انتظارات جامعه قرآنی از دولت يازدهم/(22)
ضرورت حفظ قرآن قبل از تفسير آن نمايان ميشود
گروه فعاليتهاي قرآني: مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين گفت: مفسرانی كه حافظ قرآن نيستند به هنگام تفسير آيات بايد حتماً به قرآن دسترسی داشته باشند و اينجاست كه ضرورت حفظ قرآن قبل از تفسير آن نمايان میشود.
حميدرضا عبدی، مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، نبود متولی واحد در بحث فعاليتهای قرآنی را از آسيبهای برنامهها و فعاليتهای قرآنی عنوان كرد و گفت: اينكه همه ارگانها در زمينه فعاليتهای قرآنی كوشا هستند امری پسنديده است، اما آيا نبايد يك ارگان خاص بهعنوان مافوق تمامی فعاليتهای قرآنی ناظر بر اين فعاليتها باشد؟
وی افزود: بزرگترين آسيبی كه در فعاليتهای قرآنی شاهد هستيم بحث موازیكاری نهادها و ارگانهای مختلف است كه باعث سردرگمی افراد و دلزدگی آنها جهت مشاركت در برنامههای قرآنی میشود.
عبدی ادامه داد: از ديگر آسيبهای مهم برنامهها و فعاليتهای قرآنی میتوان به حضور افرادی بهعنوان متولی فعاليتهای قرآنی اشاره كرد كه خود هيچ مهارت و تخصص و رزومه كافی در اين مورد ندارند و يا از ديد ساير اقشار دارای كارنامه درخشانی نيستند؛ بايد در انتخاب اين افراد نيز دقت شود و داشتن رابطه و پول و ... نبايد دليلی بر سپردن مراكز قرآنی و مؤسسات قرآنی به اين افراد شود.
اين استاد دانشگاه در رابطه با حفظ قرآن نيز تصريح كرد: هر مسلمان بايد با قرآن و مفاهيم اين كتاب آسمانی آشنا باشد و همه اين موارد نيازمند اين است كه لغات را بفهمد و برای دسترسی به نيازهای خود با تفسير نيز آشنا باشد و اين در حاليست كه قرآن به زبان عربيست و فهم لغات و تفسير آن كار سادهای نيست و همگان نمیتوانند به راحتی اين كارها را انجام دهند؛ از اين رو بهترين روش حفظ قرآن است. وقتی مسلمان بخواهد قرآن را حفظ كند مسلماً الفاظ قرآن را بايد حفظ كند و حفظ الفاظ نيز مقدمهايست برای فهميدن و تفسير قرآن كريم.
وی افزود: داشتن علم تفسير برای كسی كه قرآن را حفظ نيست شايد چندان كارايی نداشته باشد؛ چراكه وقتی كسی مسلط به تفسير قرآن است؛ اما آن را حفظ نيست مانند اين است كه كسی نقشه يك گنج عظيم را دارد اما بلد نيست چگونه مسير آن را شناسائی كند.
مدرس دانشكده علوم قرآني خمين در پايان خاطرنشان كرد: مفسرانی كه حافظ قرآن نيستند به هنگام تفسير آيات بايد حتماً به قرآن دسترسی داشته باشند و اينجاست كه ضرورت حفظ قرآن قبل از تفسير آن نمايان میشود.
وی افزود: بزرگترين آسيبی كه در فعاليتهای قرآنی شاهد هستيم بحث موازیكاری نهادها و ارگانهای مختلف است كه باعث سردرگمی افراد و دلزدگی آنها جهت مشاركت در برنامههای قرآنی میشود.
عبدی ادامه داد: از ديگر آسيبهای مهم برنامهها و فعاليتهای قرآنی میتوان به حضور افرادی بهعنوان متولی فعاليتهای قرآنی اشاره كرد كه خود هيچ مهارت و تخصص و رزومه كافی در اين مورد ندارند و يا از ديد ساير اقشار دارای كارنامه درخشانی نيستند؛ بايد در انتخاب اين افراد نيز دقت شود و داشتن رابطه و پول و ... نبايد دليلی بر سپردن مراكز قرآنی و مؤسسات قرآنی به اين افراد شود.
اين استاد دانشگاه در رابطه با حفظ قرآن نيز تصريح كرد: هر مسلمان بايد با قرآن و مفاهيم اين كتاب آسمانی آشنا باشد و همه اين موارد نيازمند اين است كه لغات را بفهمد و برای دسترسی به نيازهای خود با تفسير نيز آشنا باشد و اين در حاليست كه قرآن به زبان عربيست و فهم لغات و تفسير آن كار سادهای نيست و همگان نمیتوانند به راحتی اين كارها را انجام دهند؛ از اين رو بهترين روش حفظ قرآن است. وقتی مسلمان بخواهد قرآن را حفظ كند مسلماً الفاظ قرآن را بايد حفظ كند و حفظ الفاظ نيز مقدمهايست برای فهميدن و تفسير قرآن كريم.
وی افزود: داشتن علم تفسير برای كسی كه قرآن را حفظ نيست شايد چندان كارايی نداشته باشد؛ چراكه وقتی كسی مسلط به تفسير قرآن است؛ اما آن را حفظ نيست مانند اين است كه كسی نقشه يك گنج عظيم را دارد اما بلد نيست چگونه مسير آن را شناسائی كند.
مدرس دانشكده علوم قرآني خمين در پايان خاطرنشان كرد: مفسرانی كه حافظ قرآن نيستند به هنگام تفسير آيات بايد حتماً به قرآن دسترسی داشته باشند و اينجاست كه ضرورت حفظ قرآن قبل از تفسير آن نمايان میشود.
