ساختار مديريتی هنرهای نمايشی برای حمايت از تئاتر دينی فرسوده است
گروه هنر: اصالت تئاتر ايران در ارج نهادن به تئاتر دينی و حمايت از آئين های نمايشی آن است؛ چيزی كه به دليل ساختار مديريت فرسوده هنرهای نمايشی و نگرشی فاقد ابداع و نوآوری محقق نخواهد شد.
ابوالفضل ورمرزيار، نقال و پيشكسوت نمايش آئينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) گفت: مديريت و مسئوليت در رآس هنرهای نمايشی در همه ادوار گذشته به عهده چند نفر معدود بوده است كه با روی كار آمدن دولتهای گوناگون تنها تغيير مشاهده شده در جابجايی مسئوليتها بين همان چند نفر بوده است.
وی گفت: در نتيجه در اين سالها بينش و نگرشی جديد كه به بدنه مديريتی نظام نمايشی كشور تزريق شود وجود نداشته است و دوستان مسئول بدون هيچ انعطاف و ابداعی در روند مديريت امور نمايشی همچنان به اتخاذ همان سياستهای نخنما و تاريخ گذشته اصرار دارند.
ورمرزيار تصريح كرد: در چنين وضعيتی حتی با تغيير در مديريت معاونت هنری ارشاد از آنجا كه دوستان مدير و مسئول زيردست در اين چند سال تغيير نكردهاند و همچنان بر همان نظام مديريتی فرسوده اصرار دارند عليرغم همه نوآوریها هيچ اتفاقی نمیافتد، چيزی كه به ويژه در دوران معاونت اخير هنری ارشاد شاهدش بوديم.
اين نقال و پردهخوان روايات و وقايع دينی گفت: اثرات اين سوء مديريت در آخر گريبان فعالان و كارگردانان تئاتر را میگيرد و به طور مثال در جشنواره آئينی و سنتی هيچ قوه عاقلهای را نمیتوان در نظام اداری و مديريت آن شاهد بود.
ورمرزيار در ادامه تأكيد كرد: امسال در جشنواره آئينی و سنتی سه طرح برای نقالی پيشنهاد دادم كه يكی از آنها منظومه علینامه است اما گويا مسئولان برگزاری هيچ اصراری بر اجرای آن ندارند و وقتی از ميان همه آنها راغب به اجرای آن هستم به دليل همان نگرش غيركارشناسی به من گفته میشود كه جای تئاتر دينی و نمايش آئينی مثلاً در جشنواره تئاتر صاحبدلان است و در ساير جشنوارهها جايی برای چنين فعاليتی نيست.
وی در پايان گفت: در ساير موارد نيز با چنين سوء رفتاری روبرو هستيم در حاليكه جشنوارههای تئاتری به ويژه جشنوارههای بينالمللی محل ارائه بسياری از سنتهای نمايشی هستند كه اصالت ايرانی دارند و بايد مطرح شوند تا به رخ جهانيان كشيده شوند.
وی گفت: در نتيجه در اين سالها بينش و نگرشی جديد كه به بدنه مديريتی نظام نمايشی كشور تزريق شود وجود نداشته است و دوستان مسئول بدون هيچ انعطاف و ابداعی در روند مديريت امور نمايشی همچنان به اتخاذ همان سياستهای نخنما و تاريخ گذشته اصرار دارند.
ورمرزيار تصريح كرد: در چنين وضعيتی حتی با تغيير در مديريت معاونت هنری ارشاد از آنجا كه دوستان مدير و مسئول زيردست در اين چند سال تغيير نكردهاند و همچنان بر همان نظام مديريتی فرسوده اصرار دارند عليرغم همه نوآوریها هيچ اتفاقی نمیافتد، چيزی كه به ويژه در دوران معاونت اخير هنری ارشاد شاهدش بوديم.
اين نقال و پردهخوان روايات و وقايع دينی گفت: اثرات اين سوء مديريت در آخر گريبان فعالان و كارگردانان تئاتر را میگيرد و به طور مثال در جشنواره آئينی و سنتی هيچ قوه عاقلهای را نمیتوان در نظام اداری و مديريت آن شاهد بود.
ورمرزيار در ادامه تأكيد كرد: امسال در جشنواره آئينی و سنتی سه طرح برای نقالی پيشنهاد دادم كه يكی از آنها منظومه علینامه است اما گويا مسئولان برگزاری هيچ اصراری بر اجرای آن ندارند و وقتی از ميان همه آنها راغب به اجرای آن هستم به دليل همان نگرش غيركارشناسی به من گفته میشود كه جای تئاتر دينی و نمايش آئينی مثلاً در جشنواره تئاتر صاحبدلان است و در ساير جشنوارهها جايی برای چنين فعاليتی نيست.
وی در پايان گفت: در ساير موارد نيز با چنين سوء رفتاری روبرو هستيم در حاليكه جشنوارههای تئاتری به ويژه جشنوارههای بينالمللی محل ارائه بسياری از سنتهای نمايشی هستند كه اصالت ايرانی دارند و بايد مطرح شوند تا به رخ جهانيان كشيده شوند.
