سبك رهبری در مديريت اسلامی مبتنی بر كرامت انسان/ اصل اول؛ نرمش و مدارا
گروه اجتماعی: مدير گروه مديريت اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی سبك رهبری در مديريت اسلامی را مبتنی بر كرامت انسانی دانست و گفت: اين سبك جامع، عناصری از قبيل گذشت، صبر، دينداری، صداقت و ... را در زيرمجموعه خود دارد.
حجتالاسلام والمسلمين علی پيروز، عضو هيئت علمی و مدير گروه مديريت اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با بيان اين مطلب گفت: مديران اسلامی موفق نيازمند سه مهارت فنی، نظری و انسانی هستند و از طرفی سطوح مديريت به سه سطح عالی، ميانی و عملياتی تقسيمبندی میشود. در اين ميان، مهارت انسانی اسلامی در حد بالا برای همه سطوح مديريت لازم است.
وی افزود: رهبری زيردستان به عنوان يكی از وظايف مديران، تجلی مهارت انسانی در مديران اسلامی است و رهبری را میتوان توانايی نفوذ در ديگران برای دستيابی به اهداف معرفی كرد كه بايد مورد توجه خاص مديران قرار گيرد.
حجتالاسلام پيروز سبك رهبری در مديريت اسلامی را مبتنی بر كرامت انسانی دانست و گفت: اين سبك جامع، عناصری از قبيل گذشت، صبر، دينداری، صداقت و ... را در زيرمجموعه خود دارد.
وی تصريح كرد: در منابع اسلامی، نرمش و مدارا كردن حداكثری و شدت عمل حداقلی و دستهای، برترين شيوه رهبری و مديريت بيان شده است و همچنين در برخی از آيات و روايات توصيه به نرمش همراه با شدت عمل مورد توجه قرار گرفته است كه بخشی از نامه 46 نهجالبلاغه به اين امر اشاره دارد.
عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه يادآور شد: نرمش حداكثری و شدت حداقلی سبك رهبری را به صورت يك پرستار كه در دو طرف آن نرمش و شدت است، مطرح میكند كه در اين شيوه نرمش حداكثری در سازمان، آشكار و شدت عمل، پنهانی خواهد بود. شدت عمل و نرمش در ظرف سازمان است، اما اعمال شدت و نرمش تابع عملكرد فرد است.
مدير گروه مديريت اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی نرمش و مدارا را اولين اصل در رهبری و مديريت اسلامی دانست و اظهار كرد: نرمش حداكثری و شدت حداقلی در شيوه راهبری خداوند نسبت به بندگان نيز مشاهده میشود و اين حقيقتی است كه در منابع اسلامی به آن تأكيد شده است. عبارت «مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ» اشاره به اين امر دارد كه خداوند در راهبری خويش، هم رحمت دارد و هم غضب، ولی رحمت اصل و مسبوق به غضب است.
به گفته اين محقق مبنای چنين شيوهای از سوی پروردگار نگاه ويژه به انسان است. در واقع اين شيوه مبتنی بر كرامت انسان است و خداوند با انسان، راهبری كريمانه دارد پس ما نيز بايد با نگاهی به عملكرد خداوند در همه كارهای خود كريمانه برخورد كنيم.
وی ساده زيستی، آشنايی با دردهای افراد زيرمجموعه و ابراز همدردی و برخورد پدرانه با زيردستان را از ويژگیهای مديران اسلامی خواند و تصريح كرد: اگر اين اصول را رعايت نكنيم «ماكتی» از يك مدير هستيم كه بايد با تهديد و ارعاب كار را در مجموعه پيش ببريم و يقينا هيچ محبوبيتی نخواهيم داشت.
حجتالاسلام پيروز افزود: دستورات دينی و مسلمانی اقتضا میكند در برابر فرامين الهی مطيع باشيم، با توجه به دستورالعملهای مديريتی كه از سوی مديران معصوم جامعه اسلامی صادر شده است، ضرورت دارد تا با عمل به آن دستورها و الگو قرار دادن آن معصومان(ع) مديريتی را به كارگيريم كه مورد رضايت و خشنودی پروردگار باشد و آن چيزی جز مديريت اسلامی نيست.
وی افزود: رهبری زيردستان به عنوان يكی از وظايف مديران، تجلی مهارت انسانی در مديران اسلامی است و رهبری را میتوان توانايی نفوذ در ديگران برای دستيابی به اهداف معرفی كرد كه بايد مورد توجه خاص مديران قرار گيرد.
حجتالاسلام پيروز سبك رهبری در مديريت اسلامی را مبتنی بر كرامت انسانی دانست و گفت: اين سبك جامع، عناصری از قبيل گذشت، صبر، دينداری، صداقت و ... را در زيرمجموعه خود دارد.
وی تصريح كرد: در منابع اسلامی، نرمش و مدارا كردن حداكثری و شدت عمل حداقلی و دستهای، برترين شيوه رهبری و مديريت بيان شده است و همچنين در برخی از آيات و روايات توصيه به نرمش همراه با شدت عمل مورد توجه قرار گرفته است كه بخشی از نامه 46 نهجالبلاغه به اين امر اشاره دارد.
عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه يادآور شد: نرمش حداكثری و شدت حداقلی سبك رهبری را به صورت يك پرستار كه در دو طرف آن نرمش و شدت است، مطرح میكند كه در اين شيوه نرمش حداكثری در سازمان، آشكار و شدت عمل، پنهانی خواهد بود. شدت عمل و نرمش در ظرف سازمان است، اما اعمال شدت و نرمش تابع عملكرد فرد است.
مدير گروه مديريت اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی نرمش و مدارا را اولين اصل در رهبری و مديريت اسلامی دانست و اظهار كرد: نرمش حداكثری و شدت حداقلی در شيوه راهبری خداوند نسبت به بندگان نيز مشاهده میشود و اين حقيقتی است كه در منابع اسلامی به آن تأكيد شده است. عبارت «مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ» اشاره به اين امر دارد كه خداوند در راهبری خويش، هم رحمت دارد و هم غضب، ولی رحمت اصل و مسبوق به غضب است.
به گفته اين محقق مبنای چنين شيوهای از سوی پروردگار نگاه ويژه به انسان است. در واقع اين شيوه مبتنی بر كرامت انسان است و خداوند با انسان، راهبری كريمانه دارد پس ما نيز بايد با نگاهی به عملكرد خداوند در همه كارهای خود كريمانه برخورد كنيم.
وی ساده زيستی، آشنايی با دردهای افراد زيرمجموعه و ابراز همدردی و برخورد پدرانه با زيردستان را از ويژگیهای مديران اسلامی خواند و تصريح كرد: اگر اين اصول را رعايت نكنيم «ماكتی» از يك مدير هستيم كه بايد با تهديد و ارعاب كار را در مجموعه پيش ببريم و يقينا هيچ محبوبيتی نخواهيم داشت.
حجتالاسلام پيروز افزود: دستورات دينی و مسلمانی اقتضا میكند در برابر فرامين الهی مطيع باشيم، با توجه به دستورالعملهای مديريتی كه از سوی مديران معصوم جامعه اسلامی صادر شده است، ضرورت دارد تا با عمل به آن دستورها و الگو قرار دادن آن معصومان(ع) مديريتی را به كارگيريم كه مورد رضايت و خشنودی پروردگار باشد و آن چيزی جز مديريت اسلامی نيست.
