حجتالاسلام عيسی برادری رئيس اداره اوقاف و امور خيريه تكاب در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، با بيان اينكه پرهيز از خوردن و آشاميدن يك بخش كوچك از روزه است، گفت: روزهدار واقعی علاوه بر پرهيز از خوردن و آشاميدن بايد از لحاظ عملی پايبندی به اصول و اعتقاداتی كه در دين مبين اسلام آمده را نشان دهد.
وی ابراز كرد: همانطور كه در خوردن و آشاميدن برای انسان محدوديت وجود دارد در عمل كردن نيز بايد يك سری محدوديتها وجود داشته باشد تا انسان از غيبت كردن، تهمت زدن، دروغ گفتن و گناهان دیگر خود را دور كند.
وی با اشاره به اينكه تفكر و تدبر در قرآن وظيفه هميشگی مسلمانان است، اضافه كرد: رمضان ماه نزول قرآن است پس قرائت قرآن همراه با تدبر از اهميت ويژهای برخورددار بوده و فرصتی برای تلاوت و دقت در ترجمه و تفسير به وجود میآيد و انسان بايد اعمال و رفتار خود را با آن تطبيق داده و آن را در زندگی فردی و اجتماعی خود جاری سازد.
اين مقام مسئول با بيان اينكه دعا وسيله تقرب و نزديكی به خداوند متعال است، تصريح كرد: خداوند از بندگانش انتظار دارد كه همه چيز را از او طلب كنند و اگر زمينه دعا كردن برای كسی فراهم شود توفيقی است كه خداوند به او میدهد.
حجتالاسلام برادری گفت: اگر دعايی كه انسان میكند مصلحت باشد خداوند آن دعا را مستجاب میكند و اگر هم مصلحت مستجاب نشده، وسيلهای برای قبر و قيامت انسان میشود.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه تكاب، با اشاره به فرمايش امام صادق(ع) كه میفرمايد: دعاهايی كه مستجاب نمیشوند به حسنات تبديل میشوند و انسان در آخرت خواهد ديد كه برای او حسنات زيادی نوشته شده اما انسان از آنها خبر نداشته و آن موقع آرزو میكند كه ای كاش هيچ دعايی برايمان مستجاب نمیشد و به جای آن به حسنات تبديل میشد، خاطرنشان كرد: دعا كردن زمينه ارتباط محكم با خداوند متعال و بخشش گناهان انسان است.