اشتغال زنان از بحران هويت فردی و اجتماعی آنان میكاهد
گروه اجتماعی: كارشناس ارشد علوم اجتماعی گفت: هرچه زنان بيشتر وارد عرصه اجتماعی شوند به همان ميزان از بحران هويت فردی و اجتماعی، افسردگی و انزواگرايی، بیاعتمادی و بدبينی به قوانين و قواعد حاكم بر جامعه در اين قشر عظيم كاسته میشود.
مهدی ورمزيار، كارشناس ارشد علوم اجتماعی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، با اشاره به اينكه اشتغال زنان مسئلهای است كه نيمی از نيروی كار را در كشور شامل میشود، گفت: امروزه زنان نيز مانند مردان توانايیها و مهارتهای كاری را كسب میكنند و خواهان مشغول به كار شدن در بخشهای مختلف اقتصادی هستند.
وی افزود: اين موضوع مسائل بسياری را از قبيل نامناسب بودن وضعيت اشتغال زنان در ايران، كمتر بودن فرصتهای شغلی آنان نسبت به مردان، بحث مشاركت اقتصادی زنان در خارج از خانه و ... بهدنبال خود آورده است.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی بيان كرد: سنتهاى ريشهدار اجتماعى و دينى، زنان را بهسوى حفظ اركان خانواده دعوت مىكند، اما هنجارهاى دنياى متجدد از ديگر سو آنان را به حضور هرچه بيشتر در جامعه و همكارى فعال در مراكز اشتغال فرامىخواند.
وی با اشاره به عوامل تأثيرگذار بر اشتغال زنان در ايران اعلام كرد: هنجارهای رايج، تقسيم كار، تعداد نقش زنان، ناامنیهای اجتماعی، مردسالاری از متغيرهای تأثيرگذار بر اشتغال زنان است.
ورمزيار به كاركردهای مثبت اشتغال زنان بر خانواده و اقتصاد كشور اشاره و عنوان كرد: نقش زنان بهعنوان يك نيروی كار جديد يافتن روشهای خلاقانهای است كه با استفاده از تكنولوژیهای جديد، كانالهای بازاريابی و تبليغاتی و هزينه كمتر، خواستههای بيشتری را برآورده میسازد.
وی عنوان كرد: هرچه زنان بيشتر وارد عرصه اجتماعی شوند به همان ميزان از بحران هويت فردی و اجتماعی، افسردگی و انزواگرايی، بیاعتمادی و بدبينی به قوانين و قواعد حاكم بر جامعه در اين قشر عظيم كاسته میشود.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی با اشاره به اينكه در مقابل كاركردهای مثبت اشتغال زنان ما با كاركردهای منفی اين پديده نيز روبرو هستيم, بيان كرد: پذيرش اشتغال براى زنان بهمعناى زيربار مسئوليتى مضاعف رفتن و قبول نقشهاى متعدد و احياناً متعارض در زندگى است كه میتواند فشارهای زيادی را بر روی زنان و خانواده ايجاد كند.
وی با اعلام اينكه بحث زنان و نقش آنها در جامعه و در بيرون از جامعه هميشه و در همه اديان و فرهنگها مطرح بوده است، اعلام كرد: در هر فرهنگ و دين و مكتب اجتماعی نقشهايی برای زنان مطرح شده است و زنان در چارچوب اين نقشهای تعريف شده قرار میگرفتند.
ورمزيار با اشاره به اينكه در موقعيت فعلی و تحت تأثير تغييرات زيادی كه در حوزه انديشه بهوقوع پيوسته است و تحت تأثير تحولات گوناگون رسانهای و آموزشی و ... مسئله زنان وارد بعد جديدی شده است، ادامه داد: در دهههای اخير در ايران زنان بيش از پيش حضور مستقلی در عرصههای مختلف داشتهاند.
وی افزود: تغييرات گسترده در سطوح مختلف سياسی، اجتماعی و فرهنگی، نسلهای امروزی را به جهانی متفاوت كه سبك زندگی و ارزشهای پيشين را با چالش مواجه ساخته، پيوند داده است.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی گفت: امروزه مسائل زنان در هر كجای جهان كه باشد، يكی از مهمترين مسائل و مباحث در سياستگذاریهای فرهنگی بهشمار میرود اين امر صرفاً به زندگی عينی و روزمره سياستگذاران مربوط نمیشود بلكه بحث زنان، دنيای ذهنی بسياری از افراد و از جمله خود زنان را به خود مشغول كرده است.
وی با اشاره به اينكه مسئله اشتغال زنان به مثابه مسئلهای درگير در چندين بعد متفاوت مطرح است، بيان كرد: اشتغال زنان از يك طرف به استقلال مالی آنها و ادعاهای حقوقی آنها امكان رشد میدهد و برای اقتصاد در سطوح كلان و خرد آن دارای مزايای زيادی است و از طرف ديگر بحث خانواده و بنيان سالم آن مطرح است. ورمزيار تصريح كرد: امروزه مشاركت روز افزون زنان در بيرون از خانه باعت تقويت حس اعتماد بهنفس و استقلال و افزايش قدرت تصميمگيری و برخورد مناسب با رويدادها و حوادث زندگی شده است و اثر مطلوب بر روابط خانوادگی برجای گذارده است در واقع زن با كار و فعاليت اجتماعی قدرت خلاقيت، كارآيی و استقلال بيشتری میيابد.
وی خاطرنشان كرد: زن در ازای دريافت وجه حاصل از فعاليت اجتماعی و همچنين تبادل اطلاعات علم و آگاهی و تعامل اجتماعی استقلال عمل بيشتری میيابد؛ بهتر میتواند در برابر مشكلات خانه و محيط كار تصميمگيری و مداخله نمايد. اشتغال زنان به يك معنا از گذشتههای بسيار دور كه در آن زنان با مردان دوش به دوش هم در مزارع با هم كار میكردند، وجود داشته است
كارشناس ارشد علوم اجتماعی يادآور شد: به هر حال مسئله اشتغال زنان در ايران با توجه به مسائلی كه در بالا تشريح شد، مسئلهای پيچيده و چند بعدی است، كه نيازمند يك مطالعه مدون و درست است. مطالعههايی كه به ارائه كاركردهايی در راستای حل مشكلات مرتبط با اشتغال زنان باشد.
وی افزود: اين موضوع مسائل بسياری را از قبيل نامناسب بودن وضعيت اشتغال زنان در ايران، كمتر بودن فرصتهای شغلی آنان نسبت به مردان، بحث مشاركت اقتصادی زنان در خارج از خانه و ... بهدنبال خود آورده است.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی بيان كرد: سنتهاى ريشهدار اجتماعى و دينى، زنان را بهسوى حفظ اركان خانواده دعوت مىكند، اما هنجارهاى دنياى متجدد از ديگر سو آنان را به حضور هرچه بيشتر در جامعه و همكارى فعال در مراكز اشتغال فرامىخواند.
وی با اشاره به عوامل تأثيرگذار بر اشتغال زنان در ايران اعلام كرد: هنجارهای رايج، تقسيم كار، تعداد نقش زنان، ناامنیهای اجتماعی، مردسالاری از متغيرهای تأثيرگذار بر اشتغال زنان است.
ورمزيار به كاركردهای مثبت اشتغال زنان بر خانواده و اقتصاد كشور اشاره و عنوان كرد: نقش زنان بهعنوان يك نيروی كار جديد يافتن روشهای خلاقانهای است كه با استفاده از تكنولوژیهای جديد، كانالهای بازاريابی و تبليغاتی و هزينه كمتر، خواستههای بيشتری را برآورده میسازد.
وی عنوان كرد: هرچه زنان بيشتر وارد عرصه اجتماعی شوند به همان ميزان از بحران هويت فردی و اجتماعی، افسردگی و انزواگرايی، بیاعتمادی و بدبينی به قوانين و قواعد حاكم بر جامعه در اين قشر عظيم كاسته میشود.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی با اشاره به اينكه در مقابل كاركردهای مثبت اشتغال زنان ما با كاركردهای منفی اين پديده نيز روبرو هستيم, بيان كرد: پذيرش اشتغال براى زنان بهمعناى زيربار مسئوليتى مضاعف رفتن و قبول نقشهاى متعدد و احياناً متعارض در زندگى است كه میتواند فشارهای زيادی را بر روی زنان و خانواده ايجاد كند.
وی با اعلام اينكه بحث زنان و نقش آنها در جامعه و در بيرون از جامعه هميشه و در همه اديان و فرهنگها مطرح بوده است، اعلام كرد: در هر فرهنگ و دين و مكتب اجتماعی نقشهايی برای زنان مطرح شده است و زنان در چارچوب اين نقشهای تعريف شده قرار میگرفتند.
ورمزيار با اشاره به اينكه در موقعيت فعلی و تحت تأثير تغييرات زيادی كه در حوزه انديشه بهوقوع پيوسته است و تحت تأثير تحولات گوناگون رسانهای و آموزشی و ... مسئله زنان وارد بعد جديدی شده است، ادامه داد: در دهههای اخير در ايران زنان بيش از پيش حضور مستقلی در عرصههای مختلف داشتهاند.
وی افزود: تغييرات گسترده در سطوح مختلف سياسی، اجتماعی و فرهنگی، نسلهای امروزی را به جهانی متفاوت كه سبك زندگی و ارزشهای پيشين را با چالش مواجه ساخته، پيوند داده است.
كارشناس ارشد علوم اجتماعی گفت: امروزه مسائل زنان در هر كجای جهان كه باشد، يكی از مهمترين مسائل و مباحث در سياستگذاریهای فرهنگی بهشمار میرود اين امر صرفاً به زندگی عينی و روزمره سياستگذاران مربوط نمیشود بلكه بحث زنان، دنيای ذهنی بسياری از افراد و از جمله خود زنان را به خود مشغول كرده است.
وی با اشاره به اينكه مسئله اشتغال زنان به مثابه مسئلهای درگير در چندين بعد متفاوت مطرح است، بيان كرد: اشتغال زنان از يك طرف به استقلال مالی آنها و ادعاهای حقوقی آنها امكان رشد میدهد و برای اقتصاد در سطوح كلان و خرد آن دارای مزايای زيادی است و از طرف ديگر بحث خانواده و بنيان سالم آن مطرح است. ورمزيار تصريح كرد: امروزه مشاركت روز افزون زنان در بيرون از خانه باعت تقويت حس اعتماد بهنفس و استقلال و افزايش قدرت تصميمگيری و برخورد مناسب با رويدادها و حوادث زندگی شده است و اثر مطلوب بر روابط خانوادگی برجای گذارده است در واقع زن با كار و فعاليت اجتماعی قدرت خلاقيت، كارآيی و استقلال بيشتری میيابد.
وی خاطرنشان كرد: زن در ازای دريافت وجه حاصل از فعاليت اجتماعی و همچنين تبادل اطلاعات علم و آگاهی و تعامل اجتماعی استقلال عمل بيشتری میيابد؛ بهتر میتواند در برابر مشكلات خانه و محيط كار تصميمگيری و مداخله نمايد. اشتغال زنان به يك معنا از گذشتههای بسيار دور كه در آن زنان با مردان دوش به دوش هم در مزارع با هم كار میكردند، وجود داشته است
كارشناس ارشد علوم اجتماعی يادآور شد: به هر حال مسئله اشتغال زنان در ايران با توجه به مسائلی كه در بالا تشريح شد، مسئلهای پيچيده و چند بعدی است، كه نيازمند يك مطالعه مدون و درست است. مطالعههايی كه به ارائه كاركردهايی در راستای حل مشكلات مرتبط با اشتغال زنان باشد.
