنگ و انديشه مهدويت، بايد اصل دين و ديانت را برای آنها تبيين كنيم. يعنی جهتدهی در زمينه دينی و اعتقادات، اولين وظيفه است. البته اين گونه آموزشها بايد بهگونهای دقيق و بر اساس خصوصيات شخصی و ظرفيت افراد صورت گيرد تا اين معارف در دل آنها قرار گيرد و اثر كند.
رضايیمهر با اشاره به اينكه پس از جهتدهی جوانان به آموزههای دينی، نوبت به جهتدهی خاص میرسد، گفت: مراد از جهتدهی خاص شناساندن ائمه(ع) و مقام ائمه(ع) به اين قشر مهم است؛ از جمله شناساندن وجود مقدس امام زمان(عج)، روشن كردن مسئله غيبت، چرايی غيبت، امور مربوط به وجود مقدس امام زمان(عج)، وظايف منتظران و ... .
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم اضافه كرد: روند آموزشی جوانان درباره معارف دينی از طريق خانوادهای آگاه به مسائل مهدويت امكانپذير خواهد بود. البته اين امر تنها از طريق كانونهای فرهنگ مهدويت، آموزش و پرورش، نهادهای آموزش دينی و خاص يك نهاد نيست بلكه خانواده نيز میتواند در اين امر بسيار مؤثر باشد.
وی عنوان كرد: نكته ديگر در زمينه آشنا كردن جامعه و جوانان با فرهنگ انتظار و مهدويت است كه بايد مورد توجه قرار گيرد، ايجاد رغبت، انگيزه و علاقه در جوانان برای اقبال به بحث مهدويت بسيار مهم و قابل توجه است.
رضايیمهر ادامه داد: اگر در آموزش مهدويت نتوانيم انگيزه و رغبت مناسب را در جوانان ايجاد كنيم، قطعاً در آموزش موفق نخواهيم بود. اگر معرفت و عشق حاصل نشود، اراده، تسليم و اقبال ايجاد نمیشود.
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم به بيان راهكارهاي اقبال جوانان به مهدويت پرداخت و تصريح كرد: تشكيل كرسیهای مهدويتشناسی برای فرزندان و جوانان يكی از اين راهكارها است. با وجود آنكه متصدی اصلی ترويج فرهنگ مهدويت حوزههای علميه است، اما اين به معنای سلب فعاليت از نهادها نيست، بلكه فعالان غيرحوزوی نيز میتوانند نسبت به منابع حوزه در خصوص فرهنگ مهدويت و ساير مباحث دينی به اين امر ورود كنند. البته ابراز نظر در اين امر و ورود افرادی كه در اين مباحث تخصص و جايگاه علمی قابل اعتنايی ندارند، منتهی به انحرافات فراوانی در امر مهدويت میشود؛ متأسفانه در طول تاريخ مهدويت شاهد جريانات انحرافی فراوانی بودهايم.
وی با تأكيد بر مسئوليت همگان در ترويج فرهنگ مهدوی اظهار كرد: نهاد، تشكيلات و هر اجتماعی بايد درصد اطمينانبخشی از معلوماتی باشند كه در باب مهدويت به دست آمده و آن را با نهاد اصلی اين قضيه كه حوزه علميه است تطبيق دهد. بايد فرهنگ «فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ؛ و پيش از تو [هم] جز مردانى كه بديشان وحى ميكرديم گسيل نداشتيم پس اگر نميدانيد از پژوهندگان كتابهاى آسمانى جويا شويد»، (نحل/43) را در جامعه عملياتی كنيم؛ لذا هر سخنی را در باب مهدويت و بلكه در همه مسائل از هر كس نخواهيم و از هر كسی نشنويم كه آيه مذكور میفرمايد از اهل هر مسئله سؤال و تحقيق كنيد.
رضايیمهر در پايان خاطرنشان كرد: انشاءالله همه بتوانيم منتظر واقعی حضرت بوده و در ترويج فرهنگ مقدس انتظار، نقش قابل اعتنايی داشته باشيم.
وی ادامه داد: در عين حال آشنا نبودن جوانان و نوجوانان به مسائل، دستورات و همچنين اعتقادات دينی از جمله فرهنگ مهدويت میتواند جوانان و جامعه را از مسير واقعی خود منحرف كند و در مراحل مختلف زندگی آسيبهای انحراف از ديانت، امامت و مهدويت در شکلهای مختلف، جوانان را در سراشيبی انحراف قرار میدهد.
رضايیمهر تأكيد کرد: بر همه مسئولان، پدران و مادران فرض واجب است كه سنت آگاهی و مطلع كردن فرزندان و جوانان در امور دينی، امر دين و دنيا، امور اعتقادی كه از مصاديق مهم اعتقاد دينی محسوب میشوند از جمله اعتقاد به امام زمان(عج) و ترويج فرهنگ انتظار را مد نظر قرار دهند تا جوانان گرفتار ناهنجاریها رفتاری و اعتقادی نشوند.
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم با اشاره به اينكه آيا راهكاری برای اين مهم وجود دارد، اظهار كرد: قطعاً راهكارهايی هستند و دليل اين امر نيز ضرورت آشنايی جامعه با فرهنگ انتظار است. در خصوص اين مورد بايد توجه داشته باشيم از آنجا كه آموزش بهویژه در سنين پايينتر از اهميت ظرافت و دقت عملی خاص برخوردار است، لازم است هر گونه اقدامی برای آگاهی دادن و آموزش آنها مبتنی بر قواعد منطقی آموزش مربوط بر دوره سنی خاص آنها باشد؛ يعنی هر دوره سنی نوعی آموزش و روش خاصی را در آموزش میطلبد، قواعد منطقی آموزش، يك روش را برای همه سنين و همه دورههای سنی تجويز نمیكند.
وي ادامه داد: اولاً برای آشنايی جامعه دقت جدی داشته باشيم. كار دوم اين است در نزديك كردن جوانان به فرهنگ و انديشه مهدويت، بايد اصل دين و ديانت را برای آنها تبيين كنيم. يعنی جهتدهی در زمينه دينی و اعتقادات، اولين وظيفه است. البته اين گونه آموزشها بايد بهگونهای دقيق و بر اساس خصوصيات شخصی و ظرفيت افراد صورت گيرد تا اين معارف در دل آنها قرار گيرد و اثر كند.
رضايیمهر با اشاره به اينكه پس از جهتدهی جوانان به آموزههای دينی، نوبت به جهتدهی خاص میرسد، گفت: مراد از جهتدهی خاص شناساندن ائمه(ع) و مقام ائمه(ع) به اين قشر مهم است؛ از جمله شناساندن وجود مقدس امام زمان(عج)، روشن كردن مسئله غيبت، چرايی غيبت، امور مربوط به وجود مقدس امام زمان(عج)، وظايف منتظران و ... .
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم اضافه كرد: روند آموزشی جوانان درباره معارف دينی از طريق خانوادهای آگاه به مسائل مهدويت امكانپذير خواهد بود. البته اين امر تنها از طريق كانونهای فرهنگ مهدويت، آموزش و پرورش، نهادهای آموزش دينی و خاص يك نهاد نيست بلكه خانواده نيز میتواند در اين امر بسيار مؤثر باشد.
وی عنوان كرد: نكته ديگر در زمينه آشنا كردن جامعه و جوانان با فرهنگ انتظار و مهدويت است كه بايد مورد توجه قرار گيرد، ايجاد رغبت، انگيزه و علاقه در جوانان برای اقبال به بحث مهدويت بسيار مهم و قابل توجه است.
رضايیمهر ادامه داد: اگر در آموزش مهدويت نتوانيم انگيزه و رغبت مناسب را در جوانان ايجاد كنيم، قطعاً در آموزش موفق نخواهيم بود. اگر معرفت و عشق حاصل نشود، اراده، تسليم و اقبال ايجاد نمیشود.
رئيس مركز تحقيقات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم به بيان راهكارهاي اقبال جوانان به مهدويت پرداخت و تصريح كرد: تشكيل كرسیهای مهدويتشناسی برای فرزندان و جوانان يكی از اين راهكارها است. با وجود آنكه متصدی اصلی ترويج فرهنگ مهدويت حوزههای علميه است، اما اين به معنای سلب فعاليت از نهادها نيست، بلكه فعالان غيرحوزوی نيز میتوانند نسبت به منابع حوزه در خصوص فرهنگ مهدويت و ساير مباحث دينی به اين امر ورود كنند. البته ابراز نظر در اين امر و ورود افرادی كه در اين مباحث تخصص و جايگاه علمی قابل اعتنايی ندارند، منتهی به انحرافات فراوانی در امر مهدويت میشود؛ متأسفانه در طول تاريخ مهدويت شاهد جريانات انحرافی فراوانی بودهايم.
وی با تأكيد بر مسئوليت همگان در ترويج فرهنگ مهدوی اظهار كرد: نهاد، تشكيلات و هر اجتماعی بايد درصد اطمينانبخشی از معلوماتی باشند كه در باب مهدويت به دست آمده و آن را با نهاد اصلی اين قضيه كه حوزه علميه است تطبيق دهد. بايد فرهنگ «فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ؛ و پيش از تو [هم] جز مردانى كه بديشان وحى ميكرديم گسيل نداشتيم پس اگر نميدانيد از پژوهندگان كتابهاى آسمانى جويا شويد»، (نحل/43) را در جامعه عملياتی كنيم؛ لذا هر سخنی را در باب مهدويت و بلكه در همه مسائل از هر كس نخواهيم و از هر كسی نشنويم كه آيه مذكور میفرمايد از اهل هر مسئله سؤال و تحقيق كنيد.
رضايیمهر در پايان خاطرنشان كرد: انشاءالله همه بتوانيم منتظر واقعی حضرت بوده و در ترويج فرهنگ مقدس انتظار، نقش قابل اعتنايی داشته باشيم.
