پيگيری مطالبات قرآنی مقام معظم رهبری/(26)
كيفیسازی فعاليتهای قرآنی مورد غفلت واقع شده است
گروه فعاليتهای قرآنی: اگرچه فعاليتهای قرآنی در سطح كشور بسيار چشمگير است؛ ليكن نكته قابل توجه اين است كه اكثر اين فعاليتها بهصورت كمی و يا برای ارائه گزارش عملكرد به ارگانهای مافوق صورت میگيرد و كيفیسازی فعاليتهای قرآنی مغفول مانده است.
حميدرضا عبدی، مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با بيان اينكه برگزاری مسابقات قرآنی نقش مهمی در ترويج و توسعه فعاليتهای قرآنی در جامعه دارد، افزود: متأسفانه مسابقات قرآنی بين گروه و اقشار خاص از قبيل دانشآموزان و دانشجويان برگزار میشود؛ حال آنكه میتوان برای تمامی اصناف و اقشار اين مسابقات را برگزار كرد.
وی افزود: نكته قابل توجه اين است كه ما بايد جوانانمان را با قرآن مأنوس كنيم نه اينكه آنها را مجبور به روی آوردن به برنامههای قرآنی كنيم؛ جوان بايد به اين نكته برسد كه كلمه به كلمه و حرف به حرف قرآن كريم با ما هزاران سخن دارد و تمام برنامههای زندگی در قرآن بيان شده است.
عبدی با اشاره به آيه «ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ»، تصريح كرد: قرآن كريم برای هدايت انسانها نازل شده است و افراد بايد بدانند كه برای رسيدن به هر آمالی میتوان از راه قرآن وارد شد.
وی افزود: قرآن را نبايد تنها برای مراسم ختم و يا حتی برای كسب ثواب و يا فقط برای بركت زندگی در گوشهای از طاقچه خانه قرار داد؛ بلكه بايد از آن بهعنوان يك كتاب هدايتگر و تربيتكننده انسانها استفاده و به آن عمل كرد.
عبدی ادامه داد: معجزات قرآنی بايد بيان شود و نوجوان و جوان ما بايد به اين نكته دست يابد كه دستيابی به موفقيت و داشتن زيبايي و صورت و سيرتی زيبا تنها با قرآن يافت میشود.
اين مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به خطبه 147 نهجالبلاغه، تصريح كرد: حضرت علی(ع) در اين خطبه میفرمايد: «... حاملان قرآن آن را واگذاشته و حافظان قرآن آن را فراموش میكنند، پس در آن روز قرآن و پيروانش از ميان مردم رانده و مهجور میگردند و هر دو غريبانه در يك راه ناشناخته سرگردانند و پناهگاهی ميان مردم ندارند، پس قرآن و پيروانش در ميان مردمند، ولی گويا حضور ندارند، با مردمند ولی از آنها بريدهاند؛ زيرا گمراهی و هدايت هرگز هماهنگ نشوند، گرچه كنار يكديگر قرار گيرند، مردم در آن روز، درجدايی و تفرقه هم داستان، و در اتحاد و يگانگی پراكندهاند، گويی آنان پيشوای قرآن بوده و قرآن پيشوای آنان نيست، پس از قرآن جز نامی نزدشان باقی نماند و آنان جز خطی را از قرآن نشناسند...»
وی در ادامه در رابطه با ضرورت قرآنپژوهی در جامعه بهعنوان يكی از منويات مقام معظم رهبری، اظهار كرد: نظر به اينكه فهم و درك همه آيات قرآن كريم برای همگان امكانپذير نيست؛ چراكه در كتاب حق آيات متشابه و مفهومی بسياری وجود دارد كه از درك بسياری از ما خارج است، لذا بايد بزرگان و فرهيختگان علم و دانش با تكيه بر احاديث و روايات اهل بيت(ع) در اين زمينه پژوهش كنند تا ديگران نيز بتوانند مفاهيم آن را درك كرده و برای دستيابی به زندگی قرآنی و برتر به كار گيرند.
عبدی با اشاره به مبارزات فرهنگی ـ مذهبی دشمنان، گفت: دشمنان با تحقير مسلمانان و قرآن كريم به ايجاد شبهه در بين مسلمانان میپردازند كه در اين راستا ما بايد پاسخ آنها را با خود قرآن دهيم.
وی ضمن ابراز نارضايتی از توجه ناكافی نسبت به آشنا كردن افراد با مفاهيم و تفسير قرآن، اظهار كرد: متأسفانه مسابقات قرآن در رشتههای مختلف عموماً بهصورت تستی برگزار میشود و به برگزيدگان نيز بهای چندانی داده نمیشود؛ حال آنكه قرآن نيز كسانی را كه قرآن را فقط تلاوت میكنند؛ ولی با مفاهيم و معارف آن آشنا نيستند لعن میكند.
عبدی در ادامه يادآور شد: اگرچه فعاليتهای قرآنی در سطح كشور بسيار چشمگير است و هر ارگان و نهادی خود را موظف به انجام فعاليتهای قرآنی میداند؛ ليكن نكته قابل توجه اين است كه اكثر اين فعاليتها بهصورت كمی و يا برای ارائه گزارش عملكرد به ارگانهای مافوق صورت میگيرد و كيفیسازی فعاليتهای قرآنی مغفول مانده است.
اين مدرس دانشگاه در پايان اظهار كرد: همانگونه كه در بسياری از برنامههای جامع كشور چشماندازی را برنامهريزی كردهايم، در زمينههای قرآنی نيز بايد بهدنبال چشمانداز باشيم، هدف مشخص كنيم و برای دستيابي به آن هدف برنامهريزی كنيم.
وی افزود: نكته قابل توجه اين است كه ما بايد جوانانمان را با قرآن مأنوس كنيم نه اينكه آنها را مجبور به روی آوردن به برنامههای قرآنی كنيم؛ جوان بايد به اين نكته برسد كه كلمه به كلمه و حرف به حرف قرآن كريم با ما هزاران سخن دارد و تمام برنامههای زندگی در قرآن بيان شده است.
عبدی با اشاره به آيه «ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ»، تصريح كرد: قرآن كريم برای هدايت انسانها نازل شده است و افراد بايد بدانند كه برای رسيدن به هر آمالی میتوان از راه قرآن وارد شد.
وی افزود: قرآن را نبايد تنها برای مراسم ختم و يا حتی برای كسب ثواب و يا فقط برای بركت زندگی در گوشهای از طاقچه خانه قرار داد؛ بلكه بايد از آن بهعنوان يك كتاب هدايتگر و تربيتكننده انسانها استفاده و به آن عمل كرد.
عبدی ادامه داد: معجزات قرآنی بايد بيان شود و نوجوان و جوان ما بايد به اين نكته دست يابد كه دستيابی به موفقيت و داشتن زيبايي و صورت و سيرتی زيبا تنها با قرآن يافت میشود.
اين مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به خطبه 147 نهجالبلاغه، تصريح كرد: حضرت علی(ع) در اين خطبه میفرمايد: «... حاملان قرآن آن را واگذاشته و حافظان قرآن آن را فراموش میكنند، پس در آن روز قرآن و پيروانش از ميان مردم رانده و مهجور میگردند و هر دو غريبانه در يك راه ناشناخته سرگردانند و پناهگاهی ميان مردم ندارند، پس قرآن و پيروانش در ميان مردمند، ولی گويا حضور ندارند، با مردمند ولی از آنها بريدهاند؛ زيرا گمراهی و هدايت هرگز هماهنگ نشوند، گرچه كنار يكديگر قرار گيرند، مردم در آن روز، درجدايی و تفرقه هم داستان، و در اتحاد و يگانگی پراكندهاند، گويی آنان پيشوای قرآن بوده و قرآن پيشوای آنان نيست، پس از قرآن جز نامی نزدشان باقی نماند و آنان جز خطی را از قرآن نشناسند...»
وی در ادامه در رابطه با ضرورت قرآنپژوهی در جامعه بهعنوان يكی از منويات مقام معظم رهبری، اظهار كرد: نظر به اينكه فهم و درك همه آيات قرآن كريم برای همگان امكانپذير نيست؛ چراكه در كتاب حق آيات متشابه و مفهومی بسياری وجود دارد كه از درك بسياری از ما خارج است، لذا بايد بزرگان و فرهيختگان علم و دانش با تكيه بر احاديث و روايات اهل بيت(ع) در اين زمينه پژوهش كنند تا ديگران نيز بتوانند مفاهيم آن را درك كرده و برای دستيابی به زندگی قرآنی و برتر به كار گيرند.
عبدی با اشاره به مبارزات فرهنگی ـ مذهبی دشمنان، گفت: دشمنان با تحقير مسلمانان و قرآن كريم به ايجاد شبهه در بين مسلمانان میپردازند كه در اين راستا ما بايد پاسخ آنها را با خود قرآن دهيم.
وی ضمن ابراز نارضايتی از توجه ناكافی نسبت به آشنا كردن افراد با مفاهيم و تفسير قرآن، اظهار كرد: متأسفانه مسابقات قرآن در رشتههای مختلف عموماً بهصورت تستی برگزار میشود و به برگزيدگان نيز بهای چندانی داده نمیشود؛ حال آنكه قرآن نيز كسانی را كه قرآن را فقط تلاوت میكنند؛ ولی با مفاهيم و معارف آن آشنا نيستند لعن میكند.
عبدی در ادامه يادآور شد: اگرچه فعاليتهای قرآنی در سطح كشور بسيار چشمگير است و هر ارگان و نهادی خود را موظف به انجام فعاليتهای قرآنی میداند؛ ليكن نكته قابل توجه اين است كه اكثر اين فعاليتها بهصورت كمی و يا برای ارائه گزارش عملكرد به ارگانهای مافوق صورت میگيرد و كيفیسازی فعاليتهای قرآنی مغفول مانده است.
اين مدرس دانشگاه در پايان اظهار كرد: همانگونه كه در بسياری از برنامههای جامع كشور چشماندازی را برنامهريزی كردهايم، در زمينههای قرآنی نيز بايد بهدنبال چشمانداز باشيم، هدف مشخص كنيم و برای دستيابي به آن هدف برنامهريزی كنيم.
