بايدها و نبايدهای حضور زنان در اجتماع از ديدگاه قرآن/(22)
شناخت روشني در خصوص نقش زنان در جامعه وجود ندارد
گروه اجتماعی: متأسفانه مردان جامعه امروزی به درك و شناخت صحيحی از نقش زن در خانواده دست نيافتهاند؛ ليكن نهتنها با اشتغال همسران خود مخالفت نمیكنند؛ بلكه ابراز رضايتمندی نيز دارند.
سميه ربيعی، مدرس دانشگاههای اراك در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) شعبه مركزی، گفت: حد و مرز حضور زنان در اجتماع تا بدینجاست كه پردههای حيا و عفت دريده نشود و تمامي دستورات دين اسلام در خصوص ارتباط با نامحرم به دقت اجرا شود.
وی با بيان اينكه دين اسلام با اشتغال به كار زنان در بيرون از خانه مخالف نيست، اظهار كرد: اشتغال در محيطهای سالم، پاك و امن از اولويتهای كاری زنان محسوب میشود؛ لذا در اين راستا ضرورت دارد بانوان تا حد ممكن در فضاهايی مشغول به كار شوند كه مردان در آنجا حضور نداشته باشند.
ربيعی با اشاره به اينكه از ديدگاه قرآن و معصومين(ع) بهترين و مناسبترين شغل برای زنان خانهداری و تربيت فرزندان صالح است، ادامه داد: مهمترين عامل تمايل بيش از حد زنان برای كار در محيط بيرون از خانه عدم استقلال مالی است كه همين گرايش زمينهساز آسيبهای فراوان و پيامدهای ناگوار برای آنها شده است.
وی افزود: از جمله آسيبهای چنين گرايشی اين است كه امروز مشاهده میكنيم، سرمايهگذاران و شركتهای خصوصی برای كسب سود بيشتر به جای استخدام مردان، زنان را در مشاغل مختلفی كه هيچ سنخيتی با روحيه لطيف و زنانه آنها ندارد با پرداخت كمترين ميزان حقوق به كار میگمارند.
ربيعی، بیمسئوليتی و راحتطلبی مردان را از ديگر موارد آسيبزا در زمينه اشتغال زنان دانست و افزود: متأسفانه مردان جامعه امروزی به درك و شناخت صحيحی از نقش زن در خانواده دست نيافتهاند؛ ليكن نهتنها با اشتغال همسران خود مخالفت نمیكنند؛ بلكه ابراز رضايتمندی نيز دارند.
وی با بيان اينكه قانون اساسی كشور جمهوری اسلامی ايران قانونی جامع و برگرفته از دستورات قرآن و ائمه اطهار(ع) است كه به تمامی زوايای حقوق انسانها از جمله بانوان اشراف كامل دارد، اظهار كرد: بهطور قطع در اين قانون به مسئله اشتغال به كار زنان و بايدها و نبايدهای حضور آنها در اجتماع بهطور تمام و كمال پرداخته شده است؛ ولی به آنها عمل نمیشود.
اين مدرس دانشگاه در پايان با اشاره به اينكه بر طبق روايات گاهی اوقات قانون مطابق با معيار ما وجود ندارد و مخالف آن است، افزود: گاهی انسانها برای آزادی بيشتر به نقض قانون پرداخته و به آن عمل نمیكنند؛ بنابراين قوانين ارائه شده در حيطه اشتغال به كار زنان در جامعه اسلامی نيز از اين امر مستثنی نيست.
وی با بيان اينكه دين اسلام با اشتغال به كار زنان در بيرون از خانه مخالف نيست، اظهار كرد: اشتغال در محيطهای سالم، پاك و امن از اولويتهای كاری زنان محسوب میشود؛ لذا در اين راستا ضرورت دارد بانوان تا حد ممكن در فضاهايی مشغول به كار شوند كه مردان در آنجا حضور نداشته باشند.
ربيعی با اشاره به اينكه از ديدگاه قرآن و معصومين(ع) بهترين و مناسبترين شغل برای زنان خانهداری و تربيت فرزندان صالح است، ادامه داد: مهمترين عامل تمايل بيش از حد زنان برای كار در محيط بيرون از خانه عدم استقلال مالی است كه همين گرايش زمينهساز آسيبهای فراوان و پيامدهای ناگوار برای آنها شده است.
وی افزود: از جمله آسيبهای چنين گرايشی اين است كه امروز مشاهده میكنيم، سرمايهگذاران و شركتهای خصوصی برای كسب سود بيشتر به جای استخدام مردان، زنان را در مشاغل مختلفی كه هيچ سنخيتی با روحيه لطيف و زنانه آنها ندارد با پرداخت كمترين ميزان حقوق به كار میگمارند.
ربيعی، بیمسئوليتی و راحتطلبی مردان را از ديگر موارد آسيبزا در زمينه اشتغال زنان دانست و افزود: متأسفانه مردان جامعه امروزی به درك و شناخت صحيحی از نقش زن در خانواده دست نيافتهاند؛ ليكن نهتنها با اشتغال همسران خود مخالفت نمیكنند؛ بلكه ابراز رضايتمندی نيز دارند.
وی با بيان اينكه قانون اساسی كشور جمهوری اسلامی ايران قانونی جامع و برگرفته از دستورات قرآن و ائمه اطهار(ع) است كه به تمامی زوايای حقوق انسانها از جمله بانوان اشراف كامل دارد، اظهار كرد: بهطور قطع در اين قانون به مسئله اشتغال به كار زنان و بايدها و نبايدهای حضور آنها در اجتماع بهطور تمام و كمال پرداخته شده است؛ ولی به آنها عمل نمیشود.
اين مدرس دانشگاه در پايان با اشاره به اينكه بر طبق روايات گاهی اوقات قانون مطابق با معيار ما وجود ندارد و مخالف آن است، افزود: گاهی انسانها برای آزادی بيشتر به نقض قانون پرداخته و به آن عمل نمیكنند؛ بنابراين قوانين ارائه شده در حيطه اشتغال به كار زنان در جامعه اسلامی نيز از اين امر مستثنی نيست.
