تحقيق و تدبر در آيات قرآن، درمان آفات اجتماعی و اخلاقی است
گروه اجتماعی: مدير مؤسسه فرهنگی و قرآنی «پويش نور» صومعهسرا با بيان اينكه داروی شفابخش بيماریهای اخلاقی و اجتماعی، تحقيق و تدبر در آيات قرآن است، گفت: اگر جامعه اهل دقت و تحقيق و بررسی باشد همه اين آفات و بلايا درمان میشود.
فاطمه نظيفی، مدير مؤسسه فرهنگی و قرآنی «پويش نور» شهرستان صومعهسرا در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، در خصوص ضرورت قرآنپژوهی در جامعه، اظهار كرد: تدبر در قرآن از اهميت بالايی برخوردار است، زيرا كسی كه در آيات قرآن تدبر نكند با توجه به آيه 47سوره محمد « أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا... آيا به آيات قرآن نمىانديشند يا [مگر] بر دلهايشان قفلهایى نهاده شده است»، سزاوار تحقير الهی است.
وی در ادامه با اشاره به آيه 29 سوره ص «كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْكَ مُبَارَكٌ لِّیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ وَلِیَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ»، افزود: انبياء الهی در طول تاريخ با مردم و اجتماعاتی مواجه میشدند كه به انواع بيماریهای اجتماعی و اخلاقی مبتلا بودهاند؛ حتی امروز با توجه به همه پيشرفتهای مهمی كه در زندگی بشر رخ داده است اما همچنان بيماریهايی نظير تقليد كوركورانه از نياكان و پيروی از عادات و آداب و رسوم خرافی، پيروی از خيالات و شايعات و ... وجو دارد؛ داروی شفابخش برای اين بيماریها تدبر، تحقيق و بررسی و تمسك از آيات قرآن است زيرا اگر جامعه اهل دقت و تحقيق و بررسی باشد همه اين آفات و بلايای اجتماعی درمان میشود.
مدير مؤسسه «پويش نور» صومعه سرا با تصريح بر اينكه قرآنكريم برای هدايت بشر نازل شده و انسان بايد برای دستيابی به گنجينههای ارزشمند آن خود را مخاطب آيات خدا قرار داده و درباره مفاهيم آن به تفكر بپردازد، متذكر شد: افراد مومن بايد تلاوت را با تدبر همراه نموده تا از سفره رنگين الهی بهرهمند شوند؛ قرآن كتاب تدبر است و اكتفا به تلاوت بدون تدبر نمیتواند انسان را به اهداف قرآن رهنمود سازد.
وی در خصوص دعوت نسل جديد به انس بيشتر با قرآن، تصريح كرد: در ترغيب نسل جديد به انس با قرآن اعم از آموزش، قرائت، تدبر، انس و آشنايی با معارف الهی قرآن مقدمهای برای عمل كردن است؛ البته نقش والدين در علاقهمندی فرزندان به فعاليتهای قرآنی حائز اهميت است؛ اگر قرآن در عمل، رفتار و گفتار و شخصيت والدين و مربيان تجلی پيدا نكند، نبايد انتظار داشته باشيم به قرآنیشدن انسان و جامعه كمك كند.
نظيفی با تأكيد بر اينكه عمل به قرآن تعالیبخش جانهاست، خاطرنشان كرد: اكتفا به آموزش، تعليم و قرائت، تدبر و شناخت مفاهيم قرآنی و برگزاری جشنواره و نمايشگاهها فقط میتواند ظاهر و نام قرآن را از غربت برهاند در حالی كه غربت اصلی و بیتوجهی نسل جديد به قرآن، عمل نكردن و پياده نشدن فرامين و اهداف قرآنی در عمل و رفتار بعضی از متوليان تعليم و تربيت است؛ البته نبايد تلاشهای مربيان را ناديده گرفت، اما بايد كاری كنيم كه سهم قرآن در زندگی ما بيشتر شود و قرآن برای ما زبان بگشايد.
وی در ادامه با اشاره به آيه 29 سوره ص «كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْكَ مُبَارَكٌ لِّیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ وَلِیَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ»، افزود: انبياء الهی در طول تاريخ با مردم و اجتماعاتی مواجه میشدند كه به انواع بيماریهای اجتماعی و اخلاقی مبتلا بودهاند؛ حتی امروز با توجه به همه پيشرفتهای مهمی كه در زندگی بشر رخ داده است اما همچنان بيماریهايی نظير تقليد كوركورانه از نياكان و پيروی از عادات و آداب و رسوم خرافی، پيروی از خيالات و شايعات و ... وجو دارد؛ داروی شفابخش برای اين بيماریها تدبر، تحقيق و بررسی و تمسك از آيات قرآن است زيرا اگر جامعه اهل دقت و تحقيق و بررسی باشد همه اين آفات و بلايای اجتماعی درمان میشود.
مدير مؤسسه «پويش نور» صومعه سرا با تصريح بر اينكه قرآنكريم برای هدايت بشر نازل شده و انسان بايد برای دستيابی به گنجينههای ارزشمند آن خود را مخاطب آيات خدا قرار داده و درباره مفاهيم آن به تفكر بپردازد، متذكر شد: افراد مومن بايد تلاوت را با تدبر همراه نموده تا از سفره رنگين الهی بهرهمند شوند؛ قرآن كتاب تدبر است و اكتفا به تلاوت بدون تدبر نمیتواند انسان را به اهداف قرآن رهنمود سازد.
وی در خصوص دعوت نسل جديد به انس بيشتر با قرآن، تصريح كرد: در ترغيب نسل جديد به انس با قرآن اعم از آموزش، قرائت، تدبر، انس و آشنايی با معارف الهی قرآن مقدمهای برای عمل كردن است؛ البته نقش والدين در علاقهمندی فرزندان به فعاليتهای قرآنی حائز اهميت است؛ اگر قرآن در عمل، رفتار و گفتار و شخصيت والدين و مربيان تجلی پيدا نكند، نبايد انتظار داشته باشيم به قرآنیشدن انسان و جامعه كمك كند.
نظيفی با تأكيد بر اينكه عمل به قرآن تعالیبخش جانهاست، خاطرنشان كرد: اكتفا به آموزش، تعليم و قرائت، تدبر و شناخت مفاهيم قرآنی و برگزاری جشنواره و نمايشگاهها فقط میتواند ظاهر و نام قرآن را از غربت برهاند در حالی كه غربت اصلی و بیتوجهی نسل جديد به قرآن، عمل نكردن و پياده نشدن فرامين و اهداف قرآنی در عمل و رفتار بعضی از متوليان تعليم و تربيت است؛ البته نبايد تلاشهای مربيان را ناديده گرفت، اما بايد كاری كنيم كه سهم قرآن در زندگی ما بيشتر شود و قرآن برای ما زبان بگشايد.
