شماره اول خبرنامه همايش بزرگداشت آيتالله مشكينی منتشر شد
گروه ادب: شماره اول خبرنامه همايش بزرگداشت آيتالله مشكينی از سوی دبيرخانه همايش چاپ و منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، شماره اول خبرنامه همايش بزرگداشت آيتالله مشكينی از سوی دبيرخانه همايش چاپ و منتشر شد. در اين خبرنامه ۴۵ صفحهای مطلب زير را میخوانيد: گفتوگو با دبير علمی همايش، آثار قرآنی آيتالله مشكينی در گفتوگو با آيتالله استادی، ترجمه تفسيری از قرآن، تعليقههای استدلالی و تحريری نو از «تحريرالوسيله»، الرسائل الجديدة و الفرائد الحديثة، آيتالله مشكينی در مجلس خبرگان و جامعه مدرسين، آيتالله مشكينی به روايت اسناد، زندگی و مبارزات آيتالله مشكينی و چكيده مقالات همايش.
در شماره اول خبرنامه، زندگینامه آيتالله مشكينی روايت شده است كه در ادامه بخشی از آن آورده شده است: «ميرزا علیاكبر فيض، معروف به علی مشكينی، در آذرماه 1300 شمسی (ربيعالثانی 1340 قمری) در روستای «آلْ نی» از توابع مشكينشهر در استان اردبيل، ديده به جهان گشود.
ميرزا علی، دوران كودكی را در دامنههای سرسبز كوههای سبلان و در خانهای روستايی و خانوادهای مؤمن و سادهزيست سپری میكند. پدر در 25 سالگی برای تحصيل علوم دينی به شهرهای تبريز، اردبيل، زنجان و سپس به نجف اشرف سفر میكند. در نجف اشرف، ميرزا علی به همراه خانواده و دايی، به پدر ملحق میشوند. دو سال بعد، مادر را از دست میدهد و پس از مدتی با پدر به وطن و مشكينشهر باز میگردد.
ميرزا علی، چهار سال را در نجف اشرف، به مكتب میرود و در بازگشت به وطن، مقداری از علوم دينی را نزد پدر میخواند. پس از مدتی پدر را نيز از دست میدهد، اما به سفارش پدر و با توكّل به خدا، عزم سفر و تحصيل میكند و به اردبيل میرود و در آنجا دو سالی درس میخواند.
ميرزا علی كه اكنون در اردبيل، طلبه جوان و درسخوانی شده است، به زيارت عالمی متّقی میرود كه از ميان كشتهشدگان و زخميان مسجد گوهرشاد مشهد كه به دستور رضاخان پهلوی مورد تهاجم قرار گرفتند؛ نجات يافته بود. پس از آشنايی با اين عالم بزرگوار، به همراه ايشان و رفيق ديگرش از طلبههای اردبيل به قم سفر میكند و تحصيل را در در حوزه علميه قم كه با تلاش آيتالله شيخ عبدالكريم حائریيزدی به بار نشسته بود، ادامه میدهد.
در چند سال پايانی دوران حكومت پهلوی اول، همانند ساير طلاب، در زير فشار و اختناق و ترس از سربازی بردن و ... در مدرسه فيضيه مشغول تحصيل میشود و آن گاه كه سايه شوم رضا پهلوی از سر ملت ايران زائل شد و چند صباحی فرصت بيشتری برای تحصيل به دست آمد، مدتی به مجلس درس آيتالله كوهكمرهای و پس از او به درس خارج آيات عظام بروجردی و محققداماد حاضر شد و پس از ساليانی حضور مداوم و مستمر، به درجه اجتهاد نايل گشت.
در دوران تحصيل در حوزه عليمه قم و مبارزه با رژيم شاه، به نجف اشرف مهاجرت میكند و در حدود هفت ماه سكونت، از محضر اساتيد آن حوزه شيعی هم بهره میبرد، ولی به دليل گرمی هوای نجف و ضعف مزاج، مجبور به بازگشت میشود.»
در بخش مبارزات سياسی قبل از انقلاب میخوانيم: «ميرزا علی در جوانی، در نبرد با اشغالگران روس كه بخشهايی از آذربايجان را تصرف كرده بودند، شركت كرد و اسير شد و تا پای دار نيز پيش رفت، اما عشاير غيور منطقه او را نجات دادند.
پس از رحلت آيتالله العظمی بروجردی، حمله پهلوی دوم به حوزهها و روحانيت بيشتر شد. در اين هنگام و با آغاز مبارزه امام خمينی با رژيم پهلوی، آيتالله مشكينی، همراه و همرزم با عدهای ديگر از مراجع، مجتهدين و طلاب حوزههای علميه قم و نجف و ... قريب بيست سال، تا پيروزی انقلاب اسلامی ايران، در اين حركت عظيم حضور مؤثر داشت.»
در شماره اول خبرنامه، زندگینامه آيتالله مشكينی روايت شده است كه در ادامه بخشی از آن آورده شده است: «ميرزا علیاكبر فيض، معروف به علی مشكينی، در آذرماه 1300 شمسی (ربيعالثانی 1340 قمری) در روستای «آلْ نی» از توابع مشكينشهر در استان اردبيل، ديده به جهان گشود.
ميرزا علی، دوران كودكی را در دامنههای سرسبز كوههای سبلان و در خانهای روستايی و خانوادهای مؤمن و سادهزيست سپری میكند. پدر در 25 سالگی برای تحصيل علوم دينی به شهرهای تبريز، اردبيل، زنجان و سپس به نجف اشرف سفر میكند. در نجف اشرف، ميرزا علی به همراه خانواده و دايی، به پدر ملحق میشوند. دو سال بعد، مادر را از دست میدهد و پس از مدتی با پدر به وطن و مشكينشهر باز میگردد.
ميرزا علی، چهار سال را در نجف اشرف، به مكتب میرود و در بازگشت به وطن، مقداری از علوم دينی را نزد پدر میخواند. پس از مدتی پدر را نيز از دست میدهد، اما به سفارش پدر و با توكّل به خدا، عزم سفر و تحصيل میكند و به اردبيل میرود و در آنجا دو سالی درس میخواند.
ميرزا علی كه اكنون در اردبيل، طلبه جوان و درسخوانی شده است، به زيارت عالمی متّقی میرود كه از ميان كشتهشدگان و زخميان مسجد گوهرشاد مشهد كه به دستور رضاخان پهلوی مورد تهاجم قرار گرفتند؛ نجات يافته بود. پس از آشنايی با اين عالم بزرگوار، به همراه ايشان و رفيق ديگرش از طلبههای اردبيل به قم سفر میكند و تحصيل را در در حوزه علميه قم كه با تلاش آيتالله شيخ عبدالكريم حائریيزدی به بار نشسته بود، ادامه میدهد.
در چند سال پايانی دوران حكومت پهلوی اول، همانند ساير طلاب، در زير فشار و اختناق و ترس از سربازی بردن و ... در مدرسه فيضيه مشغول تحصيل میشود و آن گاه كه سايه شوم رضا پهلوی از سر ملت ايران زائل شد و چند صباحی فرصت بيشتری برای تحصيل به دست آمد، مدتی به مجلس درس آيتالله كوهكمرهای و پس از او به درس خارج آيات عظام بروجردی و محققداماد حاضر شد و پس از ساليانی حضور مداوم و مستمر، به درجه اجتهاد نايل گشت.
در دوران تحصيل در حوزه عليمه قم و مبارزه با رژيم شاه، به نجف اشرف مهاجرت میكند و در حدود هفت ماه سكونت، از محضر اساتيد آن حوزه شيعی هم بهره میبرد، ولی به دليل گرمی هوای نجف و ضعف مزاج، مجبور به بازگشت میشود.»
در بخش مبارزات سياسی قبل از انقلاب میخوانيم: «ميرزا علی در جوانی، در نبرد با اشغالگران روس كه بخشهايی از آذربايجان را تصرف كرده بودند، شركت كرد و اسير شد و تا پای دار نيز پيش رفت، اما عشاير غيور منطقه او را نجات دادند.
پس از رحلت آيتالله العظمی بروجردی، حمله پهلوی دوم به حوزهها و روحانيت بيشتر شد. در اين هنگام و با آغاز مبارزه امام خمينی با رژيم پهلوی، آيتالله مشكينی، همراه و همرزم با عدهای ديگر از مراجع، مجتهدين و طلاب حوزههای علميه قم و نجف و ... قريب بيست سال، تا پيروزی انقلاب اسلامی ايران، در اين حركت عظيم حضور مؤثر داشت.»
