شايد برای خيلی از افراد اتفاق افتاده باشد كه در روزهايی زندگی كنند بين مرگ و زندگی كه در گمراهی تمام قرار گرفته باشد، نمیداند چه كند؟ خوشحال است يا ناراحت؟ خواب است يا بيدار؟ حالتی تمام بين مرگ و زندگی!
بر اساس روايات موجود كتب آسمانی، اجل بدون هيچ اطلاعی به سراغ ما میآيد بدون اينكه شخصی به ما اطلاع بدهد كه مثلاً يك روز ديگر يا يك ساعت ديگر آماده باش كه وقت رفتن است. مرگها هم متفاوت است؛ يكی تصادف میكند، يك سكته، يكی بر اثر سوختگی، يكی بر اثر غرق شدن و يكی ديگر هم بر اثر سرماخوردگی يا بيماریهای سادهتری هم كه در جامعه وجود دارند. بنابراين مرگ در خانه همه ما را خواهد زد.
پيامبر اكرم(ص) در حديثی سفارش میكند؛ «لاتنسوا ذكرالموت؛ مرگ را فراموش نكنيد»، نه اينكه من جوانم انرژی دارم قوت دارم، من سالمم من نمیميرم! چه افرادی بودند كه حتی نتوانستهاند سن 20 سال خود را كامل كنند و چه افرادی بودند كه از جثه بسيار قدرتمندی برخوردار بودند ولی باز هم مرگ آنها را فرا گرفت؛ «اين ما تكونوا يدرككم الموت»، انسان ذرهای در زنده ماندن خود دخالت ندارد انسان حتی از مورچه هم ضعيفتر است.
سرانجام مرگ حق است و سراغ تمام انسانها میآيد، اما چه زيباست كه با توشه به سراغ مرگ برويم فرمانده جان گرفتن انسانها به صورت زيبايی به سمت انسان بيايد.
در اين مسئله زمانی احساس میشود كه وقتی ما را در قبر میگذارند و سنگ لحد را قرار میدهند و خروار خروار خاك روی ما میريزند و همه دوستان و عزيزان ما را ترك میكنند و ما انسان تك و تنها، تنها با اعمال خود باقی میمانيم و پس.
اعمال؟ اعمال همين چيزهايی است كه ما در طول روز انجام میدهيم، متأسفانه گناه میكنيم، آنجا كه نبايد برويم میرويم و آنجا كه نبايد بشنويم میشنويم همه اينها میشوند اعمال ما، همه اينها تبديل میشوند به يك موجود زنده، حسب روايات وارده آدمی كه شهوت راند به خوك محشور میشود و اين شخص را در برزخ میشناسند كه اين شخص در زندگی شهواتران بوده است، آدمی كه متكبر است وقتی جايی میرود در مجلسی حاضر میشود هيچ كس را به چشم خود نمیبيند اين شخص به صورت مورچه محشور خواهد شد.
بر اساس روايتي آمده كه انسان ديندار، كسی كه خداوند را به صورت واقعی و خالص عبادت كرد، شاهد خواهد بود كه نماز به صورت زيباترين موجود روبروي فرد قرار میگيرد و با انسان محشور خواهد شد.
نماز را قدر بدانيم، نماز را به سرعت نخوانيم، از نماز لذت ببريم كلمات را كه بر زبان میآوريم را درك كنيم و بوسيله آنها به درگاه عبوديت ارتباط خالصانه برقرار كنيم. همان تأمل در نماز آن انسان زيبا را میآفريند انسانی كه آدم را در بين بزرخيان زيبا نشان خواهد داد.
اما در شبهای قدر زندگی میكنيم، قدر اين شبها را بدانيم انسان بايد روزی را در نظر بگيرد كه در محضر خداوند قرار دارد و همه زبانها بسته شده كسی نمیتواند حرف بزند و در آنجا يا صراط النار يا جنه الرافعون.
بنابراين چه زيباست كه در اين شبها كه زبانها باز است حرف بزنيم و به ندای ادعونی استجب لكم پاسخ دهيم.