21 رمضان حرم هلالبنعلی(ع) مطاف عاشقان علوی شد
دروازه كوير ايران، همزمان با 21 رمضان سالروز شهادت مولیالموحدين، با آئينهايی ويژه و مراسم پرشوری همراه است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، عاشقان اهل بيت(ع) در اين خطه كويری نسبت به برگزاری اين مراسم سنتی مذهبی در جوار تنها فرزند بلافصل امام علی(ع) در ايران اهتمامی ويژه دارند و اين تعصب منحصر بهفردشان جلوههايی زيبا از دلدادگیشان به خاندان ولايت به نمايش میگذارد.
از بامداد طلوع اسلام، ايرانيان با ذكاوت، طريقه زندگی و شيوه روشنايی را از آئين آسمانی محمد مصطفی(ص) آموختند و با پيروی از مكتب جهان شمول او خود را از تيرگی جهل و ظلمت گمراهی رهانيدند.
ديری نپاييد كه ايران، خاستگاه تشيع شد و فرزندان خاندان رسول گرامی اسلام(ص) در مقاطعی كه مورد آزار و اذيت سلاطين و حكام جور و ظلم قرار میگرفتند به ايران هجرت میكردند و مورد استقبال مؤمنان و موحدانی قرار میگرفتند كه دلباخته رسول راستين و آئين جاودانهاش بودند.
از جمله امامزادگان عظيمالشأن كه از رهگذر ظلم و ستم حاكمان ستمگر در سده نخستين هجری و به عنوان عطيهای الهی و يادگاری از گلستان آلطه به سرزمين دوستداران اهل بيت(ع) مهاجرت كرد، حضرت محمد هلال بن علی(ع) ملقب به محمد اوسط و مشهور به هلال علی است.
اين گوهر صدف امامت كه بعد از واقعه عاشورا به همراه ديگر برادرش عون بن علی(ع) مدينه را مجالی برای زندگی نيافته و فشار ظالمان وقت را تحملناپذير میيابد و دلی خونين از مصيبت فرزند دلبند زهرای اطهر(س)، حضرت سيدالشهدا(ع) و ياران باوفايش دارد، راه هجرت در پيش میگيرد.
منزل به منزل و وادی به وادی راه میسپارند و در هر اقليمی كه حاكمان جور ردپايی از خاندان اهل بيت(ع) میيابند تيغ مرگ برمیكشند و آنان را تعقيب میكنند تا اينكه در كارزاری نابرابر، عونبنعلی(ع) شربت شهادت مینوشد و هلالبنعلی(ع) به ناگزير معركه جنگ را ترك گفته و با استفاده از تاريكی شب به سوی سرنوشتی نامعلوم حركت میكند.
اين ستاره پر فروغ خاندان عصمت و طهارت كه از سويی درد هجران ياران و برادران در سينه دارد و از سوی ديگر پيكرش به تيغ دشمنان دين خدا مجروح و پرجراحت شده پس از روزها و شبها تعقيب و گريز در سرزمين آرام دشتی در منطقه آران، كه در آن زمان در قلمرو حكومت قم و كاشان بوده است، در پناه پيرمردی مؤمن و خداترس و با بصيرت بنام بابايعقوب آرام میگيرد.
سه سال پايانی عمر گرانبارش را در كنار اين بنده صالح خدا به راز و نياز با خالق خويش میپردازد تا اينكه در شبی از شبهای زيبای خدا و در ماه مهمانی خدا، رسول خدا(ص) را در خواب میبيند و از او مژده مهمانی و پيوستن به جد بزرگوار و پدر گرامیاش را میشنود و او با دلی مالامال از عشق به رسول خدا(ص) مهيای ديار دوست میشود.
از آن پس مزار او مركز و ميعاد دوستداران اهل بيت(ع) و مطاف عاشقانی میشود كه تا به امروز نسل به نسل و به عنوان ميراثی جاودانه آيين عزادار آن بقعه شريف برپاست.
حدود دو قرن پيش كه عالمی صاحب نام و با فضيلت بنام آيتالله ملا حبيبالله شريف كاشانی در شبی از شبهای آسمانی و در رؤيايی معنوی، گلايه اميرالمؤمنين(ع) از عدم زيارت فرزندانش را در خطه آران و بيدگل میشنود، خود همراه كاروانی از مؤمنان كاشانی برای عرض ارادت به آستان مقدس فرزند علیبنابيطالب(ع) با پای پياده به راه میافتد و زائر بارگاه نورانی حضرت محمد هلال بن علی(ع) میشود.
در آن زمان كه دشت آران با مركز آبادی فاصلهای داشته بر اثر توجه ويژه علما، مؤمنان و ساكنان و مجاوران بقعه امامزاده در قلب شهر قرار گرفته است.
از همان زمان، 21 رمضان سالروز شهادت مولی الموحدين علیبنابيطالب(ع)، روز زيارتی حضرت محمد هلال(ع) نام میگيرد و هيئات مذهبی و عاشقان اهل بيت(ع) از شهرهای اطراف بهويژه كاشان در صحن مطهرش حضور يافته و با تسليت به محضرش به اقامه عزا میپردازند.
اين امامزاده لازمالتعظيم كه فرزند بیواسطه نخستين معصوم اميرمؤمنان علیبنابيطالب(ع) است كه نسب مادریاش به دختر رسول خدا(ص) میرسد.
اينك بیقراران عشق علوی را میتوان در اين بارگاه نورانی به تماشا نشست كه چنان پروانهوار در همه ايام و اوقات، در مطاف حرمش میچرخند و چراغ اين بقعه را روشن نگاه داشتهاند تا پرچم دين رسول خدا(ص) و مكتب تشيع علوی را برای روزگاران به ميراث نهند و در امتداد تاريخ اطاعتپذيری و ارادت خود به رسول خدا و خاندان پاكش را به نمايش گذارند.
حرم حضرت محمد هلالبنعلی(ع) اينك نگين انگشتری كوير و نجف اشرف ايرانيان عاشق علی(ع) و آل اوست و طبق سنتی 200 ساله مردم خطه ولايتمدار كاشان و آران و بيدگل در روز 21 رمضان سالروز شهادت مولای متقيان در جوار ملكوتی فرزند بلافصلش هلالبنعلی(ع) در آران و بيدگل جمع شده و در مراسمی باشكوه به عزادارای میپردازند.
يادآور میشود، آستان مقدس حضرت محمد هلالبنعلی(ع) در شهرستان آران و بيدگل، شمالیترين نقطه استان اصفهان واقع شده است.
از بامداد طلوع اسلام، ايرانيان با ذكاوت، طريقه زندگی و شيوه روشنايی را از آئين آسمانی محمد مصطفی(ص) آموختند و با پيروی از مكتب جهان شمول او خود را از تيرگی جهل و ظلمت گمراهی رهانيدند.
ديری نپاييد كه ايران، خاستگاه تشيع شد و فرزندان خاندان رسول گرامی اسلام(ص) در مقاطعی كه مورد آزار و اذيت سلاطين و حكام جور و ظلم قرار میگرفتند به ايران هجرت میكردند و مورد استقبال مؤمنان و موحدانی قرار میگرفتند كه دلباخته رسول راستين و آئين جاودانهاش بودند.
از جمله امامزادگان عظيمالشأن كه از رهگذر ظلم و ستم حاكمان ستمگر در سده نخستين هجری و به عنوان عطيهای الهی و يادگاری از گلستان آلطه به سرزمين دوستداران اهل بيت(ع) مهاجرت كرد، حضرت محمد هلال بن علی(ع) ملقب به محمد اوسط و مشهور به هلال علی است.
اين گوهر صدف امامت كه بعد از واقعه عاشورا به همراه ديگر برادرش عون بن علی(ع) مدينه را مجالی برای زندگی نيافته و فشار ظالمان وقت را تحملناپذير میيابد و دلی خونين از مصيبت فرزند دلبند زهرای اطهر(س)، حضرت سيدالشهدا(ع) و ياران باوفايش دارد، راه هجرت در پيش میگيرد.
منزل به منزل و وادی به وادی راه میسپارند و در هر اقليمی كه حاكمان جور ردپايی از خاندان اهل بيت(ع) میيابند تيغ مرگ برمیكشند و آنان را تعقيب میكنند تا اينكه در كارزاری نابرابر، عونبنعلی(ع) شربت شهادت مینوشد و هلالبنعلی(ع) به ناگزير معركه جنگ را ترك گفته و با استفاده از تاريكی شب به سوی سرنوشتی نامعلوم حركت میكند.
اين ستاره پر فروغ خاندان عصمت و طهارت كه از سويی درد هجران ياران و برادران در سينه دارد و از سوی ديگر پيكرش به تيغ دشمنان دين خدا مجروح و پرجراحت شده پس از روزها و شبها تعقيب و گريز در سرزمين آرام دشتی در منطقه آران، كه در آن زمان در قلمرو حكومت قم و كاشان بوده است، در پناه پيرمردی مؤمن و خداترس و با بصيرت بنام بابايعقوب آرام میگيرد.
سه سال پايانی عمر گرانبارش را در كنار اين بنده صالح خدا به راز و نياز با خالق خويش میپردازد تا اينكه در شبی از شبهای زيبای خدا و در ماه مهمانی خدا، رسول خدا(ص) را در خواب میبيند و از او مژده مهمانی و پيوستن به جد بزرگوار و پدر گرامیاش را میشنود و او با دلی مالامال از عشق به رسول خدا(ص) مهيای ديار دوست میشود.
از آن پس مزار او مركز و ميعاد دوستداران اهل بيت(ع) و مطاف عاشقانی میشود كه تا به امروز نسل به نسل و به عنوان ميراثی جاودانه آيين عزادار آن بقعه شريف برپاست.
حدود دو قرن پيش كه عالمی صاحب نام و با فضيلت بنام آيتالله ملا حبيبالله شريف كاشانی در شبی از شبهای آسمانی و در رؤيايی معنوی، گلايه اميرالمؤمنين(ع) از عدم زيارت فرزندانش را در خطه آران و بيدگل میشنود، خود همراه كاروانی از مؤمنان كاشانی برای عرض ارادت به آستان مقدس فرزند علیبنابيطالب(ع) با پای پياده به راه میافتد و زائر بارگاه نورانی حضرت محمد هلال بن علی(ع) میشود.
در آن زمان كه دشت آران با مركز آبادی فاصلهای داشته بر اثر توجه ويژه علما، مؤمنان و ساكنان و مجاوران بقعه امامزاده در قلب شهر قرار گرفته است.
از همان زمان، 21 رمضان سالروز شهادت مولی الموحدين علیبنابيطالب(ع)، روز زيارتی حضرت محمد هلال(ع) نام میگيرد و هيئات مذهبی و عاشقان اهل بيت(ع) از شهرهای اطراف بهويژه كاشان در صحن مطهرش حضور يافته و با تسليت به محضرش به اقامه عزا میپردازند.
اين امامزاده لازمالتعظيم كه فرزند بیواسطه نخستين معصوم اميرمؤمنان علیبنابيطالب(ع) است كه نسب مادریاش به دختر رسول خدا(ص) میرسد.
اينك بیقراران عشق علوی را میتوان در اين بارگاه نورانی به تماشا نشست كه چنان پروانهوار در همه ايام و اوقات، در مطاف حرمش میچرخند و چراغ اين بقعه را روشن نگاه داشتهاند تا پرچم دين رسول خدا(ص) و مكتب تشيع علوی را برای روزگاران به ميراث نهند و در امتداد تاريخ اطاعتپذيری و ارادت خود به رسول خدا و خاندان پاكش را به نمايش گذارند.
حرم حضرت محمد هلالبنعلی(ع) اينك نگين انگشتری كوير و نجف اشرف ايرانيان عاشق علی(ع) و آل اوست و طبق سنتی 200 ساله مردم خطه ولايتمدار كاشان و آران و بيدگل در روز 21 رمضان سالروز شهادت مولای متقيان در جوار ملكوتی فرزند بلافصلش هلالبنعلی(ع) در آران و بيدگل جمع شده و در مراسمی باشكوه به عزادارای میپردازند.
يادآور میشود، آستان مقدس حضرت محمد هلالبنعلی(ع) در شهرستان آران و بيدگل، شمالیترين نقطه استان اصفهان واقع شده است.
