ارزندهترين اثر عبادت، اطاعت از دستور خداوند است/ انسان روزهدار مشمول لطف الهی میشود
گروه انديشه: سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر اظهار کرد: ارزندهترين آثار هر عبادتی، همان اطاعت از دستور خداوند است و آثار ديگر بهدنبال آن نصيب شخص عابد میشود، اما انسان روزهدار علاوه بر تمام فوايدی كه به دست میآورد مشمول لطف ويژه الهی میشود.
حجتالاسلام مهرداد محرری، سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، گفت: روزه دارای مراتبی است كه جايگاه روزهدار را معين میكند، اميرمؤمنان(ع) روزه را داری سه مرتبه دانسته و میفرمايد: صوم القلب خير من صيام اللسان و صيام اللسان خير من صيام البطن؛ روزه دل بهتر از روزه زبان و روزه زبان برتر از روزه شكم است.
وی با بيان اينكه روزه در مرحله اول نگهداشتن شكم و شهوت است و فايده آن فقط رفع تكليف است، افزود: مرحله دوم روزهای است كه علاوه بر مرتبه اول، چشم، گوش، زبان، دست، پا و ديگر جوارح را نيز از آلوده شدن به گناه حفظ كرد و ثوابهای وعده داده شده از سوی خدا به چنين روزهای تعلق میگيرد و روزهدار واقعی كسی است كه در كنار گرسنگی و تشنگی از گناهان هم اجتناب ورزد.
سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر در مورد فوايد روزهداری از نظر بعد مادی و معنوی گفت: ارزندهترين آثار هر عبادتی، همان اطاعت از دستور خداوند بزرگ است و آثار ديگر بهدنبال آن نصيب شخص عابد میشود، اما انسان روزهدار علاوه بر تمام فوايد گرانبهايی كه به دست میآورد مشمول لطف ويژه الهی میشود پيامبر گرامی اسلام(ص) از قول خداوند درباره اجر و ثواب روزه چنين فرموده است: الصوم لی و أنا أجزی به؛ روزه برای من است و من به آن پاداش میدهم.
وی روايت ديگری از رسول خدا(ص) را در ثواب روزه عنوان كرد و گفت: از پیامبر(ص) نقل است: طوبى لمن ظما او جاع لله اولئك الذين يشبعون يوم القيامه؛ خوشا به حال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شدهاند اينان در روز قيامت سير مىشوند.
حجتالاسلام محرری گفت: روزه علاوه بر فوايد و خير و بركات معنوی و ثواب فراوان آن، برای حفظ سلامتی و ترميم و تعديل قوای جسمانی انسان بسيار مفيد است.
وی گفت: آنچه خداوند متعال درباره روزه فرموده است، عمدتاً در آيات 183 - 187 سوره بقره بيان شده است، كه در اينجا به چند آيه استناد میكنيم: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿۱۸۳﴾؛ ای كسانی كه ايمان آورده ايد، روزه بر شما مقرر شده، همانگونه كه بر كسانی كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود، باشد كه پرهيزكاری كنيد».
حجتالاسلام محرری آيه ديگری از قرآن كريم استناد كرد و گفت: «أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۱۸۴﴾؛ [روزه در] روزهاى معدودى [بر شما مقرر شده است] [ولى] هر كس از شما بيمار يا در سفر باشد [به همان شماره] تعدادى از روزهاى ديگر [را روزه بدارد] و بر كسانى كه [روزه] طاقتفرساست كفارهاى است كه خوراك دادن به بينوايى است و هر كس به ميل خود بيشتر نيكى كند پس آن براى او بهتر است و اگر بدانيد روزه گرفتن براى شما بهتر است (۱۸۴)».
سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر گفت: بنابراين خداوند در حكم روزه نهايت فضل و رحمت خودش را روشن ساخته است زيرا فرمود: امتهای گذشته نيز مشمول حكم روزه بودهاند و هنگامی كه عبادت سختی مانند روزه همگانی شد، تحمل آن آسان میشود دوم اينكه حكمت وجوب روزه را كه تقوا است بيان كرده است، سوم فرمود: اين حكم وجوب روزه منحصر به ايام محدودی است كه اگر برای هميشه يا در اكثر روزها و وقتها آن را واجب میكرد مشقت بزرگی پديد میآمد، چهارم اينكه حكم وجوب روزه را در ماه پر فضيلت رمضان قرار داد كه ماه نزول قرآن كريم است، در آخر هم مشقت و زحمت لزوم روزه را از مسافر و مريض برطرف كرد كه در حال مرض و سفر روزه واجب نيست.
وی گفت: امام صادق(ع) درباره روزه میفرمايد: انما فرض الله عز وجل الصيام ليستوی به الغنی والفقير وذلك لان الغنی لم يكن ليجد مس الجوع، فيرحم الفقير لان الغنی كلما اراد شيئا قدر عليه، فاراد الله عزوجل ان يستوی بين خلقه وان يذيق الغنی مس الجوع والالم ليرق علی الضعيف ويرحم الجائع؛ همانا خداوند روزه را واجب ساخت تا به سبب آن توانگر و تهيدست برابر شوند، زيرا توانگر رنج گرسنگی را در نمی يابد تا به تهيدست رحم كند، چرا كه توانگر هرگاه چيزی بخواهد میتواند آن را فراهم آورد، لذا خدای عزوجل خواسته است تا ميان آفريدگانش برابری ايجاد كند و رنج گرسنگی و سختی را به توانگر بچشاند تا بر ناتوان دل بسوزاند و به گرسنه رحم كند.
حجتالاسلام محرری گفت: طبق آيات و روايات ذكر شده انسان مسلمان پی به وجوب روزه میبرد و با داشتن ايمان و اخلاص در عمل، او را بر راه حق و انجام واجبات و ترك محرمات نگه میدارد، از اين رو با توجه به اعتقاد قلبی كه شخص دارد میداند اعمالش به صلاح دنيا و آخرت اوست و خدايی كه انسان را آفريده وجوب روزه را در ماه مبارك را از او خواسته و از نيت او آگاه است و مسلمانان بخاطر قرب به او مشقت روزهداری را به خود میدهند.
وی با بيان اينكه روزه در مرحله اول نگهداشتن شكم و شهوت است و فايده آن فقط رفع تكليف است، افزود: مرحله دوم روزهای است كه علاوه بر مرتبه اول، چشم، گوش، زبان، دست، پا و ديگر جوارح را نيز از آلوده شدن به گناه حفظ كرد و ثوابهای وعده داده شده از سوی خدا به چنين روزهای تعلق میگيرد و روزهدار واقعی كسی است كه در كنار گرسنگی و تشنگی از گناهان هم اجتناب ورزد.
سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر در مورد فوايد روزهداری از نظر بعد مادی و معنوی گفت: ارزندهترين آثار هر عبادتی، همان اطاعت از دستور خداوند بزرگ است و آثار ديگر بهدنبال آن نصيب شخص عابد میشود، اما انسان روزهدار علاوه بر تمام فوايد گرانبهايی كه به دست میآورد مشمول لطف ويژه الهی میشود پيامبر گرامی اسلام(ص) از قول خداوند درباره اجر و ثواب روزه چنين فرموده است: الصوم لی و أنا أجزی به؛ روزه برای من است و من به آن پاداش میدهم.
وی روايت ديگری از رسول خدا(ص) را در ثواب روزه عنوان كرد و گفت: از پیامبر(ص) نقل است: طوبى لمن ظما او جاع لله اولئك الذين يشبعون يوم القيامه؛ خوشا به حال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شدهاند اينان در روز قيامت سير مىشوند.
حجتالاسلام محرری گفت: روزه علاوه بر فوايد و خير و بركات معنوی و ثواب فراوان آن، برای حفظ سلامتی و ترميم و تعديل قوای جسمانی انسان بسيار مفيد است.
وی گفت: آنچه خداوند متعال درباره روزه فرموده است، عمدتاً در آيات 183 - 187 سوره بقره بيان شده است، كه در اينجا به چند آيه استناد میكنيم: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿۱۸۳﴾؛ ای كسانی كه ايمان آورده ايد، روزه بر شما مقرر شده، همانگونه كه بر كسانی كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود، باشد كه پرهيزكاری كنيد».
حجتالاسلام محرری آيه ديگری از قرآن كريم استناد كرد و گفت: «أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۱۸۴﴾؛ [روزه در] روزهاى معدودى [بر شما مقرر شده است] [ولى] هر كس از شما بيمار يا در سفر باشد [به همان شماره] تعدادى از روزهاى ديگر [را روزه بدارد] و بر كسانى كه [روزه] طاقتفرساست كفارهاى است كه خوراك دادن به بينوايى است و هر كس به ميل خود بيشتر نيكى كند پس آن براى او بهتر است و اگر بدانيد روزه گرفتن براى شما بهتر است (۱۸۴)».
سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر گفت: بنابراين خداوند در حكم روزه نهايت فضل و رحمت خودش را روشن ساخته است زيرا فرمود: امتهای گذشته نيز مشمول حكم روزه بودهاند و هنگامی كه عبادت سختی مانند روزه همگانی شد، تحمل آن آسان میشود دوم اينكه حكمت وجوب روزه را كه تقوا است بيان كرده است، سوم فرمود: اين حكم وجوب روزه منحصر به ايام محدودی است كه اگر برای هميشه يا در اكثر روزها و وقتها آن را واجب میكرد مشقت بزرگی پديد میآمد، چهارم اينكه حكم وجوب روزه را در ماه پر فضيلت رمضان قرار داد كه ماه نزول قرآن كريم است، در آخر هم مشقت و زحمت لزوم روزه را از مسافر و مريض برطرف كرد كه در حال مرض و سفر روزه واجب نيست.
وی گفت: امام صادق(ع) درباره روزه میفرمايد: انما فرض الله عز وجل الصيام ليستوی به الغنی والفقير وذلك لان الغنی لم يكن ليجد مس الجوع، فيرحم الفقير لان الغنی كلما اراد شيئا قدر عليه، فاراد الله عزوجل ان يستوی بين خلقه وان يذيق الغنی مس الجوع والالم ليرق علی الضعيف ويرحم الجائع؛ همانا خداوند روزه را واجب ساخت تا به سبب آن توانگر و تهيدست برابر شوند، زيرا توانگر رنج گرسنگی را در نمی يابد تا به تهيدست رحم كند، چرا كه توانگر هرگاه چيزی بخواهد میتواند آن را فراهم آورد، لذا خدای عزوجل خواسته است تا ميان آفريدگانش برابری ايجاد كند و رنج گرسنگی و سختی را به توانگر بچشاند تا بر ناتوان دل بسوزاند و به گرسنه رحم كند.
حجتالاسلام محرری گفت: طبق آيات و روايات ذكر شده انسان مسلمان پی به وجوب روزه میبرد و با داشتن ايمان و اخلاص در عمل، او را بر راه حق و انجام واجبات و ترك محرمات نگه میدارد، از اين رو با توجه به اعتقاد قلبی كه شخص دارد میداند اعمالش به صلاح دنيا و آخرت اوست و خدايی كه انسان را آفريده وجوب روزه را در ماه مبارك را از او خواسته و از نيت او آگاه است و مسلمانان بخاطر قرب به او مشقت روزهداری را به خود میدهند.
