ارتقای شعر آئينی نيازمند شناخت پيشينهها و پشتوانهها است
گروه ادب: يك شاعر آئينی اظهار كرد: ضروریترين كار برای نسل جوان در حوزه شعر آئينی اين است كه پيوند خود را با اين ادبيات مستحكم و برای شناخت عميق پيشينهها و پشتوانههای فرهنگی تلاش كنند تا نوآوریها از دل سنت بجوشد و بتواند حرف تازه و خلاقيت و نوآوری را بر اين سكوی محكم استوار كند.
مصطفی محدثیخراسانی، شاعر آئينی كشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به بررسی پيشينه شعر آئينی در ايران پرداخت و درباره دستهبندی شعر فارسی به آئينی، انقلابی و ...، اظهار كرد: شعر فارسی در يك دورنما و برآيند كلی، شعر آئينی است؛ چرا كه در دامن اسلام و آموزههای قرآن متولد شده، زبان گشوده و پرورش يافته است.
وی با بيان اينكه مخاطب شعر شاعران بزرگ، همه انسانها در طول تاريخ بودهاند، گفت: از آنجا كه قله مضامين شعر فارسی عرفان است، پيام آن مشمول مرور زمان نشده و همواره راهگشای انسان و موجب پالايش وجود و رسيدن او به رستگاری بوده است.
اين شاعر آئينی ادامه داد: اوج قله شعر فارسی شعر عرفانی است كه در همان دورنمای شعر آئينی قرار میگيرد؛ اما از آنجا كه ما اشعاری را كه در مدح و منقبت و مرثيه اهل بيت(ع) سروده میشود شعر آئينی قلمداد میكنيم، اين تقسيمبندی هم میتواند جايگاه خود را داشته باشد. معتقدم كه در اولين مرحله بايد با شعر مواجه باشيم، يعنی هويت شعری يك اثر و ناب بودن آن مهم است و اين تقسيمبندیها در مرحله بعد قرار میگيرد.
وی درباره هويت شعر آئينی در دوره قبل و بعد از انقلاب اسلامی گفت: شعر آئينی در دوره پس از انقلاب تحول مباركی يافت و دچار دگرگونیهای مثبتی شد. شعر آئينی به عنوان شعر مرثيه و مدح و منقبت اهل بيت(ع) تا پيش از انقلاب، میتواند به عنوان يك بخش قلمداد شود؛ اما فصلی كه پس از انقلاب در اين حوزه ايجاد شد و تا به امروز ادامه دارد، فصل تازه ديگری است.
محدثیخراسانی با اشاره به شعر آئينی افزود: رويكرد شعر آئينی قبل از انقلاب بيشتر توصيف زندگی اهل بيت(ع) و فرازها و خصايل آنهاست، اما شعر آئينی انقلاب بيشتر در پی چرايی فلسفه و مفاهيمی چون ولايت، بعثت، نبوت، غدير، عاشورا و انتظار بود تا نشان دهد اهل بيت(ع) در دل تاريخ محصور نيستند و آثارشان در زندگی امروز ما جريان دارد.
اين شاعر روند اين تغيير نگرش را، رسيدن به نگاه اينكه فلسفه وجودی مفاهيم آئينی چيست، چه نقشی در زندگی امروز ما دارند و در طول تاريخ چه نقشی در جهتگيریهای مذهبی، فرهنگی و رستگاری ما داشتهاند عنوان كرد و ادامه داد: خوشبختانه اين تصور غلط كه پرداختن به شعر در حوزه اهل بيت(ع) كار مداحان است، پس از انقلاب شكست و قویترين شاعران ما با بهترين آثارشان وارد حوزه شعر آئينی شدند.
وی درباره راهكارهای گسترش و توسعه ادبيات فارسی اظهار كرد: برای گسترش و توسعه اين ادبيات، ضروریترين كار به ويژه برای نسل جوان اين است كه پيوند خود را با اين ادبيات مستحكم و برای شناخت عميق پيشينهها و پشتوانههای فرهنگی تلاش كنند تا نوآوریها از دل سنت بجوشد و بتواند حرف تازه و خلاقيت و نوآوری را بر اين سكوی محكم استوار كند؛ تجربه دهههای اخير نشان داده است كه هر نوآوری و حركت اگر مبتنی بر سنت و پشتوانه نباشد، موجب به هدر رفتن استعدادهای جوان میشود.
محدثیخراسانی همچنين درباره وظيفه متوليان امور فرهنگی در راستای توسعه ادبيات و شعر آئينی افزود: میتوان در دورههای آموزشی و ساير برنامهريزیهای فرهنگی، چه در حوزه صدا و سيما و چه در حوزه وزارت ارشاد و مساجد، زيرساختهايی تعريف كرد، تا اينكه اين نسل بتواند پيوند خود را با پيشينهها و پشتوانههای اين ادبيات ترميم كند.
وی با بيان اينكه مخاطب شعر شاعران بزرگ، همه انسانها در طول تاريخ بودهاند، گفت: از آنجا كه قله مضامين شعر فارسی عرفان است، پيام آن مشمول مرور زمان نشده و همواره راهگشای انسان و موجب پالايش وجود و رسيدن او به رستگاری بوده است.
اين شاعر آئينی ادامه داد: اوج قله شعر فارسی شعر عرفانی است كه در همان دورنمای شعر آئينی قرار میگيرد؛ اما از آنجا كه ما اشعاری را كه در مدح و منقبت و مرثيه اهل بيت(ع) سروده میشود شعر آئينی قلمداد میكنيم، اين تقسيمبندی هم میتواند جايگاه خود را داشته باشد. معتقدم كه در اولين مرحله بايد با شعر مواجه باشيم، يعنی هويت شعری يك اثر و ناب بودن آن مهم است و اين تقسيمبندیها در مرحله بعد قرار میگيرد.
وی درباره هويت شعر آئينی در دوره قبل و بعد از انقلاب اسلامی گفت: شعر آئينی در دوره پس از انقلاب تحول مباركی يافت و دچار دگرگونیهای مثبتی شد. شعر آئينی به عنوان شعر مرثيه و مدح و منقبت اهل بيت(ع) تا پيش از انقلاب، میتواند به عنوان يك بخش قلمداد شود؛ اما فصلی كه پس از انقلاب در اين حوزه ايجاد شد و تا به امروز ادامه دارد، فصل تازه ديگری است.
محدثیخراسانی با اشاره به شعر آئينی افزود: رويكرد شعر آئينی قبل از انقلاب بيشتر توصيف زندگی اهل بيت(ع) و فرازها و خصايل آنهاست، اما شعر آئينی انقلاب بيشتر در پی چرايی فلسفه و مفاهيمی چون ولايت، بعثت، نبوت، غدير، عاشورا و انتظار بود تا نشان دهد اهل بيت(ع) در دل تاريخ محصور نيستند و آثارشان در زندگی امروز ما جريان دارد.
اين شاعر روند اين تغيير نگرش را، رسيدن به نگاه اينكه فلسفه وجودی مفاهيم آئينی چيست، چه نقشی در زندگی امروز ما دارند و در طول تاريخ چه نقشی در جهتگيریهای مذهبی، فرهنگی و رستگاری ما داشتهاند عنوان كرد و ادامه داد: خوشبختانه اين تصور غلط كه پرداختن به شعر در حوزه اهل بيت(ع) كار مداحان است، پس از انقلاب شكست و قویترين شاعران ما با بهترين آثارشان وارد حوزه شعر آئينی شدند.
وی درباره راهكارهای گسترش و توسعه ادبيات فارسی اظهار كرد: برای گسترش و توسعه اين ادبيات، ضروریترين كار به ويژه برای نسل جوان اين است كه پيوند خود را با اين ادبيات مستحكم و برای شناخت عميق پيشينهها و پشتوانههای فرهنگی تلاش كنند تا نوآوریها از دل سنت بجوشد و بتواند حرف تازه و خلاقيت و نوآوری را بر اين سكوی محكم استوار كند؛ تجربه دهههای اخير نشان داده است كه هر نوآوری و حركت اگر مبتنی بر سنت و پشتوانه نباشد، موجب به هدر رفتن استعدادهای جوان میشود.
محدثیخراسانی همچنين درباره وظيفه متوليان امور فرهنگی در راستای توسعه ادبيات و شعر آئينی افزود: میتوان در دورههای آموزشی و ساير برنامهريزیهای فرهنگی، چه در حوزه صدا و سيما و چه در حوزه وزارت ارشاد و مساجد، زيرساختهايی تعريف كرد، تا اينكه اين نسل بتواند پيوند خود را با پيشينهها و پشتوانههای اين ادبيات ترميم كند.
