تبيين سبك زندگی اسلامی ـ ايرانی در فضای مجازی/70
وبگاههای همسريابی بدون نظارت، نهاد خانواده را تهديد میكند
گروه فضای مجازی: كارشناس فضای مجازی گفت: وبگاههای همسريابی، بنيانهای اجتماعی و نهاد خانواده را تحت تأثير قرار میدهد و آن را تهديد میكند كه بايد از سوی متوليان امر، كنترل و بررسی شود.
احسان پوری، كارشناس فضای مجازی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به كاركردهای اصلی در اين فضا اظهار كرد: فضای مجازی دارای چهار زيركاركرد اصلی است كه میتوان به تكنولوژی، نيروی انسانی، مهارت استفاده از فضا و قانون اشاره كرد. در بخش تكنولوژی، شرايط خوبی داريم مشروط بر اينكه فيلترينگ را برداريم.
وی افزود: در بخش نيروی انسانی و استفاده از فضای مجازی، متخصصان بسياری داريم كه نتيجه كارشان را در نمايشگاههای مختلف همچون نمايشگاه رسانههای ديجيتال شاهد هستيم. در بحث قانون به نظر میرسد، وبگاههايی همچون وبگاههای همسريابی با توجه به شرايط اجتماعی، بايد قانون و امنيت اطلاعات بيشتر توجه شود به اين معنی همانطور كه بحث ازدواج در فضای حقيقی متولی خاصی دارد، در فضای مجازی هم بايد شاهد چنين كنترل و مديريتی باشيم البته منظور از مديريت، محدوديت نيست.
كارشناس فضای مجازی تصريح كرد: وبگاههای همسريابی، بيشتر در حد آشنايی است و از اين مرحله جلوتر نخواهد رفت. اين وبگاهها در حد معرفی و آشنايی و عرضه رزومهای از يكديگر برای برقراری ارتباط است. همانطور كه هدف اصلی اينترنت، ايجاد ارتباط بين كاربران است، اين وبگاهها هم به نوعی برای آشنايی يكديگر در امر ازدواج است. البته در اين ميان سوءاستفادههای بسياری میشود كه بايد متوليان امر، نسبت به مقابله با آن توجه كنند.
وی بيان كرد: وبگاههای همسريابی، بنيانهای اجتماعی و نهاد خانواده را تحت تأثير قرار میدهد و تهديد میكند كه بايد از سوی متوليان امر، كنترل و بررسی شود.
پوری اظهار كرد: اينترنت يك وسيله است و بايد از اين ابزار به نوعی استفاده كنيم كه از آن نفع ببريم نه آنكه تحت آسيبهای آن قرار بگيريم. ماهيت فضای مجازی را نمیتوان محدود كرد؛ چرا كه همه دستگاهها و نهادها و مكنونات جامعه به سمت فضای مجازی حركت میكنند و موضوع ازدواج هم وارد چنين فضايی شده است.
وی افزود: وبگاههای همسريابی تا زمانی كه مربوط به فضای مجازی میشود، بايد متوليان اينترنت نسبت به آن نظارت كنند. اين وبگاهها اگر قرار است كاركرد مثبت و رسمی داشته باشند و با همين كاركرد فعاليت كنند، بايد با اين مجموعهها ارتباط بگيرند و مجوزشان را از سوی نهاد رسمی دريافت كنند.
اين استاد ارتباطات تصريح كرد: در امر ازدواج، همان فضای آشنايی كه در فضای حقيقی بود، همان فضا امروزه در فضای مجازی شكل گرفته است. بر اساس گفته «هابرماس»، فضای مجازی، همان فضای عمومی است. نمیتوان فضای مجازی را مديريت كرد، چرا كه اگر اين وبگاهها را فيلتر كنيم، از طريق وبگاههای اجتماعی و شبكههای اجتماعی، اين روند ادامه میيابد.
وی بيان كرد: اگر قرار است وبگاههای همسريابی در كشور ثبت رسمی شود، بايد نهادی همچون ثبت اسناد موضوع را مديريت كند و اگر اين وبگاهها تنها جنبه گفتمان و آشنايی داشته باشد، بايد به صورت خودجوش مردم مديريت كنند.
پوری اظهار كرد: اگر مردم خودشان وبگاههای همسريابی را مديريت كنند به اين معنی كه در عرضه رزومهشان، بحثهای اخلاقی و رفتاری و امنيت اطلاعات را رعايت كنند، مشكل كمتری ايجاد خواهد شد و هيچ مراجع ذیصلاح نيازی نيست كه آن را مديريت كنند. نظارت بر وبگاهها بايد در همين حدی باشد كه هماكنون از سوی نهادهای دولتی صورت میگيرد و نبايد فراتر رفت.
وی يادآور شد: در بحث ازدواج، فضای مجازی تسهيلگر ارتباطات است و بيشتر از اين موضوع نقشی ندارد. در اين امر مهم نمیتوان به اينترنت اعتماد كرد بلكه اين ابزار تنها راه ارتباط است. در اين نقطه رسانهها نقش ارتباطی و آشنايی كاربران را ايجاد میكنند و الباقی ماجرا به خود كاربر مربوط میشود؛ زيرا همانطور كه افراد نياز به مراقبت، مشاوره، آموزش و راهنمايی در فضای واقعی دارند، در فضای مجازی هم نيازمند چنين مراقبتهايی هستند.
پوری اظهار كرد: در قانون مطبوعات رسمی، اينترنت و ثبت اسناد، هيچ نهاد و سازمانی حق ندارد اطلاعات شخصی را به صورت غير رسمی و با اخذ مجوز از كاربر دريافت كند، زمانی كه وبگاهی درخواست اطلاعات شخصی از كاربر میكند، بايد كاربر نسبت به حقوق شخصیاش آگاه باشد و به راحتی اين اطلاعات را در اختيار سوءاستفادهگران قرار ندهد.
وی در پايان گفت: وبگاههای همسريابی بايد مديريت شود به نوعی كه هر كسی نتواند به راحتی چنين وبگاهی را راهاندازی كند بلكه از فيلترينگهای بسياری عبور كند تا در آينده شاهد مشكلات و آسيبهای كمتری از اين وبگاهها باشيم.
وی افزود: در بخش نيروی انسانی و استفاده از فضای مجازی، متخصصان بسياری داريم كه نتيجه كارشان را در نمايشگاههای مختلف همچون نمايشگاه رسانههای ديجيتال شاهد هستيم. در بحث قانون به نظر میرسد، وبگاههايی همچون وبگاههای همسريابی با توجه به شرايط اجتماعی، بايد قانون و امنيت اطلاعات بيشتر توجه شود به اين معنی همانطور كه بحث ازدواج در فضای حقيقی متولی خاصی دارد، در فضای مجازی هم بايد شاهد چنين كنترل و مديريتی باشيم البته منظور از مديريت، محدوديت نيست.
كارشناس فضای مجازی تصريح كرد: وبگاههای همسريابی، بيشتر در حد آشنايی است و از اين مرحله جلوتر نخواهد رفت. اين وبگاهها در حد معرفی و آشنايی و عرضه رزومهای از يكديگر برای برقراری ارتباط است. همانطور كه هدف اصلی اينترنت، ايجاد ارتباط بين كاربران است، اين وبگاهها هم به نوعی برای آشنايی يكديگر در امر ازدواج است. البته در اين ميان سوءاستفادههای بسياری میشود كه بايد متوليان امر، نسبت به مقابله با آن توجه كنند.
وی بيان كرد: وبگاههای همسريابی، بنيانهای اجتماعی و نهاد خانواده را تحت تأثير قرار میدهد و تهديد میكند كه بايد از سوی متوليان امر، كنترل و بررسی شود.
پوری اظهار كرد: اينترنت يك وسيله است و بايد از اين ابزار به نوعی استفاده كنيم كه از آن نفع ببريم نه آنكه تحت آسيبهای آن قرار بگيريم. ماهيت فضای مجازی را نمیتوان محدود كرد؛ چرا كه همه دستگاهها و نهادها و مكنونات جامعه به سمت فضای مجازی حركت میكنند و موضوع ازدواج هم وارد چنين فضايی شده است.
وی افزود: وبگاههای همسريابی تا زمانی كه مربوط به فضای مجازی میشود، بايد متوليان اينترنت نسبت به آن نظارت كنند. اين وبگاهها اگر قرار است كاركرد مثبت و رسمی داشته باشند و با همين كاركرد فعاليت كنند، بايد با اين مجموعهها ارتباط بگيرند و مجوزشان را از سوی نهاد رسمی دريافت كنند.
اين استاد ارتباطات تصريح كرد: در امر ازدواج، همان فضای آشنايی كه در فضای حقيقی بود، همان فضا امروزه در فضای مجازی شكل گرفته است. بر اساس گفته «هابرماس»، فضای مجازی، همان فضای عمومی است. نمیتوان فضای مجازی را مديريت كرد، چرا كه اگر اين وبگاهها را فيلتر كنيم، از طريق وبگاههای اجتماعی و شبكههای اجتماعی، اين روند ادامه میيابد.
وی بيان كرد: اگر قرار است وبگاههای همسريابی در كشور ثبت رسمی شود، بايد نهادی همچون ثبت اسناد موضوع را مديريت كند و اگر اين وبگاهها تنها جنبه گفتمان و آشنايی داشته باشد، بايد به صورت خودجوش مردم مديريت كنند.
پوری اظهار كرد: اگر مردم خودشان وبگاههای همسريابی را مديريت كنند به اين معنی كه در عرضه رزومهشان، بحثهای اخلاقی و رفتاری و امنيت اطلاعات را رعايت كنند، مشكل كمتری ايجاد خواهد شد و هيچ مراجع ذیصلاح نيازی نيست كه آن را مديريت كنند. نظارت بر وبگاهها بايد در همين حدی باشد كه هماكنون از سوی نهادهای دولتی صورت میگيرد و نبايد فراتر رفت.
وی يادآور شد: در بحث ازدواج، فضای مجازی تسهيلگر ارتباطات است و بيشتر از اين موضوع نقشی ندارد. در اين امر مهم نمیتوان به اينترنت اعتماد كرد بلكه اين ابزار تنها راه ارتباط است. در اين نقطه رسانهها نقش ارتباطی و آشنايی كاربران را ايجاد میكنند و الباقی ماجرا به خود كاربر مربوط میشود؛ زيرا همانطور كه افراد نياز به مراقبت، مشاوره، آموزش و راهنمايی در فضای واقعی دارند، در فضای مجازی هم نيازمند چنين مراقبتهايی هستند.
پوری اظهار كرد: در قانون مطبوعات رسمی، اينترنت و ثبت اسناد، هيچ نهاد و سازمانی حق ندارد اطلاعات شخصی را به صورت غير رسمی و با اخذ مجوز از كاربر دريافت كند، زمانی كه وبگاهی درخواست اطلاعات شخصی از كاربر میكند، بايد كاربر نسبت به حقوق شخصیاش آگاه باشد و به راحتی اين اطلاعات را در اختيار سوءاستفادهگران قرار ندهد.
وی در پايان گفت: وبگاههای همسريابی بايد مديريت شود به نوعی كه هر كسی نتواند به راحتی چنين وبگاهی را راهاندازی كند بلكه از فيلترينگهای بسياری عبور كند تا در آينده شاهد مشكلات و آسيبهای كمتری از اين وبگاهها باشيم.
