فريد براتی، معاون درمان و پيشگيری از اعتياد سازمان بهزيستی كشور، همزمان با هفته مبارزه با مواد مخدر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به وجود ظرفيتهای بسيار قوی در مباحث و آموزههای دينی برای استفاده در حوزه پيشگيری از آسيبهای اجتماعی به ويژه در بخش درمان و كاهش آسيب اعتياد، اظهار كرد: در طی سالهای گذشته متاسفانه با وجود اهميت ويژه اين موضوع كار مهم و جدی انجام نشده است.
براتی در ادامه افزود: در نهايت به اين نتيجه رسيديم كه مبلغان در مناسبتهای مختلف و بعد از آن با حضور در مراكز اقامتی و درمانی كمك كننده سازمان در اين زمينه باشند تا ابعاد معنوی و روحانی را كه يكی از حلقههای مفقوده برای گرايش افراد به سمت اعتياد، مصرف مواد مخدر و آسيبهای اجتماعی ديگر است به خوبی پوشش بدهيم.
معاون درمان و پيشگيری از اعتياد سازمان بهزيستی كشور تصريح كرد: به همين دليل با حوزههای علميه وارد تعامل و رايزنی شدهايم و هفته گذشته نيز در همايش «نقش مبلغان دينی در پيشگيری و درمان اعتياد» كه با حضور حجتالاسلام والمسلمين محسن قرائتی، رئيس ستاد اقامه نماز كشور در شهر قم برگزار شده بود اين موضوع مطرح و مورد استقبال حاضران قرار گرفت.
وی با تاكيد بر اينكه در حوزه مباحث پيشگيری، درمان و كاهش آسيبهای اين حوزه بايستی برنامهريزیهای مناسبی صورت بگيرد، ادامه داد: اخيرا موضوعی به غلط مطرح شده تحت اين عنوان كه قرار است روحانيون به عنوان مددكار وارد بحثهای درمان اعتياد شوند كه اصل برنامه به اين گونه نيست و قرار نيست روحانيون به عنوان مددكار جای متخصصان ديگر را بگيرند.
براتی با بيان اينكه روحانيون در درمان جايگاه ويژهای دارند، اظهار كرد: به هر حال اعتياد يك بيماری زيستی، روانی، اجتماعی و معنوی است. همانگونه كه يك پزشك در اين حوزه مشغول به فعاليت است، يك روحانی نيز بايد برخی ابعاد را مورد بررسی قرار بدهد، اين بدان معنی نيست كه روحانی بخواهد جای ديگران كار كند بلكه هر فردی در جای خود مشغول به فعاليت است ولی واقعا نياز است روحانيون از آموزههای دينی كه در اين حوزه مورد غفلت واقع شده استفاده كنند.
معاون درمان و پيشگيری از اعتياد سازمان بهزيستی كشور در تكميل اين بخش از سخنان خود افزود: در خصوص مباحث آموزشی نيز روحانيون هنوز جزو گروههايی هستند كه برای بسياری از اقشار مردم صحبتهای آنان حجت است و در حوزه مسائل پيشگيری بسيار مثمرثمر خواهند بود.
وی ادامه داد: از آنها میخواهيم در خصوص مسائلی از قبيل همنشينی كه در آيات و احاديث در مورد عوامل حسد، درگيری، نحوه تربيت فرزند و تاثيری كه اين مسائل میتواند روی ميل و سوق افراد به مصرف موارد مخدر تاثير داشته شد به بحث و بررسی بپردازند.
براتی تصريح كرد: ما نيز اين آمادگی را داريم و اميدواريم هم در ماه مبارك رمضان و به ويژه پس از آن طی نشستهای مشترك جزئيات اين طرح را تنظيم كنيم تا بتوانيم كار را نهايی كنيم، به هر حال يك فرايندی بايد در اين زمينه تعريف شود تا انتظارات سازمان و نوع همكاری روحانيون به خوبی مشخص شود.
معاون درمان و پيشگيری از اعتياد سازمان بهزيستی كشور در ادامه يادآور شد: در خصوص اعطای مجوز برای مراكز نيز ما هيچ گونه محدوديتی نداريم، يعنی اگر فردی روحانی، روانشناس و يا مددكار قصد راهاندازی مراكز اقامتی ميان مدت و يا كمپ را دارد ما هيچ ممانعتی نداريم ولی برای حضور جدیتر ما در نظر داريم تا تعدادی از روحانيون موسسهای را در زمينه برخی از مواد مخدر فعال كنند و ما نيز بتوانيم به آنها كمك كنيم در غير اين صورت به صورت انفرادی هم اگر بخواهند مركزی را راهاندازی كنند با توجه به فراخور نوع مركز ما به آنها مجوزهای لازم را ارائه خواهيم داد.
وی همچنين در بخش ديگری از سخنان خود در پاسخ به اين سوال كه چند سالی است در كشور موضوعی مطرح شده مبنی بر اينكه فرد معتاد مجرم نيست بلكه بيمار است، در حوزه مصرف الكل نيز چطور، آيا شما فرد مصرف كننده را مجرم میدانيد يا بيمار، عنوان كرد: در قانون مبارزه با مواد مخدر و روانگردان كه مصوبه مجمع تشخيص مصلحت نظام است، در مورد مواد مخدر صراحت دارد كه اگر فردی مصرف كننده و معتاد است و به مراكز درمانی مراجعه كند ديگر مجرم محسوب نمیشود و بيمار تلقی میشود.
براتی افزود: قاعدتا زمانی كه فرد بيمار محسوب میشود همه مسائل در موردش تغيير پيدا میكند ولی اگر برای درمان مراجعه نكند و كارت درمان نداشته باشد در اين صورت مجرم است، در مورد مصرفكنندگان الكل هم میتوان به همان وضعيت نگاه كنيم منتها بحث اين است فردی كه مصرفكننده است بايد ابتدا حد بخورد بعد وارد مراكز درمانی وارد شود يا خير؟ كه ما اين موضوع را با علما مطرح كرده و يكی از آنان پاسخ داده بود كه چون اين فرد برای برای درمان مراجعه میكند ممكن است برايش حد وجود نداشته باشد.
معاون درمان و پيشگيری از اعتياد سازمان بهزيستی كشور در پايان افزود: البته اين بحث موضوعات تخصصی دارد اما از اين ديدگاه كه چون برای درمان مراجعه میكند ما نيز بايد كمك كنيم تا اگر اين افراد تمايل به ترك دارند بيشتر جذب مراكز شوند تا اينكه بخواهند حضور پيدا نكنند و يا به كار خود ادامه بدهند.