نماز ارتباط دهنده بنده با خداوند و نجوای عاشقانه با محبوب است، ارتباط موجود ضعيفی كه نيازمند به قادری بینياز و تواناست پس در هنگامه نا آرامیهای روحی بهترين وسيله برای آرامش روح و قلب نمازست زيرا ياد اوست كه به قلبها آرامش میدهد به همين سبب عظمت نماز آنقدر زيادست كه در كلام نمیگنجد زيرا عظمت و شكوه نماز در بندگی است.
از اين روی زمانی كه خداوند انسان را آفريد و به زمين فرستاد، نخواست ارتباط با بندهاش از بين برود آنگاه اصول نماز را توسط خاتم پيامبرانش به ميان مردم فرستاد و نماز يعنی پرواز تا اوج؛ بهسوی خدا.
قرآن كريم نيز ضمن بيان ويژگیهای مؤمنان كه به خدا و قيامت معتقدند از موضوع اقامه نماز با تعبير ويژهای ياد كرده است؛ «وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلاَةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ؛ و مؤمنان به آنچه بر تو نازل شده و به آنچه پيش از تو نازل گرديده ايمان دارند و خوشا بر نمازگزاران و زكاتدهندگان»، (آیه 162 سوره نسا)، «وَالْمُقِيمِينَ الصَّلاَةَ» اهميت و ارزش نماز را می رساند.
و هر چه در اين باره بگوييم كم گفتهایم اما ذكر اين مطلب نيز حائز اهميت است كه اقامه نماز در رديف اقامه دين آمده و همانگونه كه قرآن كريم مسلمانان را به اصل اقامه دين توصيه میكند؛ سفارش به اقامه نماز هم میفرماید به طوری كه در آيات مختلف میفرمايد: «أَقِيمُواْ الصَّلاةَ» و از اين تعبير روشن است كه اقامه دين به اقامه نماز بستگی دارد و از اين روی كفار برای مبارزه با دين مسلمانان، با نماز برخورد میكنند همچنين نماز آنقدر اهميت دارد كه گاهی بلافاصله بعد از ايمان به مبدأ و معاد مطرح شده است.
غلامرضا مهرآیین