لزوم ترغيب فرزندان به برپايی نماز بدون احساس اجبار

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، حجت‌الاسلام والمسلمين احمد لطفيان‌سرگزی، امام‌جمعه نيك‌شهر در كارگاه آموزشی «شيوه‌های دعوت به نماز با نگاهی به ريشه‌های فطری» كه در تاريخ 18 تيرماه در نيك‌شهر برگزار شد، ضمن تبريك فرارسيدن ماه مبارك رمضان با بيان اينكه نماز وسيله‌ای برای درخواست كمك از خدای حی قدير است طی سخنانی گفت: قرآن علاوه‌بر محتوی، روش هم هست، بايد كشف كنيم خداوند حكيم با چه روش‌هايی بندگانش را به اين فريضه دعوت فرموده است.
وی بيان كرد: مؤثرترين روش در دعوت به نماز، پرورش ريشه‌های فطری نماز است كه شامل چهار مرحله است. مرحله اول؛ كشف ريشه‌های فطری نماز، مرحله دوم؛ بازشناسی اين ريشه‌ها، مرحله سوم؛ ارائه راهكارهايی برای پرورش آنها و مرحله چهارم؛ پياده كرده و آزمايش كردن آنها است.
امام‌جمعه نيك‌شهر با اشاره به امتيازات پرورش ريشه‌های فطری نماز، اظهار كرد: همچنين پرورش ريشه‌های فطری نماز امتيازاتی دارد، امتياز اول اينكه اين شيوه زبانی، بين‌المللی و قابل فهم برای همه مردم است. در اين روزگار دينداران بايد مهارتی پيدا كنند كه دين خود را با روشی بيان كنند كه مردم دنيا با هر دين و آئينی بگويند «بيان شما را فهميديم و فلسفه كار شما را پسنديديم».
استاد دانشگاه پيام نور نيك‌شهر با بيان اينكه فطرت سرمايه و زبان مشتركی است كه خداوند متعال در نهاد تمام بندگانش گذاشته و انبياء هم برای شكوفايی همين سرمايه آمده‌اند، عنوان كرد: بايد كاری كنيم كه جوانان ما نسبت به پاسخ‌گويی به پرسش‌ها و شبهاتی كه به راحتی از مرزها می‌گذرد و وارد ذهن، حافظه و محيط‌های فرهنگی و مذهبی ما می‌شود، پاسخ‌هايی قانع‌كننده و قابل پسند داشته و بذر يكتاپرستی را در دل‌های عالميان بپاشند. گوش جان سپردن به زبان فطرت بهترين، ارزان‌ترين و مؤثرترين سرمايه برای زدودن گرد و غبار غفلت و نسيان از روح و روان ما است.
حجت‌الاسلام لطفيان ادامه داد: امتياز دوم اينكه شيوه فطری چون در عمق جان انسان جای دارد، خيلی زود به عشق كشيده می‌شود و امكان ريزش آن كم است در حاليكه روش‌های افزايش دانش در سطح حركت می‌كنند و در تقويت انگيزه تأثير كمی دارند. امروز نيازمند خودمديريتی افراد هستيم كه مشعلی در درون آنها روشن شود كه به صورت خودجوش و بدون عاملی از بيرون رابطه آنها را با خلق، گرم نگه دارد و نبايد فرزندان و مخاطبان ما احساس كنند نماز، حركتی اجباری، اكراهی و دستوری است، آنها بايد شيرينی نماز و بندگی را بچشند تا در تنهايی نيازی به عامل حركت بيرونی نباشد و با افتخار به اين كار همت بگمارند.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيك‌‌شهر با اشاره به اينكه نمازی كه از درون می‌جوشد آگاهانه، عارفانه، عاشقانه، خاضعانه و با حضور قلب واقعی و بالا برنده است، عنوان كرد: يكی از ريشه‌های عبادت و نماز، سپاسگزاری از خداوند متعال است. خدايی كه نعمت‌ها و هدايای او را در تمام زندگی خود هر شب و روز حس می‌كنيم.
وی گفت: ما انسان‌ها وقتی مورد لطف قرار می‌گيريم، احساس خوشايند داريم و احساس می‌كنيم كه هديه‌دهنده ما را دوست دارد و می‌خواهد از هديه او خوب و درست استفاده كنيم و ما هم در برابر هديه‌دهنده با كلمات يا حركاتی تشكر خود را اعلام می‌كنيم. ما با تشكر كردن زمينه‌ساز هدايای ديگر هم می‌شويم، «لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ»، در حديثی نقل شده «نعمت‌ها كليد و قفلی دارند، كليد آنها تشكر و قفل آنها ناسپاسی است». هر چه روحيه تشكر در اجتماع قوت بگيرد، همدلی، اميدواری و رضايت‌مندی از كار بيشتر می‌شود.
امام‌جمعه نيك‌شهر اظهار كرد: ما هم قبول داريم كه خدا ما را دوست دارد، چون ما را آفريد و امكانات و نعمت‌هايی به ما ارزانی داشته است. تشكر ما به معنای نياز خداوند سبحان نيست، بلكه به معنای اين است كه خدايا من ادب دارم، من لايق نعمت‌های تو هستم، نعمت‌هايت را از من دريغ مدار. حالا بايد نوع تشكر ما مورد پسند هديه‌دهنده باشد. اگر می‌خواهيم به رسم ادب چيزی پيش‌كش كنيم حتما متناسب با جايگاه او انتخاب می‌كنيم. بسياری می‌پرسند چرا نماز به زبان عربی خوانده می‌شود؛ چرا نماز در اوقات خاص و ... پاسخ اين سؤالات در همين نكته نهفته است كه چون معشوق ما اين‌گونه می‌پسندد.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيك‌‌شهر بيان كرد: در احاديث می‌خوانيم كه قبل از دعا و درخواست حاجت، خدا را ستايش كنيد. قرآن می‌فرمايد كه نشانه‌های خداوند متعال و كلمات خداوند آن قدر زيادند كه اگر همه درختان روی زمين قلم شود و درياها برای آن مركب شود و هفت درياچه به آن افزوده شود، اين‌ها همه تمام می‌شود، ولی كلمات خداوند متعال پايان نمی‌پذيرد. حال چه ستايشی بهتر از نماز با قلبی پاك، ستايشی كه خالق آن‌را می‌پسندد، با الله‌اكبر وارد حرم خدا می‌شويم و اولين سوره كتابش را می‌خوانيم. خالق زيبايی‌ها، رشد و سعادت ما را در سايه اين عبادت می‌داند.
حجت‌الاسلام لطفيان گفت: عزيزترين بندگان خداوند متعال، پيامبران و اولياء هستند كه وقتی داستان آنان را در قرآن می‌خوانيم هر جا كه نيازمند می‌شوند، دست نياز خود را به سوی خدای خود بلند می‌كردند و با اميد به استجابت، نياز خود را با او در ميان می‌گذاشتند. وقتی انسان با نيازی روبرو می‌شود كه توان رفع نياز خود را ندارد در جست‌وجوی كسی است كه نياز او را بشناسد و قدرت رفع نياز او را داشته باشد، او را دوست بدارد و بر او منت نگذارد.
استاد دانشگاه پيام نور نيك‌شهر در پايان بيان كرد: هرچه ريشه نيايش و دعا تقويت شود كيفيت نمازهای مردم ما الهی‌تر، معنوی‌تر و عميق‌تر خواهد شد، لذا به جای نيازهای كاذب آنی و زودگذر سراغ دعاهای قرآنی رفته و آنها را دستور كار خود قرار می‌دهد. خداوند استعدادی در درون انسان قرار داده كه می‌تواند هستی را تحت سيطره خود درآورد و مورد بهره‌برداری قرار دهد، اما خطرهايی او را تهديد می‌كند كه در آن زمان دنبال پناهگاهی آگاه، مطمئن، مقتدر و مهربان می‌گردد و آن خدا است، حتی كافران وقتی در طوفان دريا گرفتار می‌شوند از روی اخلاص خدا را صدا می‌زنند، اما وقتی به ساحل نجات رسيدند دوباره سراغ غيرخدا می‌روند.