حجتالاسلام حسين كرمی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با بيان اينكه ماه مبارك رمضان، ماه نزول قرآن است، تصريح كرد: خداوند قرآن كريم را برای هدايت انسانها نازل كرده، قرآنی كه انسان را به محكمترين و استوارترين راهها هدايت میكند كه در اين زمينه اميرالمؤمنين(ع) میفرمايد: «خدا را خدا را درباره قرآن»، وب اين سخن ايشان به معنای سفارش اكيد در مورد قرآن بوده وبيان میدارد كه نكند بينگانگان در عمل به قرآن از مسلمانان سبقت بگيرند.
وی با بيان اينكه قرائت قرآن بايد توأم با عبادت و عمل به دستورات آن باشد، خاطرنشان كرد: در روايات فراوانی بر اين نكته تأكيد شده است كه نگاه كردن به قرآن و روخوانی آن عبادت محسوب میشود ولی اين نكته حائز اهميت است كه اين موارد در سايه عمل به دستورات قرآن، عبادت حقيقی محسوب میشود.
حجتالاسلام كرمی با اشاره به اينكه قرآن بر قلبهای قفل شده نازل شده است، ابراز كرد: آيات بسياری در قرآن كريم وجود دارند كه، انسان را به تدبر در آيات آن سفارش میكند؛ به گونهای كه خداوند متعال در آيه 24 سوره مباركه محمد میفرمايد: «أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا» به اين معنی كه آيا مردم در قرآن تدبر و انديشه نمیكنند كه اين آيات بر قلبهای قفل شده نازل شده است.
اين كارشناس مسائل دينی با بيان اينكه تدبر در قرآن بايد در كنار عمل به قرآن باشد، خاطرنشان كرد: خداوند متعال در آيات مختلفی خواندن قرآن را دارای ثواب و خانههای افراد را با خواندن قرآن نورانی میداند كه به طور قطع اين نكته به پشتوانه عمل است و گرنه افرادی هستند كه قرآن میخوانند ولی چون به آن عمل نمیكنند هيچ تأثيری در رفتار و اعمال آنها ديده نمیشود.
وی در پايان، اظهار كرد: پيامبر اكرم(ص) در قيامت از چند چيز شكايت میكند كه يكی از آنها، در مورد قوم خويش است كه قرآن را ترك كردند و اين روايت اشاره به عمل به قرآن دارد.