به گزارش خبرگزاری بينالمللی قران(ايكنا) كيانوش نيرومند زندی، عضو هيئت علمی دانشكده پرستاری شهيدبهشتی گفت: بيمارانی كه داروی خود را به صورت يكبار در روز مصرف میكنند و همچنين افرادی كه ملزم به دريافت روزانه دوبار از داروها هستند، ممكن است پس از هماهنگی با پزشك معالج قادر به مصرف داروها در فاصله بين افطار تا سحر باشند.
وی افزود: روزهداری برای بيمارانی كه ملزم به دريافت داروها با تعداد دفعات بيشتر هستند تقريباً ناممكن بوده و درمورد اين قبيل افراد بهتر است كه از روزه داری خودداری كنند.
وی خاطر نشان كرد: البته در موارد خاص اين امكان وجود دارد كه با نظر و مشورت پزشك معالج بتوان داروهای اين بيماران را با اشكال طولانی اثر آن دارو يا دارويی مشابه با نيمه عمر طولانیتر جايگزين كرد كه در اين صورت میتوان امكان روزهداری را برای اين قبيل افراد نيز فراهم آورد و البته در مورد مذكور صرفاً نظر و صلاحديد پزشك معالج تعيين كننده است.
عضو هيئت علمی دانشكده پرستاری مامايی شهيدبهشتی اظهار كرد: چنانچه بيمار از نظر پزشك معالج منعی برای روزهداری نداشته باشد، بديهی است مصرف بعضی اشكال غيرخوراكی نظير قطرههای گوشی، چشمی، بينی، ژلها و پمادهای موضعی و غيره از نظر شرعی مشكلی برای روزهداری فرد ايجاد نخواهد كرد.
وی افزود: به اين ترتيبب روزهداران میتوانند با كسب اجازه و اطلاع از نظر پزشك معالج، داروهای خوراكی را جايگزين اين گونه داروها كنند كه البته اين امكان برای داروهای معدودی فراهم است.
وی ادامه داد: اما در مورد برخی ديگر از اشكال غيرخوراكی نظير اسپریها، داروهای تزريق وريدی، شيافها و غيره نظرات شرعی مراجع تقليد متفاوت است.
وی همچنين عنوان كرد: در فاصله بين افطار تا سحر مصرف آب و مايعات فراوان به دليل ايجاد گردش خون بهتر در بدن و همچنين استفاده از ميوهها و سبزیهای تازه، لبنيات، مواد سبوسدار و ساير موادی كه حاوی مقاديری از ويتامين های گروه B و C هستند، برای دفع و متابوليت بهتر داروها در بدن توصيه میشود.
نيرومند زندی در خصوص داروهايی كه بايد با معده خالی مصرف شوند گفت: بهترين زمان برای مصرف اين گونه داروها حدود يك ساعت قبل از صرف وعده سحری يا حدود دو ساعت بعد از صرف وعده افطار است.