ارتباط آيتالله العظمی مجتبی تهرانی با مردم متواضعانه و هميشگی بود
گروه سياسی: عضو حقوقدان شورای نگهبان با اشاره به ابعاد زندگی آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی اظهار كرد: يكی از ابعاد جالب و جذاب زندگی ايشان اين بود كه هرگز ارتباطشان با مردم قطع نشد، در نهايت تواضع با مردم معاشرت میكردند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) محسن اسماعيلی، عضو حقوقدان شورای نگهبان شب گذشته، 26تيرماه در نشست بررسی سيره اخلاقی آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی كه در سالن شماره 1 نشستهای تخصصی بيست و يكمين نمايشگاه بينالمللی قرآن كريم برگزار شد، با بيان اينكه نزديك به30 سال در محضر ايشان بودم، گفت: در طول اين 30 سال به مناسبتهای مختلف خدمت ايشان میرسيدم و با توجه به سخنانی كه داشتند، گنجينهای فراهم شده است كه به تدريج منتشر میشود.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) عنوان كرد: همچنين از علاقهمندان و مريدان حاج آقا نيز به صورت مصاحبه مطالبی گردآوری شد و جلد اول اين خاطرات چاپ شده است، برای چهلم ايشان كتابی تحت عنوان «حاج آقا مجتبی» چاپ شد.
اسماعيلی در مورد علت نامگذاری كتاب به نام حاج آقا مجتبی گفت: ايشان مرجع تقليد بودند و طبق رسوم رايج بايد القاب و عناوينی میداشتند، اما بهحدی باصفا، متواضع و صميمی بودند كه هر كس راحت میتوانست با ايشان صحبت كند و از نام كوچك ايشان استفاده كند و در زبان عامه، بازاريان و ديگران از اين نام استفاده میشد.
عضو حقوقدان شورای نگهبان با ذكر اينكه تدوين اين خاطرات میتواند به نسل آنيده كمك كند، افزود: وقتی امام(ره) دعوت حق را لبيك گفتند، ايشان به دليل وابستگی به امام(ره) مدتی درس را تعطيل كردند و اولين جلسه خيلی گريه كردند و فرمودند كه امام برای نسلهای بعد تبديل به يك افسانه خواهد شد، زيرا امام به گونهای زندگی كرد، كه در آينده برای ديگران تعريف كنيم باورشان نمیشود.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) با اشاره به ابعاد زندگی آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی اظهار كرد: يكی از ابعاد جالب و جذاب زندگی ايشان اين بود كه هرگز ارتباطشان با مردم قطع نشد، در نهايت تواضع با مردم معاشرت میكردند.
اسماعيلی در مورد نوع لباس ايشان اظهار كرد: لباس ساده میپوشيد، كفشهای بسيار عادی و نعلين قهوهای كهنه ای داشتند و در زمستان نيز از گالش قديمی استفاده میكردند و برخی پزشكان متخصص درخواست داشتند كه اين كفشها را به يادگاری بگيرند.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) در مورد ديگر ابعاد زندگی اين استاد اخلاق گفت: ايشان عمده رفت و آمدشان با يك پيكان آبی قديمی بود، و مراقب بود خارج از آنچه كه ضعفا داشتند، چيزی نداشته باشد، يك بار مجبور شديم به دلايلی خانه ايشان را عوض كنيم، اما ايشان گفتند كه در صورتی اين كار را بكنيد كه بيشتر از يك يا دو كوچه با اين خانه فاصله نداشته باشم.
عضو حقوقدان شورای نگهبان عنوان كرد: در مسجد بعد از نماز در محراب مینشست و به سوالات مردم پاسخ میگفتند و زمانی از محراب بلند می شدند كه كسی ديگر در مسجد نبود، هيچ گونه وابستگی به تعيناتی كه ما داريم، نداشتند.
اسماعيلی افزود: روزی به من گفتند كه می خواهند وصيت كنند و گفتند از مال دنيا هيچ ندارم كه بخواهم وصيت كنم جز چندين كارتن دست نوشته و كتاب، اين در حالی است كه ايشان ماهانه حدود 170 ميليون تومان به طلبه ها شهريه می دادند.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) بيان كرد: اجازه نمی دادند از وجوهات شرعی برای كتابهايشان استفاده شود، تا اين اندازه احتياط و مراقبت داشتند و حتی موسسه مصباح الهدی كه برای چاپ كتابهای ايشان داير شده بود، نيز با قرض اداره میشد.
وی با ذكر اينكه ايشان خيلی مراقب بودند كه در جلسات درسشان برای مردم مشكلی ايجاد نشود، گفت: در يكی از شبها بعد از منبرشان چند ماشين ترافيك ايجاد كرده بود، مشخص شد مربوط به يكی از وزرای معروف است، حاج آقا پس از آنكه علت را فهميدند، گفتند، سلام من را به او برسانيد و بگوييد كه ديگر در درس من حاضر نشود، وقتی اين پيام را به آن وزير رسانديم، گريه كرد و گفت من از اين مسئله اطلاع نداشتم و از من خواست از استاد بخواهم اجازه دهند او دوباره در درس حاضر شود.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) عنوان كرد: آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی در شبهای آخر عمرشان می گفتند از طرف من به فقرا صدقه دهيد و مردم و فقرا را فراموش نكنيد و بارها میگفتند كه مردم مشكلات اقتصادی فراوان دارند و برای رفع آن مسئولان تلاش كنند.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) عنوان كرد: همچنين از علاقهمندان و مريدان حاج آقا نيز به صورت مصاحبه مطالبی گردآوری شد و جلد اول اين خاطرات چاپ شده است، برای چهلم ايشان كتابی تحت عنوان «حاج آقا مجتبی» چاپ شد.
اسماعيلی در مورد علت نامگذاری كتاب به نام حاج آقا مجتبی گفت: ايشان مرجع تقليد بودند و طبق رسوم رايج بايد القاب و عناوينی میداشتند، اما بهحدی باصفا، متواضع و صميمی بودند كه هر كس راحت میتوانست با ايشان صحبت كند و از نام كوچك ايشان استفاده كند و در زبان عامه، بازاريان و ديگران از اين نام استفاده میشد.
عضو حقوقدان شورای نگهبان با ذكر اينكه تدوين اين خاطرات میتواند به نسل آنيده كمك كند، افزود: وقتی امام(ره) دعوت حق را لبيك گفتند، ايشان به دليل وابستگی به امام(ره) مدتی درس را تعطيل كردند و اولين جلسه خيلی گريه كردند و فرمودند كه امام برای نسلهای بعد تبديل به يك افسانه خواهد شد، زيرا امام به گونهای زندگی كرد، كه در آينده برای ديگران تعريف كنيم باورشان نمیشود.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) با اشاره به ابعاد زندگی آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی اظهار كرد: يكی از ابعاد جالب و جذاب زندگی ايشان اين بود كه هرگز ارتباطشان با مردم قطع نشد، در نهايت تواضع با مردم معاشرت میكردند.
اسماعيلی در مورد نوع لباس ايشان اظهار كرد: لباس ساده میپوشيد، كفشهای بسيار عادی و نعلين قهوهای كهنه ای داشتند و در زمستان نيز از گالش قديمی استفاده میكردند و برخی پزشكان متخصص درخواست داشتند كه اين كفشها را به يادگاری بگيرند.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) در مورد ديگر ابعاد زندگی اين استاد اخلاق گفت: ايشان عمده رفت و آمدشان با يك پيكان آبی قديمی بود، و مراقب بود خارج از آنچه كه ضعفا داشتند، چيزی نداشته باشد، يك بار مجبور شديم به دلايلی خانه ايشان را عوض كنيم، اما ايشان گفتند كه در صورتی اين كار را بكنيد كه بيشتر از يك يا دو كوچه با اين خانه فاصله نداشته باشم.
عضو حقوقدان شورای نگهبان عنوان كرد: در مسجد بعد از نماز در محراب مینشست و به سوالات مردم پاسخ میگفتند و زمانی از محراب بلند می شدند كه كسی ديگر در مسجد نبود، هيچ گونه وابستگی به تعيناتی كه ما داريم، نداشتند.
اسماعيلی افزود: روزی به من گفتند كه می خواهند وصيت كنند و گفتند از مال دنيا هيچ ندارم كه بخواهم وصيت كنم جز چندين كارتن دست نوشته و كتاب، اين در حالی است كه ايشان ماهانه حدود 170 ميليون تومان به طلبه ها شهريه می دادند.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) بيان كرد: اجازه نمی دادند از وجوهات شرعی برای كتابهايشان استفاده شود، تا اين اندازه احتياط و مراقبت داشتند و حتی موسسه مصباح الهدی كه برای چاپ كتابهای ايشان داير شده بود، نيز با قرض اداره میشد.
وی با ذكر اينكه ايشان خيلی مراقب بودند كه در جلسات درسشان برای مردم مشكلی ايجاد نشود، گفت: در يكی از شبها بعد از منبرشان چند ماشين ترافيك ايجاد كرده بود، مشخص شد مربوط به يكی از وزرای معروف است، حاج آقا پس از آنكه علت را فهميدند، گفتند، سلام من را به او برسانيد و بگوييد كه ديگر در درس من حاضر نشود، وقتی اين پيام را به آن وزير رسانديم، گريه كرد و گفت من از اين مسئله اطلاع نداشتم و از من خواست از استاد بخواهم اجازه دهند او دوباره در درس حاضر شود.
رئيس دانشكده حقوق دانشگاه امام صادق(ع) عنوان كرد: آيتالله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی در شبهای آخر عمرشان می گفتند از طرف من به فقرا صدقه دهيد و مردم و فقرا را فراموش نكنيد و بارها میگفتند كه مردم مشكلات اقتصادی فراوان دارند و برای رفع آن مسئولان تلاش كنند.
