گذری بر ابعاد شخصيتی شهيد عبدالحسين كيانی
شهيد حاج عبدالحسين كيانی در روز پنجشنبه 12 فروردين سال 61 در عمليات پيروزمند فتحالمبين به اتفاق ياورانی از ياوران حضرت مهدی(ع) از جمله پسرِ برادرش شهيد مسعود كيانی، از فرش پر گشوده و به سوی عرش پرواز كردند.
حاج عبدالحسين كيانی فرزند حاج علی، قصّاب محلّه بود، مردی با محاسنی سياه و چهرهای نورانی، قدی رشيد و قامتی رعنا، بازوانی ستبر و سينهای گشاده، بهراستی دليری و دلاوری برازنده او بود، ديدهگانش نافذ و در راه رفتنش استواری موج میزد. او را بدون لبخند نمیديدی و لبخند با قرمزی صورتش، زيبايی او را چندين برابر میكرد.
او معروف به مشهدی عبدالحسين و مغازه او نبش كوچه شهربانی قدیـــم واقـــع در خيابان شريعتی(سی متری سابق) بـود. او به راستی يكی از حبيبان الهی بود (الكاسبُ حبيبُ الله) ، به وقت فروش گوشت، كمتر به مشتری نگاه میكرد و يا اصلاً نگاه نمیكرد، گويی میخواست نفهمد كه مشتریاش كيست تا خدای نخواسته، در انتخاب گوشت، برای مشتری تبعيض قائل نشود، به درستی كيل(وزن) میكرد و به هنگام مراجعه فردی مستمند، آن طور كه میبايد به او توجّه و كمك میكرد. قبل از انقلاب چون در خانوادهای مذهبی و انقلابی حضور داشت او را به عنوان يكی از چهرههای انقلابی و يكی از ياوران توانای انقلاب و از ياوران انقلابيون به شمار میآوردند.
در جلسه قرائت قرآن مسجد آقا حبيب واقع در محله چوليان(خيابان شريعتی) شركت میكرد و علاقه فراوانی به تلاوت و قرائت قرآن داشت او هر شب از منزلش كه روبروی كوچه مسجد آقا حبيب بود به اين مسجد میآمد و با ذوق و شوق زيادی اقامه نماز كرده و در مكتب قرآن زانو میزد و كلام وحی الهی را با جان و دل سامع و شنونده بود.
يك روز همه بچههای جلسه را جهت صرف نهار به منزلش دعوت كرده بود در شوادون (زير زمين) و فقط صرف كله پاچه، آنهم چه كله پاچهای، روزی به ياد ماندنی در خاطره بچههای جلسه ماند.
در ايام محرم مشوّق بچه ها در نوحه خواندن در مسجد آقا حبيب بود و از نوحه «سفينةالنجاة ما يا ابا عبدالله- تو مايه حيات ما يا ابا عبدالله» بسيار خوشش میآمد.
پس از پيروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحميلی، دل او به شوق وصل يار، آسمانی شده بود. تا اينكه در روزهای آماده شدن در پادگان دو كوهه و قبل از عمليات فتحالمبين او علمدارِ بچههای رزمنده دزفولی شده بود.
وی بيرقدارِ ياوران مهدی(ع) شده بود او مرحله عبدالحسينی را پشت سر گذاشته بود و به مرحله ناصرالحسينی رسيده بود. در پادگان دو كوهه به هنگام صبحگاه، پرچمدار شده بود.
حاج عبدالحسين كيانی در عمليات پيروزمند فتحالمبين به اتفاق ياورانی از ياوران حضرت مهدی(ع) از جمله پسرِ برادرش شهيد مسعود كيانی، از فرش پر گشوده و به سوی عرش پرواز كردند.
شهيد حاج عبدالحسين كيانی در روز پنجشنبه 12 فروردين سال 61 تشييع و در كنار ديگر شهيدان شهيدآباد دزفول به خاك سپرده شد.
حضرت امام خمينی(ره) در پيامی خطاب به رزمندگان عمليات پيروزمند فتحالمبين فرمودند: اينجانب از دور، دست و بازوی قدرتمند شما را كه دست خداوند بالای آنست میبوسم و بر اين بوسه افتخار میكنم.
منبع: محمدحسين دُرچين
او معروف به مشهدی عبدالحسين و مغازه او نبش كوچه شهربانی قدیـــم واقـــع در خيابان شريعتی(سی متری سابق) بـود. او به راستی يكی از حبيبان الهی بود (الكاسبُ حبيبُ الله) ، به وقت فروش گوشت، كمتر به مشتری نگاه میكرد و يا اصلاً نگاه نمیكرد، گويی میخواست نفهمد كه مشتریاش كيست تا خدای نخواسته، در انتخاب گوشت، برای مشتری تبعيض قائل نشود، به درستی كيل(وزن) میكرد و به هنگام مراجعه فردی مستمند، آن طور كه میبايد به او توجّه و كمك میكرد. قبل از انقلاب چون در خانوادهای مذهبی و انقلابی حضور داشت او را به عنوان يكی از چهرههای انقلابی و يكی از ياوران توانای انقلاب و از ياوران انقلابيون به شمار میآوردند.
در جلسه قرائت قرآن مسجد آقا حبيب واقع در محله چوليان(خيابان شريعتی) شركت میكرد و علاقه فراوانی به تلاوت و قرائت قرآن داشت او هر شب از منزلش كه روبروی كوچه مسجد آقا حبيب بود به اين مسجد میآمد و با ذوق و شوق زيادی اقامه نماز كرده و در مكتب قرآن زانو میزد و كلام وحی الهی را با جان و دل سامع و شنونده بود.
يك روز همه بچههای جلسه را جهت صرف نهار به منزلش دعوت كرده بود در شوادون (زير زمين) و فقط صرف كله پاچه، آنهم چه كله پاچهای، روزی به ياد ماندنی در خاطره بچههای جلسه ماند.
در ايام محرم مشوّق بچه ها در نوحه خواندن در مسجد آقا حبيب بود و از نوحه «سفينةالنجاة ما يا ابا عبدالله- تو مايه حيات ما يا ابا عبدالله» بسيار خوشش میآمد.
پس از پيروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحميلی، دل او به شوق وصل يار، آسمانی شده بود. تا اينكه در روزهای آماده شدن در پادگان دو كوهه و قبل از عمليات فتحالمبين او علمدارِ بچههای رزمنده دزفولی شده بود.
وی بيرقدارِ ياوران مهدی(ع) شده بود او مرحله عبدالحسينی را پشت سر گذاشته بود و به مرحله ناصرالحسينی رسيده بود. در پادگان دو كوهه به هنگام صبحگاه، پرچمدار شده بود.
حاج عبدالحسين كيانی در عمليات پيروزمند فتحالمبين به اتفاق ياورانی از ياوران حضرت مهدی(ع) از جمله پسرِ برادرش شهيد مسعود كيانی، از فرش پر گشوده و به سوی عرش پرواز كردند.
شهيد حاج عبدالحسين كيانی در روز پنجشنبه 12 فروردين سال 61 تشييع و در كنار ديگر شهيدان شهيدآباد دزفول به خاك سپرده شد.
حضرت امام خمينی(ره) در پيامی خطاب به رزمندگان عمليات پيروزمند فتحالمبين فرمودند: اينجانب از دور، دست و بازوی قدرتمند شما را كه دست خداوند بالای آنست میبوسم و بر اين بوسه افتخار میكنم.
منبع: محمدحسين دُرچين
