حجتالاسلام رضا تاجآبادی، معاون بنياد فرهنگی مهدی موعود(ع) استان مركزی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: يكی از عمده مسائلی كه در فرهنگ اسلامی و دين مقدس اسلام بر آن تأكيد و سفارش فراوانی شده شكر نعمت و سپاس از نعمتهای الهی است.
وی بيان كرد: در قرآن و روايات اهل بيت(ع) نيز به شكر نعمتهايی كه در اختيار انسان قرار دارد بهعنوان خصلت و صفتی ارزنده و شايسته توجه ويژهای صورت گرفته است، بهطوری كه در روايات اهل بيت(ع) نقل است كه میفرمايند؛ شكرگزار نعمات الهی و منعم واقعی كسی است كه حداقل روزی 10 مرتبه با ذكر الحمدالله رب العالمين شكر نعمات الهی را بر زبان ساری و جاری سازد.
حجتالاسلام تاجآبادی تصريح كرد: عبد شاكر الهی كسی است كه در وهله اول با لسان خويش شكر نعمات الهی را به جای آورد؛ چراكه وقتی شكرگزاری از زبان انسان افتاد كم كم از دل و قلب او نيز خارج میشود و در وهله بعد در قلب و با تمامي اعضا و جوارح خويش شكرگزار نعمتهای خداوندی باشد.
معاون بنياد فرهنگی مهدی موعود(ع) استان با اشاره به اينكه شكر عملی ثمره شكر لسانی و قلبی است، اظهار كرد: كسی كه شكر نعمت به جای آورد لياقت خود را در بهرهمندی از نعمتهای الهی در پيشگاه خداوند متعال نشان میدهد.
وی تصريح كرد: شكر يعنى اينكه انسان نعمت الهی را به جا مصرف كند و با نعمت خدا معصيت و گناه انجام ندهد و اسلام نيز با سفارش و تأكيد بر عملياتی كردن آن میخواهد بشريت به درجهای از يقين برسد كه در هر حالتی اعم از آرامش و مصائب شكر نعمتهای خدا را بجای آورد.
حجتالاسلام تاجآبادی اظهار كرد: در روز قيامت روزى است كه در آن همه انسانها نسبت به نعمتهایى كه در اختيار دارند مورد سؤال و جواب قرار خواهند گرفت و كسانی كه كفر نعمت ورزيده و نعمتهای خدا را در راه حرام مصرف كردهاند در اين روز با كولهباری سنگين مورد حساب و خطاب الهی قرار خواهند گرفت.
معاون بنياد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان در ادامه شكر نعمت را افزونكننده نعمت دانست و افزود: نعمتهای دنيوی سايه و نشانهای از نعمتهای بهشتی هستند و خداوند اين نعمات را به كسانی عطا میكند كه در مسير قرب الله قرار گيرند و از آنها به قدر لازم و به موقع استفاده كنند و ظرفيت خويش را برای كسب بيشتر نعمتهای الهی بالا ببرند.
وی بيان كرد: خداوند در آيه 44 سوره مباركه انعام میفرمايد؛ «فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَیْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ» پس چون آنچه را كه بدان پند داده شده بودند فراموش كردند درهاى هر چيزى از نعمتها را بر آنان گشوديم تا هنگامى كه به آنچه داده شده بودند شاد گرديدند؛ ناگهان گريبان آنان را گرفتيم و يكباره نوميد شدند.
حجتالاسلام تاجآبادی افزود: اينها كفاری هستد كه به واسطه كفران نعمتشان گرفتار سنت استدراج میشوند و خداوند نعمتهايش را بر آنها افزون میكند؛ ليكن اين افزونی نعمت به پاس شكر و رحمت الهی نيست؛ بلكه عذاب و مجازات شديدی است كه بهواسطه كفران نعمت الهی برايشان مقدر میشود.
اين مقام مسئول در پايان اظهار كرد: اگر انسان ظرفيت استفاده از نعمتهای الهی را داشته باشد و ايمان و تقوای الهی را پيشه خويش كند، رحمت الهی بر وی نازل شده و درهای بركت از آسمان و زمين برای او باز میشود و اين بيانگر شكر است.