به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شبعه قم به نقل از دفتر آيتالله العظمی صافی گلپايگانی، از مراجع تقلید شیعیان در جديدترين اثر خود «ارمغان مشهد» بهمناسبت 21 تيرماه سالروز قيام مردم مشهد در مسجد گوهرشاد عليه كشف حجاب رضاخانی نوشتار زير را با بيان سوابقی از توطئههای استعمار عليه حجاب و وظيفه بانوان مسلمان درباره حجاب با قلمی شيوا نگاشته است.
ایشان در بخشی از این مطلب آورده است: ركن، اساس و پايهای كه بانوان مسلمان در جهان به آن ممتاز هستند و كرامت و شرافتی كه به آن افتخار میكنند، ركن قوی و اصيل حجاب است؛ همان اصلی كه دشمنان اسلام به اهميت آن تا آنجا پی بردهاند كه يكی از نخست وزيران اسبق انگلستان در نطقی به صراحت میگويد: «مادامی كه كعبه، قرآن و حجاب در جوامع اسلامی باشد، ما نمیتوانيم سيادت و آقايی خود را داشته باشيم. بايد قرآن را بسوزانيم، كعبه را از بين ببريم (كه وهابيت را برای رسيدن به همين هدف به عربستان آوردند) و عفّت و حجاب را از بانوان مسلمان بگيريم.»
در ادامه میخوانيم: از همين رو امان الله خان را در افغانستان آوردند كه مردم افغانستان مجالی برای پياده كردن نقشههای استعماری به وی ندادند. كمال آتاتورك در تركيه روی كار آمد كه منجر به حكومتی سكولار شد و در ايران نيز رضاخان را علم كردند تا ريشه دين را از جوامع اسلامی بخشكاند؛ اما پس از 150 سال تلاش سياستهای استعماری در حجابزدايی ناكام ماند و با اينكه در كشورهايی مثل تركيه، افغانستان و ايران، عوامل مزدور و بیسواد و فاقد غيرت، مثل رضاخان و مصطفی كمال و امان الله خان را برانگيختند و به قوه قهر و كشتار و حبس و زور و ارتكاب جنايات بسيار، به ميدان جنگ با حجاب اسلام آمدند، در برابر استقامت مسلمانان شكست خوردند و خودشان از صفحههای ظلم و جنايت به دار البوار جهنم شتافتند.
اين مطلب ادامه داده است: قوّت ايمان مسلمانان و التزام آنها به سنن اسلامی و حجاب، در كمال استحكام متجلی شد. در ايران ما كه الحمدلله از بركت انقلاب اسلامی، حجاب و عفاف در جايگاه رفيع خود قرار گرفت بيشتر بانوان متعهد و متدين به هویّت خود، به حجاب به چادر افتخار میكنند. در كشور تركيه بازگشت به حجاب، روز به روز بيشتر و مقامات عالی اين كشور در اعاده اين هويت پيشقدم هستند. در افغانستان ـ كه از روز اول امان الله خان را خلع نمودند ـ الحمدلله شجره طيبه حجاب در شرايط فعلی و بيداری اسلامی هر روز شادابتر میشود، هرچند دشمنان اسلام، دست از معارضه با آن بر نمیدارند و با زنان محجبه مسلمان در داخل كشورهای خود جنگ دارند و با جعل قوانين ضد انسانی و حتی جريمه و ممنوعيتهايی، فضا را بر مسلمانان ـ كه برخی از آنان از اساتيد دانشگاهها هستند ـ تنگ میكنند، امّا با مقاومت و استقامت و اعتراضات قانونی آنها مواجه میشوند؛ مانند همين جريانی كه در كشور به اصطلاح دروغ آزاد و متمدّن فرانسه جاری است و در اين ميان، اين اعتراف نيز جالب است كه يكی از سران اين دولتهای اسلامستيز، از حمايت ممنوعيت حجاب سرباز میزند و میگويد «مريم طاهره، مادر حضرت مسيح(ع) محجبه بوده است.»
آيتالله العظمی صافی تصريح كرده است: با اين همه مسئله حجاب در ميان چالشهای سياسی و سياست اسلامزدايی استكباری حفظ شده است و مسلمانان حتی در كشورهای مسيحی از بعض كشورهای اسلامی بيشتر متعهدند كه رویپوش مناسب داشته باشند. ما به بانوان فاضل و شجاع كه در ميان آن سياستها در كشورهای غربی، شخصيت اسلامی خود را با حجاب كامل اعلام میكنند، افتخار میكنيم. سزاوار نيست و دور از انتظار است كه بانوی مسلمان، در غرب و قلب اروپا بر حفظ حجاب اسلامی آنگونه در برابر فشارهای دولتهای آنها مقاومت كند، ولى در كشور اسلامی عزيز ما ايران، ترك چادر مد و رايج شود و بعضی از دختران بدون چادر باشند! آنجا ايستادگی و قدرت ايمان و شجاعت و خودباوری باشد و اينجا گرايش به قهقرا و ترك سنّتها و شعارهای مقدس انقلاب اسلامی ـ العياذ بالله ـ رايج شود!. وضعی كه فعلاً متعارف شده ـ كه به هيچ وجه، بانوان بر مرجوحيت و ناخوشايند بودن كشف وجه توجه ندارند و با مردان بيگانه به طور مستمر، مثل مرد با مرد، يا زن با زن معاشرت و همكاری دارند و آن را عادت و رسم قرار دادهاند و در معابر و خيابانها و مجالس ظاهر میشوند ـ با مجموع تعاليم اسلامی و جهاتی كه شارع مقدس در آن، حفظ كرامت والای زن را در نظر گرفته، منطبق نمیشود و با اين جمله بزرگ و پر معنی قرآنی كه حد رابطه زن و مرد بيگانه با هم اگر چه به صورت ارشاد و سفارش و توصيه آن را فرض كنيم، سازگار نيست: (ذلكُم أطهرُ لقُلُوبكُم و قُلُوبهن) هر نوع و هر وضعی كه با آن دل مردان و زنان پاكتر بماند، آن مطلوب است. امروز هم، هر چه لباس با شرم و حيا بيشتر رعايت شود لباس اسلامیتر است. البته غرض ما اعلام حرمت اين لباسهايی كه متداول شده، نيست؛ چون به هر حال آن را ساتر عورت و پوشش بشره میدانند؛ ولی با حيای اسلامی همسو نيست و بعض صور آن تا حد حرام هم میرسد.
در بخش ديگری از اين نوشتار آمده است: به طور كلی لباس و پوشش اسلامی چه در رفت و آمدهای بيرون از منزل، و چه داخل منزل در بين محارم و بين همجنس و چه در دانشگاه و چه در مراسم رسمی، در سفر و حضر برای مرد و زن و پير و جوان در حضور غير همسر بايد بر اساس وقار و حيا و مراعات حيا باشد كه در جوامع اسلامی نظر به سفارشهای بسيار و تشويقات اكيده كه در موضوع حيا شده است، مسلمانها همه بر حسب تربيت اسلامی و محيط اسلامی، مصاديق آن را میشناختند و به حفظ آن اهميت میدادند، بايد در لباس نيز استقلال و شخصیّت اسلامی ظاهر باشد و تقليد از بيگانگان حتی در بعض مراسم و اعطای امتيازات و جوايز نباشد.
اين مرجع تقليد بيان كرده است: هويت اسلامی در هر مورد و برنامه بايد ظاهر گردد؛ مانند كنار گذاشتن كراوات بر اثر انقلاب ـ اگر چه به ظاهر چيز مهمّی نيست ـ ولی دارای معنايی با اهميت و اعلام موجوديت و هويت است؛ بنابراين، پوششهای فعلی كه روز به روز در جامعه مسلمانان بر اثر تقليد از بيگانگان، رايج و هویّت اسلامی ما را خدشهدار میكند و پوششهايی كه وضع اندام را در معرض ديد ديگران قرار میدهد، لباس حيا نيست و مسلمان با حيا، در پوشيدن آن شرم میكند.
ايشان افزوده است: البته فرهنگهای غربی ـ كه حتی روابط نامشروع زن و مرد را عيب نمیگيرند يا مهم نمیشمارند و شنايع ديگر را مجاز و قانونی كردهاند ـ بسياری از سنن و اخلاقيات زن مسلمان را در حفظ عفّت و شرف خود، خلاف آزادی او میدانند؛ امّا زن مسلمان و تعليمات اسلامی، آن فرهنگ را محكوم و مبتذل و دون شأن زن و انسان میدانند. شخصيت زن مسلمان را نمیتوان با اين نگرشهای حيوانی زير سؤال برد.
وی در پايان اين مقال بيان كرده است: بايد خواهران با فضيلت كه بر جوانب متعدد حيات زن و سياستهايی كه هميشه برای تغيير هويت اسلامی بانوان و در نتيجه تغيير هويت اسلامی كل جامعه وجود داشته، احاطه و آگاهی يابند و بتوانند تعهد خود را با سنن اسلامی، بيش از پيش استحكام بخشند و خود را در برابر تبليغات سوء، مصونيت داده و بيمه كنند.