افسانه زمانی، نويسنده و كارگردان تئاتر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطالب فوق گفت: خوشبختانه كودكان به دليل آن كه قدرت تخيل بالايی دارند بيشتر از سنين بزرگسالی شرايط فهم مسائل دينی و اعتقادی را كه شايد در مجموع آنها را به نام مقولات ماورايی بتوان ناميد، دارند؛ چرا كه برخلاف تلقی كه وجود دارد هر چه سن بالا میرود به دليل رشد و تكامل عقلی، هويت مادی چيزهايی كه پيرامون انسان قرار دارد مورد توجه است.
وی گفت: با اين فرض و به ويژه در مورد پرداختن به مقوله ادبيات و تئاتر هيچ محدوديتی در پرداختن به موضوعات دينی و اعتقادی برای كودكان وجود ندارد و در اين راستا از همه مهمتر نحوه انتقال پيام با استفاده از امكانات تئاتری و اقتضائات صحنه مورد نظر است كه تا چه اندازه بتواند مخاطب كودك را با خود همراه كند.
كارگردان نمايش «ملی» تصريح كرد: با طرح اين مسئله كه اكنون در شرايطی قرار داريم كه بايد به امر تفكيك تئاتر كودك از نوجوان بپردازيم كاملاً موافق هستم چرا كه براساس اعتقاد همه كارشناسان تئاتر، نوع تفكر كودك از نوجوان، برداشتهای او از محيط پيرامون و پديدههايی كه با آن سر و كار دارد و بسياری از چيزهای ديگر متفاوت است و همانگونه كه شاهد اين تفكيك در ادبيات كودك و نوجوان هستيم از آنجا كه تئاتر نيز مقولهای وابسته به ادبيات است لذا بايد به فكر تفكيكبندی تئاتر كودك از نوجوان نيز باشيم.
زمانی در ادامه گفت: اين موضوع را بايد در نظر داشت كه تئاتر كودك بيشتر جنبه آموزشی دارد و به واسطه آن يك فعال تئاتری در نظر دارد كه مجموعهای از مفاهيم كه شايد كودك تاكنون با آنها به شكل جدی برخورد نداشته است را به سبب آشنايی مخاطب انتقال دهد در حاليكه در دوره نوجوانی، مخاطب اين مواجهه و آشنايی را با پديدههای موجود در اطراف خود سپری كرده است و هر محصول فرهنگی و هنری همچون تئاتر در پيشگاه نوجوان بايد توان تجزيه و تحليل را به او بدهد.
كارگردان نمايش كودك «دختران باغهای قالی» تأكيد كرد: متأسفانه با وجود اهميت اين مسئله و لزوم تفكيك دو مقوله تئاتر كودك از تئاتر نوجوان حداقل به تبعيت از ادبيات اين گروه سنی شاهد كمتوجهی مسئولان نسبت به اين مهم بودهايم و البته بسيار خرسندم كه از چند دوره گذشته جشنواره تئاتر كودك و نوجوان به اين سو مسئولان عزمی جدی در تفكيك اين دو گروه سنی از يكديگر دارند.
وی تأكيد كرد: همان گونه كه گفتم از آنجا كه تئاتر بر پايه ادبيات بنا نهاده شده است لذا بسياری از قصص ادبيات كهن ايرانی و قصص موجود در قرآن، زمينه مناسبی برای طرح داستانهايی كه به شكل غيرمستقيم در آنها به موضوعات تربيتی و اخلاقی اشاره شده را دارا هستند و در مورد كودكان و الزامات توليد تئاتر برای آنها، بايد بيش از پيش به اين قصص توجه كرد چرا كه بنمايه همه آنها طرح مسائلی است كه به شكلی مشترك در همه اديان، باورهای دينی و اخلاقی در آنها توجه شده است.