کد خبر: 2570797
تاریخ انتشار : ۱۳ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۸

شهيدی بيدار كه هنوز هم ندای اسلام‌خواهی و وحدت سر می‌دهد

گروه اجتماعی: ماموستا محمد شيخ‌الاسلام را می‌توان مصداق بارز شهيدی بيدار دانست كه با گذشت چهار سال از شهادتش هنوز هم می‌توان ندای اسلام‌خواهی و وحدت‌طلبی او را شنيد.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، ماموستا محمد شيخ‌الاسلام، يكی از دو روحانی شهيدی است كه در رمضان سال 88 توسط گروه‌های تندرو و مزدور بيگانه به فيض شهادت نايل آمد.
اين شهيد بزرگوار در تاريخ سوم فروردين‌ماه سال 1315 هجری شمسی در خانواده‌ای كاملاً مذهبی در يكی از روستاهای شهرستان بانه از توابع استان كردستان چشم به جهان گشود.
او تحت تعاليم عالم گرانقدر‌‌(محمد شيخ‌الاسلام) پدرش قرار گرفت و در فضايی پرورش يافت كه سيزده نسل پيش از او در راستای رسالت و آموزه‌های دينی به فعاليت مشغول بودند كه اين مسئله به‌صورت مكتوب هشت تا نسل پيش از ايشان موجود است.
اين شهيد گرامی در محضر علمای بزرگ كردستان به تحصيل علوم اسلامی پرداخت تا اينكه در سال 1336 از سوی عالم و استاد بزرگ منطقه ملا‌باقر مدرس مجاز و به‌عنوان مفتی اعظم مذهب شافعيه در منطقه شناخته شد.
پشتكار وی در طلب علم زبانزد خاص و عام بود به‌طوری‌كه جهت بادگيری مطلبی تا ساعت‌ها روی پاهايش می‌ايستاد.
ماموستا شيخ‌الاسلام قريب به 50 سال از عمر خود را به تدريس و تربيت طالبان علم پرداخت كه نتيجه آن را می‌توان در تربيت روحانيان و ماموستاهايی ديد كه همگی آنها از الگوها و نمونه‌های منطقه هستند.
وی نزديك به 20 سال در سقز و بانه به‌صورت سنتی در حجره طلاب و هم در مدارس رسمی علوم دينی و كلاسيك به امر تدريس، تحقيق و تفحص پرداخت و حدود 30 سال نيز در سنندج همزمان كه سمت امام جماعت مسجد سيد قطب را برعهده داشت به امر تدريس، تحقيق و پژوهش در مدارس دينی، آموزش و پرورش و دانشگاه‌های استان مشغول بود.
شيخ‌الاسلام در اين مدت شش سال در دانشگاه مذاهب اسلامی تهران، حدود 20 سال در دانشكده الهيات دانشگاه تهران و حدود 10 سال نيز در دانشگاه‌های آزاد اسلامی واحدهای سنندج و سقز و ساير دانشگاه‌های سطح استان به تربيت طلاب علوم دينی و دانشجويان مشغول بود.
اين شهيد والامقام در فلسفه، فقه، اصول، تفسير و ساير علوم اسلامی تبحر و مهارت خاصی داشت به‌طوريكه در انجمن‌های علمی علوم اسلامی عضو فعالی بود.
يكی از جملاتی كه هميشه ورد زبان او بود جمله «عاقبت به خير شويم» بود به‌طوريكه در دعاهای بعد از نمازهای يوميه، هميشه اين جمله را بيان می‌‌كرد.
اين انسان وارسته هميشه مردم را متوجه عملكرد مثبت نظام جمهوری اسلامی ايران می‌كرد و می‌‌گفت: از نعمات بزرگ خداوند به مردم منطقه ارزانی داشتن جمهوری اسلامی است.
وی علاوه بر فعاليت‌های دينی ـ فرهنگی كه انجام می‌داد در دوره‌های سوم و چهارم به‌عنوان نماينده مردم كردستان در مجلس خبرگان رهبری به‌دليل محبوبيت بالايش ميان كردستانی‌ها انتخاب شد و همچنين در شورای عالی مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی نيز به‌عنوان عضو فعاليت داشت.
ماموستا همواره از عظمت و بزرگی مرحوم ملااحمد نودشه ياد می‌كرد و بارها می‌گفت: وقتی از كنار قبرستان شيخ محمدباقر غياثی می‌گذرم به‌خاطر دفن جسد مبارك ملااحمد نودشه در اين مكان احساس خاصی به من دست می‌دهد و آرزو دارم كه در جوار ايشان دفن شوم، كه عاقبت تحقق يافت.
اگر در جايی از منطقه بين مذاهب، فرق و اقوام مختلف مشكل و يا اختلافی پيش می‌آمد قدم پيش می‌گذاشت و باعث ايجاد وحدت و انسجام دوباره بين مردم می‌شد.
وی تمام عمر خود را در راه ايجاد تقريب مذاهب اسلامی در منطقه صرف كرد تا جايی‌كه در اين راه شهيد شد و شهادتش بزرگترين سند اين ادعا می‌باشد.
ماموستا شيخ‌الاسلام هيچوقت از خواندن نماز شب نمی‌گذشت و حتی در اواخر عمرش نيز با وجود كهولت سن، اقدام به برگزاری كلاس‌های تفسير قرآن در ماه مبارك رمضان می‌كرد كه شهرت ويژه‌ای پيدا كرده بود.
اقليمه موسوی، همسر اين شهيد والامقام در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، اظهار كرد: ثمره 48 سال زندگی مشترك با اين شهيد بزرگوار، سه فرزند پسر و يك دختر است.
وی ماموستا شيخ‌الاسلام را دارای جميع خصائل و محسنات اخلاقی بيان كرد و افزود: او دارای اخلاق پسنديده و بسيار آرامی بود.
سيده خاتون يادآور شد: با وجودی كه وضعيت مالی آن چنانی خوبی نيز نداشتيم ماموستا هيچوقت كمك به فقرا و نيازمندان را از ياد نمی‌برد و همواره به آنها كمك می‌كرد.
طاهرجو يكی از دوستان صميمی ماموستا شيخ‌الاسلام نيز در مورد اين شهيد بلند پايه، عنوان كرد: به‌دليل اينكه شيخ‌الاسلام از لحاظ علمی و اخلاقی در سطح بالايی بود اين مسئله باعث شده بود كه به شخصيتی ملی و بين‌المللی تبديل شده و دارای محبوبيت بسيار زيادی شود.
وی ماموستا شيخ‌الاسلام را انسانی صاحب نظر، فرهيخته و انديشمند دانست و افزود: وی در سطح ملی منادی وحدت بود و هميشه برای رفع مشكلات ملی و منطقه‌ای تلاش می‌كرد و اثرگذار بود.
طاهرجو بارزترين ويژگی اين شهيد بزرگوار را متخلق بودن به اخلاق حسنه، مردم‌داری و فقيرنوازی بيان كرد و ادامه داد: وی دارای تفكری مترقی نسبت به ارتقای حوزه كاری خود بود.
وی با بيان اينكه ماموستا شيخ‌الاسلام آرزوی شهادت را داشت، يادآور شد: ماموستا آمادگی خاصی برای شهادت داشت و تمايل و علاقه‌ای به داشتن محافظ شخصی نداشت.
ايوب احمدپور كه در حال حاضر سمت معاون آموزش و پژوهش مركز بزرگ اسلامی غرب كشور را در سنندج برعهده دارد، يكی از شاگردان ماموستا شيخ‌الاسلام در سال‌های نه چندان دور بوده است كه اين چنين درباره استاد خود می‌گويد: ويژگی بارز ماموستا جديت كامل در امر تعليم بود.
وی با اشاره به اينكه ماموستا شيخ‌الاسلام ‌از اساتيد برتر استان كردستان بود، اعلام كرد: من از سال 71 به‌مدت سه سال از كلاس‌های تفسر قرآن و اصول فقه ايشان استفاده كردم و افتخار شاگردی ايشان را داشتم.
احمدپور با اشاره به خصوصيلت منحصر به‌فرد اين شهيد وارسته، اظهار كرد: وی انسانی فوق‌العاده دقيق و موقعيت‌شناس بود و از لحاظ توانمندی علمی در سنندج نظير نداشت.
اين شاگرد ماموستا، وی را فردی خوش رو، شوخ طبع و دارای حافظه قوی بيان كرد و ادامه داد: اگر شاگردان متوجه مطلبی نمی‌شدند ولو چندين بار باز هم مطلب را تكرار می‌كرد و تا به نتيجه نمی‌رسيد كه به‌طور كامل متوجه شده‌اند بحث بعدی را مطرح نمی‌كرد.
همچنين محمداشرف ايل‌بيگی، مسئول اداره پژوهش مركز بزرگ اسلامی غرب كشور در مورد ماموستا شيخ‌الاسلام بيان كرد: اين شهيد گرامی انسانی بی‌نهايت سخاوتمند و فوق‌العاده مهمان‌دوست و فقيرنواز بود.
وی اين شهيد را انسانی بسيار متواضع، عالم و فرزانه دانست كه بسيار حق‌شناس بوده و برای بزرگان احترام خاصی قائل می‌شد.
صالح اديبی، رئيس بنياد نخبگان استان كردستان نيز در مراسم يادواره چهارمين سالگرد شهادت ماموستا محمد شيخ‌الاسلام و ماموستا برهان عالی كه ماه مبارك رمضان جاری برگزار شد، نيز طی سخنان به بيان فضائل اخلاقی ماموستا شيخ‌الاسلام پرداخت.
وی ويژگی بارز ماموستا را آرامش، نرمش و تصامح در سخن گفتن عنوان كرد و افزود: ايشان دارای تفكر فلسفی و كلامی بود به‌گونه‌ای كه در حوزه فلسفه و كلام سرآمد و بسيار توانا بود.
اديبی فقيرنوازی، تواضع و فروتنی را از ديگر ويژگی‌های اين شهيد والامقام بيان كرد و ادامه داد: هركس با ايشان نشست و برخواست داشته است از لحاظ روحی، معنوی و علمی بهره برده است.
وی در پايان شهيد كردن ماموستا محمد شيخ‌الاسلام را مصداق بارزی از نخبه‌كشی دانست و يادآور شد: نخبه‌كشی با هيچ آئينی سازگار نيست.
سرانجام فعاليت‌های علمی، دينی و فرهنگی ماموستا شيخ‌الاسلام و تلاش‌های خستگی‌ناپذير ايشان در راه اعتلای وحدت كلمه و دين اسلام باعث شد تا هدف كينه‌توزان و دشمنان اسلام قرار گيرد و در 27 رمضان(شب قدر) سال 1388 بعد از اقامه نماز مغرب در مقابل مسجد سيدقطب سنندج به‌دست عوامل مزدور به فيض شهادت نايل آيد و بنا به وصيت خود پيكر مباركش در قبرستان «تپه شيخ محمد باقر» سنندج‌(يكی از قبرستان‌های داخل شهر) دفن شود.
بعد از اين ماجرا مقام معظم رهبری(مدظله‌العالی) پيام تسليتی به‌مناسبت شهادت ماموستا شيخ‌الاسلام اعلام داشتند كه متن كامل آن به اين صورت است:
«با تأسف و اندوه فراوان اطلاع يافتم كه دست جنايتگر و گنهكار مزدوران استكبار و ارتجاع به خون عالم مجاهد و روحانی خدمتگزار جناب ماموستا شيخ‌الاسلام نماينده مجلس خبرگان رهبری آلوده شده و آن مرد شريف و خدوم پس از سال‌ها دفاع صريح از حق به‌دست جنود باطل به شهادت رسيده است. پس از ارديبهشت معطر امسال كردستان كه در آن نوای گوش و دل نواز وحدت اسلامی بيش از هميشه در آن ديار طنين‌افكند دستگاه استكبار و استبداد اكنون درصدد انتقام‌گيری از مردم نجيب و مظلوم آن استانند. دل پليد و پر‌كينه آنان حتی به روحانی كهنسالی چون شهيد مظلوم ماموستا شيخ‌الاسلام نيز با قساوت و شقاوت دست ستم می‌گشايد. لعنت خدا و رسول و مؤمنان برآن خونخواران و مراكز اصلی و فرماندهی آنان باد.»
از آن سال تاكنون چهار يادواره برای شهيدای روحانی رمضان سال 88 در سنندج برگزار شده است و به يقين می‌توان گفت كه شهادت بهترين راه برای ماندگارتر شدن نام و ياد آنها ميان مردم بود.
گزارش از ويدا باغبانی
captcha