توصيه آيت‌الله مجتبی تهرانی برای صدقه‌دادن از طرف امام رضا(ع)

ماه پرخير و بركت رمضان بار ديگر از راه رسيد تا درهای آسمان باز شود و مؤمنان حضرتش از خوان نعمت الهی بهره‌مند شوند؛ چنانچه پيامبر اعظم(ص) فرمود: «إِنَّ أَبْوَابَ السَّمَاءِ تُفَتَّحُ فِی أَوَّلِ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ لَا تُغْلَقُ إِلَى آخِرِ لَیْلَةٍ مِنْهُ؛ درهای آسمان در اولين شب از شب‌های ماه مبارك رمضان باز می‌شود و تا آخرين شب از شب‌های اين ماه هم بسته نمی‌شود.»
ماه رمضان امسال برای برای پايتخت‌نشينان يك تفاوت عمده با سال‌های قبل دارد و آن جای خالی درس‌های اخلاق آيت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی است؛ همان مجتهد صاحب رساله‎ای كه در آخرين روز ماه رمضان سال گذشته با صورتی خيس و صدايی محزون گفت: «از همه‌تان تقاضا می‌كنم من را هم دعا كنيد. تعارف نمی‌كنم و جدی می‎گويم. من محتاج دعای شما هستم.»
آيت‌الله تهرانی علاقه خاصی به امام رضا(ع) داشت و به گفته حجت‌الاسلام علی تهرانی فرزند ايشان، حاج آقا مقيد بود هر سال موقع تحويل سال در مشهدالرضا(ع) باشد. اين علاقه به ثامن الائمه(ع) تا آخرين ساعات حيات همراه آيت‌الله تهرانی بود، به نحوی كه حجت‌الاسلام حسين تهرانی ديگر فرزند ايشان می‌گويد: تخت پدر در لحظات آخر رو به مشهد بود و ايشان در همان حال مرتباً می‌گفتند: «السلام عليك يا علی‌بن موسی الرضا(ع)»
آن‌طور كه در كتاب خاطرات «حاج آقا مجتبی» آمده است، اين اسوه اخلاق به شاگردان خود توصيه می‌كرد: «اگر می‌خواهی صدقه بدهی، همين‌طوری صدقه نده؛ زرنگ باش، حواست جمع باشد، صدقه را از طرف امام رضا(ع) برای سلامتی آقا امام زمان(عج) بده! برای دو معصوم است؛ دو معصومی كه خدا آنها را دوست دارد، ممكن نيست خداوند اين صدقه تو را رد كند، تو هم اينجا حق واسطه‌گری‌ات را می‌گيری. تو واسطه‌ای و همين حق واسطه‌گری است كه اجازه می‌دهد تو به مراحل خاص برسی.»
روحش شاد و يادش گرامی باد.