طب قرآنی به عنوان روش اصلی درمان، توسط پزشكان در اولويت قرار گيرد
گروه سلامت: دكترای علوم قرآنی دارنده گواهينامه طب سنتی با اشاره به لزوم فراگرفتن اصول طب قرآنی به پزشكان، گفت: روشهای پيشگيرانه و درمانی طب قرآنی بايد به عنوان روشهای اصلی درمان در اولويت قرار گرفته و روشهای درمانی شيميايی به عنوان فرع و در موارد اورژانسی توسط پزشكان مورد استفاده قرار گيرند.
حجتالاسلام والمسلمين صمد حسينتبار، دكترای علوم قرآنی و دارنده گواهينامه طب سنتی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به ضرورت كاربردیتر شدن طب قرآنی و اسلامی در كشور به راهكارهای آن اشاره كرد و گفت: اولويت به اين روشهای درمانی از سوی پزشكان به عنوان پرمراجعترين افراد در حوزه سلامت و اطلاع رسانی مناسب به ويژه از طريق راديو و تلويزيون به عنوان پرمخاطبترين رسانهها میتواند بر كاربردیتر شدن طب قرآنی و اسلامی كمك كند.
حجتالاسلام حسينتبار با اشاره به راهكارهای درمانی در طب قرآنی، گفت: اصلاح تغذيه و تفكر يكی از راههايی است كه در طب قرآنی به عنوان نخستين گام در درمان بيماریهای مورد استفاده قرار میگيرد و علم شيمی و امروزی پزشكی از آن غفلت كرده است.
وی با اشاره به اينكه اصلاح تغذيه و استفاده از غذاهای قرآنی به اصلاح مزاج منجر میشود و اصلاح رفتار نيز سلامت اخلاق و روح انسان را موجب میشود، افزود: هر دوی اين موارد نيز به ارتقای سلامت جسم و روح منجر میشود و به اين ترتيب پيشگيری از بيماریها نياز به درمانهای شيميايی را از بين میبرد چيزی كه در علوم امروزی به عنوان نخستين گام مورد استفاده قرار میگيرد.
حجتالاسلام حسين تبار با انتقاد نسبت به ضعيف بودن تبليغات در زمينه طب قرآنی و راهكارهای پيشگيرانه مورد استفاده در اين علم، بيان كرد: رسانهها و مطبوعات بايد بيش از اين نسبت به تنوير افكار عمومی برای روی آوردن مردم نسبت به طب اسلامی و سنتی گام برداشته و بسترهای لازم را فراهم كنند تا با معرفی دستاوردها و نتايج مطلوب بهكارگيری اين روشها را بازگو كرده و گرايش مردم به اين بخش از علم را افزايش دهند.
وی با اشاره به درمانهای بدون عوارض و ساده موجود در طب قرآنی، گفت: بيماریهای بسياری چون سوء هاضمه و يبوست كه ريشه بسياری از بيماریها است در طب قرآنی دارای روشهای درمانی ساده چون مصرف روزانه انجير است و اين بيماران میتوانند با مصرف روزانه 7 انجير و خيساندن آن در آب جوش خود را از اين بيماری كه ريشه بسياری از بيماریهای جسمی و روحی و افسردگی است برهانند.
حجتالاسلام حسين تبار عنوان كرد: استفاده از اين ميوهها نه تنها عوارضی ندارد بلكه فوايد بسياری را در بر دارد و منجر به پيشگيری از بسياری بيماریهای ديگر نيز میشود در حاليكه بیتوجهی به همين بيماریهای ساده و يا درمان آنها با استفاده از داروهای شيميايی نه تنها هزينه زيادی را بر افراد تحميل میكند بلكه عوارض ديگری نيز برجای میگذارد.
وی در ادامه با اشاره به اينكه درمان 24 تا 32 نوع از بيماریها با استفاده از سبزيجات، خاكشير، عسل، ميوهجات، خاكشير ، آلوبخارا و عسل بر اساس طب قرآنی در مركز طب قرآنی ارائه میشود، گفت: در حاليكه درمان قاطعی برای برخی از بيماریها در طب شيميايی وجود ندارد اما در طب قرآنی قابل درمان هستند و بايد برای استفاده و به كارگيری آنها اهتمام شود و حتی پزشكان نيز لازم است آموزشها و آگاهیهای لازم را در اين زمينه فراگيرند.
حسين تبار با اشاره به راهكارهای ديگری برای كاربردیتر شدن طب قرآنی و اسلامی، گفت: تغيير نگرش پزشكان و متخصصان به منظور به كارگيری روشهای درمانی و پيشگيرانه طب اسلامی و سنتی يكی از مهمترين روشهای كاربردیتر شدن طب اسلامی است چراكه بيماران برای درمان خود به آنان مراجعه میكنند و اصلاح ديدگاه آنان برای اولويتبخشی بر استفاده از طب اسلامی و قرآنی بيشترين تاثير بر كاربردی شدن اين علم خواهد داشت.
وی با اشاره به اينكه بدن انسان طبيعی است و سازگاری بيشتری با داروها و روشهای درمانی طبيعی دارد، ادامه داد: پزشكان بايد با نگرشی منصفانه علاوه بر كسب علم شيميايی و پزشكی روز بر كسب دانش طب قرآنی و اسلامی اهتمام كنند تا اصل را استفاده از طب قرآنی و اسلامی قرار داده و فقط در موارد اورژانسی از راههای شيميايی استفاده كنند.
حسين تبار با انتقاد نسبت به كوتاهیهای انجام شده در حوزههای علميه در خصوص طب قرآنی و اسلامی، اضافه كرد: بيشترين مسئوليت در حوزه طب اسلامی و استخراج و مفاهيم و بهكارگيری آن به دليل آشنايی روحانيون و علما با زبان عربی و مفاهيم قرآنی بر عهده حوزهها است در حاليكه كمترين تلاش در اين بخش انجام شده و میشود به طوری كه از ميان دهها هزار طلبه شايد حدود 60 نفر در اين حوزه فعاليت میكنند و اطلاعات لازم را دارند در حاليكه بايد با برگزاری دورههای آموزشی و تربيت افراد مطلع و آگاه نسبت به اين امر توجه بيشتری صورت گيرد.
وی در پايان با اشاره به اينكه حدود 400 آيه در قرآن كريم راهكارهای درمانی جسمی و روحی به انسان ارائه میدهند، تصريح كرد: انفاق، تغذيه و اطعام و بيماریهای اخلاقی مباحث مختلفی است كه در قرآن به آنها پرداخته شده و لازم است در حوزه سلامت كشورمان نيز به آنها پرداخته شود و به عنوان راههای درمانی و اصول اوليه درمانی مورد استفاده قرار گيرد كه قطعا درمان ريشهای بيماریها از اين طريق حاصل شده سلامت انسان و ارتقای آن را رقم میزند.
حجتالاسلام حسينتبار با اشاره به راهكارهای درمانی در طب قرآنی، گفت: اصلاح تغذيه و تفكر يكی از راههايی است كه در طب قرآنی به عنوان نخستين گام در درمان بيماریهای مورد استفاده قرار میگيرد و علم شيمی و امروزی پزشكی از آن غفلت كرده است.
وی با اشاره به اينكه اصلاح تغذيه و استفاده از غذاهای قرآنی به اصلاح مزاج منجر میشود و اصلاح رفتار نيز سلامت اخلاق و روح انسان را موجب میشود، افزود: هر دوی اين موارد نيز به ارتقای سلامت جسم و روح منجر میشود و به اين ترتيب پيشگيری از بيماریها نياز به درمانهای شيميايی را از بين میبرد چيزی كه در علوم امروزی به عنوان نخستين گام مورد استفاده قرار میگيرد.
حجتالاسلام حسين تبار با انتقاد نسبت به ضعيف بودن تبليغات در زمينه طب قرآنی و راهكارهای پيشگيرانه مورد استفاده در اين علم، بيان كرد: رسانهها و مطبوعات بايد بيش از اين نسبت به تنوير افكار عمومی برای روی آوردن مردم نسبت به طب اسلامی و سنتی گام برداشته و بسترهای لازم را فراهم كنند تا با معرفی دستاوردها و نتايج مطلوب بهكارگيری اين روشها را بازگو كرده و گرايش مردم به اين بخش از علم را افزايش دهند.
وی با اشاره به درمانهای بدون عوارض و ساده موجود در طب قرآنی، گفت: بيماریهای بسياری چون سوء هاضمه و يبوست كه ريشه بسياری از بيماریها است در طب قرآنی دارای روشهای درمانی ساده چون مصرف روزانه انجير است و اين بيماران میتوانند با مصرف روزانه 7 انجير و خيساندن آن در آب جوش خود را از اين بيماری كه ريشه بسياری از بيماریهای جسمی و روحی و افسردگی است برهانند.
حجتالاسلام حسين تبار عنوان كرد: استفاده از اين ميوهها نه تنها عوارضی ندارد بلكه فوايد بسياری را در بر دارد و منجر به پيشگيری از بسياری بيماریهای ديگر نيز میشود در حاليكه بیتوجهی به همين بيماریهای ساده و يا درمان آنها با استفاده از داروهای شيميايی نه تنها هزينه زيادی را بر افراد تحميل میكند بلكه عوارض ديگری نيز برجای میگذارد.
وی در ادامه با اشاره به اينكه درمان 24 تا 32 نوع از بيماریها با استفاده از سبزيجات، خاكشير، عسل، ميوهجات، خاكشير ، آلوبخارا و عسل بر اساس طب قرآنی در مركز طب قرآنی ارائه میشود، گفت: در حاليكه درمان قاطعی برای برخی از بيماریها در طب شيميايی وجود ندارد اما در طب قرآنی قابل درمان هستند و بايد برای استفاده و به كارگيری آنها اهتمام شود و حتی پزشكان نيز لازم است آموزشها و آگاهیهای لازم را در اين زمينه فراگيرند.
حسين تبار با اشاره به راهكارهای ديگری برای كاربردیتر شدن طب قرآنی و اسلامی، گفت: تغيير نگرش پزشكان و متخصصان به منظور به كارگيری روشهای درمانی و پيشگيرانه طب اسلامی و سنتی يكی از مهمترين روشهای كاربردیتر شدن طب اسلامی است چراكه بيماران برای درمان خود به آنان مراجعه میكنند و اصلاح ديدگاه آنان برای اولويتبخشی بر استفاده از طب اسلامی و قرآنی بيشترين تاثير بر كاربردی شدن اين علم خواهد داشت.
وی با اشاره به اينكه بدن انسان طبيعی است و سازگاری بيشتری با داروها و روشهای درمانی طبيعی دارد، ادامه داد: پزشكان بايد با نگرشی منصفانه علاوه بر كسب علم شيميايی و پزشكی روز بر كسب دانش طب قرآنی و اسلامی اهتمام كنند تا اصل را استفاده از طب قرآنی و اسلامی قرار داده و فقط در موارد اورژانسی از راههای شيميايی استفاده كنند.
حسين تبار با انتقاد نسبت به كوتاهیهای انجام شده در حوزههای علميه در خصوص طب قرآنی و اسلامی، اضافه كرد: بيشترين مسئوليت در حوزه طب اسلامی و استخراج و مفاهيم و بهكارگيری آن به دليل آشنايی روحانيون و علما با زبان عربی و مفاهيم قرآنی بر عهده حوزهها است در حاليكه كمترين تلاش در اين بخش انجام شده و میشود به طوری كه از ميان دهها هزار طلبه شايد حدود 60 نفر در اين حوزه فعاليت میكنند و اطلاعات لازم را دارند در حاليكه بايد با برگزاری دورههای آموزشی و تربيت افراد مطلع و آگاه نسبت به اين امر توجه بيشتری صورت گيرد.
وی در پايان با اشاره به اينكه حدود 400 آيه در قرآن كريم راهكارهای درمانی جسمی و روحی به انسان ارائه میدهند، تصريح كرد: انفاق، تغذيه و اطعام و بيماریهای اخلاقی مباحث مختلفی است كه در قرآن به آنها پرداخته شده و لازم است در حوزه سلامت كشورمان نيز به آنها پرداخته شود و به عنوان راههای درمانی و اصول اوليه درمانی مورد استفاده قرار گيرد كه قطعا درمان ريشهای بيماریها از اين طريق حاصل شده سلامت انسان و ارتقای آن را رقم میزند.
