عقل و شريعت معيار تعيين حدود آزادی در جهانبينی توحيدی است
گروه انديشه: عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی با بيان اينكه معيار سنجش و ميزان آزادی در مكتب اسلام و جهانبينی توحيدی حركت براساس عقل و شريعت است، گفت: قلمروی آزادی در مبانی اسلام براساس مؤلفههای عقل و شريعت مطرح شده است.
معصومه قنبرپور، عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، با اشاره به مفاهيم گسترده در تعريف مفهوم آزادی گفت: آزادی در تعريف خاص خود مفهومی مطلق است و از اين منظر كه آزادی رها شدن از قيد و بندها و شكستن مرزهای جهان مادی است بيشتر مورد توجه قرار گرفته است.
وی ادامه داد: آزادی در مفهوم عام از ديدگاه دو جهانبينی توحيدی و مادی مورد بررسی قرار میگيرد و تعريف افراد از آزادی و حد و مرزهای آن با توجه به پايبندی جوامعی كه در آن زيست میكنند به اصول هر يك از جهانبينیهای فوق متفاوت خواهد بود.
اين دكترای علوم قرآن و حديث تصريح كرد: جهانبينی الهی با اعتقاد به اينكه كه جهان هستی دارای خالقی چون خداوند بلند مرتبه و دارای مبدأ و معاد است، انسان را بهواسطه روح الهی است مسافری میداند كه با گذار از عوالم مختلف و توقف چند صباح در جهان هستی در نهايت بهسوی ذات الهی بازمیگردد.
قنبرپور ادامه داد: بر خلاف جهانبينی توحيدی، جهانبينی مادی همه وجود و حقيقت آدمی را در ابزارهای مادی خلاصه میكند و به چيزی غير از بعد مادی بشر بها و ارزش حقيقی نمیدهد.
اين استاد دانشگاه با اشاره به آيه 37 سوره مؤمنون كه خداوند میفرمايد: «إنْ هِیَ إِلَّا حَیَاتُنَا الدُّنْیَا نَمُوتُ وَنَحْیَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ؛ جز اين زندگانى دنياى ما چيزى نيست مىميريم و زندگى مىكنيم و ديگر برانگيخته نخواهيم شد» افزود: آزادی براساس تعريف جهانبينی توحيدی به معنی رهايی انسان از قيد بندگی غير خدا و صيانت از حدود الهی با تأكيد بر اصل كرامت انسانی است و در انديشه توحيدی انسان از اسارت هوای نفس آزاد بوده و تنها مطيع امر الهی است.
به گفته وی، مفهموم آزادی در انديشه توحيدی به معنای رهايی از هرچه غير از مشيعت خدا مقرر شده است و در انديشه ماترياليسم يا جهانبينی مادی آزدای به مفوم رهايی انسان از قيود دينی عنوان شده است و همين تفسير متفاوت از مفهوم آزادی در اين دو انديشه برداشتهای متفاوتی را سبب میشود.
عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی اظهار کرد: آزادی در هيچ مكتبی جداي از اينكه چه ديدگاهی نسبت به جهان هستی و مسائل آن دارند، بدون قيد و شرط نيست، حتی در جهانبينی مادی كه آزادیهای بی حد و مرز برای انسان متصور است احترام به حقوق مردم ارجحيت دارد و انسان بايد در چارچوب قوانين وضع شده اجتماعی و فردی در جامعه حركت كند.
قنبرپور ادامه داد: در اسلام هم آزادی حد و مرز شناخته شده دارد و اين مرزها مانع سوء استفاده افراد از آزادی برای تعيين قلمروی آن تبيين و وضع شده است.
اين دكترای علوم قرآن اضافه كرد: قلمرو آزادی براساس مبانی اسلام بر دو اصل مهم عقل و وحی استوار است و همين دو اصل در واقع تفاوت نگرش جهانبينی مادی و توحيدی را نسبت به اصل آزادی در انواع مختلف آن را آشكار میكند.
قنبرپور ادامه داد: انسان در جهانبينی توحيدی تا زمان آزاد است كه مطابق با مبانی شريعت حركت كند و قوانين اجرايی افراد در اجتماع مخالف عقل و وحی تنظيم نشده باشد، به طوری كه اكثريت جامعه آن را قبول داشته باشند، در چارچوب نظام ولايی باشد و استمراردهنده مسير ائمه(ع) محسوب شود.
وی يادآور شد: در مكتب اسلام هر چيزی كه مخالف امامت، قوانين و نظم الهی و اصل ولی فقيه باشد مخالف آزادیهای انسانی مطرح شده است.
عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی با بيان اينكه معيار اصل سنجش و تعيين مرزهای آزادیهای اجتماعی و فردی در اسلام عقل و وحی عنوان شده است، خاطرنشان كرد: اسلام با معرفی اين معيارها حدود و مرزهای آزادی انسان در ابعاد اجتماعی و فردی را در جامعه تعيين كرده است.
وی ادامه داد: آزادی در مفهوم عام از ديدگاه دو جهانبينی توحيدی و مادی مورد بررسی قرار میگيرد و تعريف افراد از آزادی و حد و مرزهای آن با توجه به پايبندی جوامعی كه در آن زيست میكنند به اصول هر يك از جهانبينیهای فوق متفاوت خواهد بود.
اين دكترای علوم قرآن و حديث تصريح كرد: جهانبينی الهی با اعتقاد به اينكه كه جهان هستی دارای خالقی چون خداوند بلند مرتبه و دارای مبدأ و معاد است، انسان را بهواسطه روح الهی است مسافری میداند كه با گذار از عوالم مختلف و توقف چند صباح در جهان هستی در نهايت بهسوی ذات الهی بازمیگردد.
قنبرپور ادامه داد: بر خلاف جهانبينی توحيدی، جهانبينی مادی همه وجود و حقيقت آدمی را در ابزارهای مادی خلاصه میكند و به چيزی غير از بعد مادی بشر بها و ارزش حقيقی نمیدهد.
اين استاد دانشگاه با اشاره به آيه 37 سوره مؤمنون كه خداوند میفرمايد: «إنْ هِیَ إِلَّا حَیَاتُنَا الدُّنْیَا نَمُوتُ وَنَحْیَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ؛ جز اين زندگانى دنياى ما چيزى نيست مىميريم و زندگى مىكنيم و ديگر برانگيخته نخواهيم شد» افزود: آزادی براساس تعريف جهانبينی توحيدی به معنی رهايی انسان از قيد بندگی غير خدا و صيانت از حدود الهی با تأكيد بر اصل كرامت انسانی است و در انديشه توحيدی انسان از اسارت هوای نفس آزاد بوده و تنها مطيع امر الهی است.
به گفته وی، مفهموم آزادی در انديشه توحيدی به معنای رهايی از هرچه غير از مشيعت خدا مقرر شده است و در انديشه ماترياليسم يا جهانبينی مادی آزدای به مفوم رهايی انسان از قيود دينی عنوان شده است و همين تفسير متفاوت از مفهوم آزادی در اين دو انديشه برداشتهای متفاوتی را سبب میشود.
عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی اظهار کرد: آزادی در هيچ مكتبی جداي از اينكه چه ديدگاهی نسبت به جهان هستی و مسائل آن دارند، بدون قيد و شرط نيست، حتی در جهانبينی مادی كه آزادیهای بی حد و مرز برای انسان متصور است احترام به حقوق مردم ارجحيت دارد و انسان بايد در چارچوب قوانين وضع شده اجتماعی و فردی در جامعه حركت كند.
قنبرپور ادامه داد: در اسلام هم آزادی حد و مرز شناخته شده دارد و اين مرزها مانع سوء استفاده افراد از آزادی برای تعيين قلمروی آن تبيين و وضع شده است.
اين دكترای علوم قرآن اضافه كرد: قلمرو آزادی براساس مبانی اسلام بر دو اصل مهم عقل و وحی استوار است و همين دو اصل در واقع تفاوت نگرش جهانبينی مادی و توحيدی را نسبت به اصل آزادی در انواع مختلف آن را آشكار میكند.
قنبرپور ادامه داد: انسان در جهانبينی توحيدی تا زمان آزاد است كه مطابق با مبانی شريعت حركت كند و قوانين اجرايی افراد در اجتماع مخالف عقل و وحی تنظيم نشده باشد، به طوری كه اكثريت جامعه آن را قبول داشته باشند، در چارچوب نظام ولايی باشد و استمراردهنده مسير ائمه(ع) محسوب شود.
وی يادآور شد: در مكتب اسلام هر چيزی كه مخالف امامت، قوانين و نظم الهی و اصل ولی فقيه باشد مخالف آزادیهای انسانی مطرح شده است.
عضو هئيت علمی دانشكده علوم قرآنی خوی با بيان اينكه معيار اصل سنجش و تعيين مرزهای آزادیهای اجتماعی و فردی در اسلام عقل و وحی عنوان شده است، خاطرنشان كرد: اسلام با معرفی اين معيارها حدود و مرزهای آزادی انسان در ابعاد اجتماعی و فردی را در جامعه تعيين كرده است.
