كتاب «بازيگری زن در آئينه شريعت» به قلم پژوهشگر آران و بيدگلی منتشر شد
رئيس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آران و بيدگل گفت: كتاب «بازيگری زن در آئينه شريعت» به قلم دكتر عبدالله عباسی از پژوهشگران حوزوی آران و بيدگل منتشر و روانه بازار نشر شد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، ميثم نمكی، رئيس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آران و بيدگل اعلام كرد: كتاب بازيگری زن در آئينه شريعت به قلم عبدالله عباسی از پژوهشگران حوزوی آران و بيدگل منتشر و روانه بازار نشر شد.
ميثم نمكی افزود: اين كتاب بهدنبال پاسخگويی به جايگاه زن و هنر در فقه اسلامی بوده و در پی استخراج قوانين و يا احكامی است كه از منظر شريعت در اين باره قابل طرح بوده است.
وی افزود: اين كتاب در شش بخش و هر بخش مبتنی بر چند فصل تدوين شده كه در آن به موضوعهايی نظير فقه و بازيگری زن، رفتار، پوشش، گفتار و چهرهپردازی، و ... پرداخته است.
اين كتاب در 292 صفحه، و در شمارگان هزار نسخه و توسط انتشارات مرسل منتشر شده است.
در بخشی از كتاب بازيگری زن در آئينه شريعت آمده است: بازيگری زن در واقع رفتارهای او در يك محيط فرضی اعم از پوشش و چهرهپردازی و حركات و گفتار او و ابراز احساسات است.
كشور ما با داشتن نظامی مبتنی بر اسلام و اعتقاد بر اينكه فقه اسلامی الگوی تمام نمای اداره يك جامعه مسلمان در تمام دورانها است برای برآورده كردن نياز جامعه سينمايی و تئاتر كشور اسلامی نياز به بازيگری زن با حفظ شئونات اسلامی در فيلم يا تئاتر خصوصا در نقش مادر يا همسر يا دختر خانواده دارد.
با توجه به اينكه سينما در حال حاضر وسيلهای برای آگاهی و تبليغ است بنابراين به تصوير كشيدن و ارائه هر چيزی كه ممكن است از آن برای رشد فكری جوانان و غير آنان و ارتقای آگاهی و ترويج فرهنگ اسلامی باشد لازم است، بر اين اساس بازيگری زن به عنوان يك فعل مكلف بيانگر بسياری از پيامها و معانی فرهنگی و هنری است.
اما سئوال اين است كه نقش زن و جايگاه هنر در فقه كجاست؟ آيا مكتب اسلام و فقه برای حضور زن در عرصههای نمايش نظر دارد يا نه؟ و آيا اسلام برای بازيگری زن قوانينی درنظر دارد؟ آيا اسلام برای حضور زن نقشی قائل است يا نه؟ آيا اسلام برای حضور زن در فيلم و تئاتر نقشی قائل است يا نه؟ و آيا اسلام برای هنر حد و مرزی میشناسد يا نه؟
در اين رساله سعی شده با توجه به آيات و متون روايی و ادله عقلی و اجماع فقهاء به بررسی آن بپردازيم.
در بررسی پوشش لباس زن در بازيگری گاهی در نقش جنس مخالف بازی میكند كه در متون فقهی با بررسی روايات در نهايت عدم حرمت اين نوع تشبه به جنس مخالف ثابت میشود.
در لباس شهرت در بررسی روايات آن بهعلت ضعف سند تمام آنها بجز يك روايت كه آن هم از نظر دلالت مشكل دارد نمیتوان به حرمت آن فتوای داد ولی در صورتی كه هتك حرمت بازيگر شود حرام است.
در پوشيدن لباس غير مسلمانها در صورتی كه جهت ترويج فرهنگ غير مسلمانها شود جايز نيست اگر چه در نمايشهايی كه به اجرا در میآيد غالبا در نظام اسلامی برای نوعی انتقاد از آن فرهنگ است.
اما چگونگی پوشش زن مسن در بازيگری با توجه به آيات و روايات اگر چه ملزم به پوشش كامل حجاب نيستند ولی با توجه به سفارشی كه در ذيل آيه قواعد و برخی از روايات آمده در بهتر بودن حفظ حجاب بر داشتن لباس بلند مانند چادر مشكلی ندارد ولی بر داشتن روسری كراهت شديد دارد. و درباره دختران نابالغ حكم اوليه آن است كه تكليفی برای پوشش مو ندارند ولی با توجه به مفسده داشتن بازی آنها در اين مورد بر اوليای آنها و مسئولان است كه از بازی آنها بدون حجاب جلوگيری كنند زنان غيرمسلمان نيز بر اساس ادلهای از آيات و روايات مكلفند به رعايت پوشش اسلامی هستند.
در چهرهپردازی در صورت گريم جنس مخالف حرام است ولی گريم جنس موافق گاهی وصل كردن مو به موی زن است كه در اين صورت اگر تدليس باشد حرام است ولی باتوجه به روايات ضد و نقيضی كه در اين مسئله آمده است اين عمل را مكروه میدانيم. اما درباره پوشش كلاه گيس برای زن در بازيگری به علت آنكه از زينت محسوب میشود لازم است از نامحرم بپوشاند.
درباره رقص زن با توجه به روايات و اجماع فقها اگر موجب تحريك شهوت شود حرام است و در بيان زن برخی از فقها با توجه با برخی ادله ادعای حرمت شنيدن صدای عادی زن را كردند كه با بررسی آن ادله شنيدن صدای زن را جايز شمرده و شنواندن صدای خود را به ديگران نيز در صورتی كه بدون تلذذ باشد جايز است اما صدای هيجانانگيز زن با توجه به بررسی ادله جايز نيست.
ميثم نمكی افزود: اين كتاب بهدنبال پاسخگويی به جايگاه زن و هنر در فقه اسلامی بوده و در پی استخراج قوانين و يا احكامی است كه از منظر شريعت در اين باره قابل طرح بوده است.
وی افزود: اين كتاب در شش بخش و هر بخش مبتنی بر چند فصل تدوين شده كه در آن به موضوعهايی نظير فقه و بازيگری زن، رفتار، پوشش، گفتار و چهرهپردازی، و ... پرداخته است.
اين كتاب در 292 صفحه، و در شمارگان هزار نسخه و توسط انتشارات مرسل منتشر شده است.
در بخشی از كتاب بازيگری زن در آئينه شريعت آمده است: بازيگری زن در واقع رفتارهای او در يك محيط فرضی اعم از پوشش و چهرهپردازی و حركات و گفتار او و ابراز احساسات است.
كشور ما با داشتن نظامی مبتنی بر اسلام و اعتقاد بر اينكه فقه اسلامی الگوی تمام نمای اداره يك جامعه مسلمان در تمام دورانها است برای برآورده كردن نياز جامعه سينمايی و تئاتر كشور اسلامی نياز به بازيگری زن با حفظ شئونات اسلامی در فيلم يا تئاتر خصوصا در نقش مادر يا همسر يا دختر خانواده دارد.
با توجه به اينكه سينما در حال حاضر وسيلهای برای آگاهی و تبليغ است بنابراين به تصوير كشيدن و ارائه هر چيزی كه ممكن است از آن برای رشد فكری جوانان و غير آنان و ارتقای آگاهی و ترويج فرهنگ اسلامی باشد لازم است، بر اين اساس بازيگری زن به عنوان يك فعل مكلف بيانگر بسياری از پيامها و معانی فرهنگی و هنری است.
اما سئوال اين است كه نقش زن و جايگاه هنر در فقه كجاست؟ آيا مكتب اسلام و فقه برای حضور زن در عرصههای نمايش نظر دارد يا نه؟ و آيا اسلام برای بازيگری زن قوانينی درنظر دارد؟ آيا اسلام برای حضور زن نقشی قائل است يا نه؟ آيا اسلام برای حضور زن در فيلم و تئاتر نقشی قائل است يا نه؟ و آيا اسلام برای هنر حد و مرزی میشناسد يا نه؟
در اين رساله سعی شده با توجه به آيات و متون روايی و ادله عقلی و اجماع فقهاء به بررسی آن بپردازيم.
در بررسی پوشش لباس زن در بازيگری گاهی در نقش جنس مخالف بازی میكند كه در متون فقهی با بررسی روايات در نهايت عدم حرمت اين نوع تشبه به جنس مخالف ثابت میشود.
در لباس شهرت در بررسی روايات آن بهعلت ضعف سند تمام آنها بجز يك روايت كه آن هم از نظر دلالت مشكل دارد نمیتوان به حرمت آن فتوای داد ولی در صورتی كه هتك حرمت بازيگر شود حرام است.
در پوشيدن لباس غير مسلمانها در صورتی كه جهت ترويج فرهنگ غير مسلمانها شود جايز نيست اگر چه در نمايشهايی كه به اجرا در میآيد غالبا در نظام اسلامی برای نوعی انتقاد از آن فرهنگ است.
اما چگونگی پوشش زن مسن در بازيگری با توجه به آيات و روايات اگر چه ملزم به پوشش كامل حجاب نيستند ولی با توجه به سفارشی كه در ذيل آيه قواعد و برخی از روايات آمده در بهتر بودن حفظ حجاب بر داشتن لباس بلند مانند چادر مشكلی ندارد ولی بر داشتن روسری كراهت شديد دارد. و درباره دختران نابالغ حكم اوليه آن است كه تكليفی برای پوشش مو ندارند ولی با توجه به مفسده داشتن بازی آنها در اين مورد بر اوليای آنها و مسئولان است كه از بازی آنها بدون حجاب جلوگيری كنند زنان غيرمسلمان نيز بر اساس ادلهای از آيات و روايات مكلفند به رعايت پوشش اسلامی هستند.
در چهرهپردازی در صورت گريم جنس مخالف حرام است ولی گريم جنس موافق گاهی وصل كردن مو به موی زن است كه در اين صورت اگر تدليس باشد حرام است ولی باتوجه به روايات ضد و نقيضی كه در اين مسئله آمده است اين عمل را مكروه میدانيم. اما درباره پوشش كلاه گيس برای زن در بازيگری به علت آنكه از زينت محسوب میشود لازم است از نامحرم بپوشاند.
درباره رقص زن با توجه به روايات و اجماع فقها اگر موجب تحريك شهوت شود حرام است و در بيان زن برخی از فقها با توجه با برخی ادله ادعای حرمت شنيدن صدای عادی زن را كردند كه با بررسی آن ادله شنيدن صدای زن را جايز شمرده و شنواندن صدای خود را به ديگران نيز در صورتی كه بدون تلذذ باشد جايز است اما صدای هيجانانگيز زن با توجه به بررسی ادله جايز نيست.
