چرايی وجود اديان در برنامه «مصباح» راديو قرآن بررسی شد
برنامه «مصباح» در بررسی آيه 19 سوره آل عمران به بررسی مبحث وجود اديان با توجه به وحدت در دين پرداخت.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، برنامه «مصباح» كاری از گروه فرهنگ و انديشه راديو قرآن است كه يكشنبهها ساعت 21:05 با محوريت پاسخگويی به شبهات تقديم شنوندگان میشود.
در اين برنامه مجيد معارف به عنوان كارشناس برنامه در پاسخ به پرسش يكی از شنوندگان در خصوص اينكه اگر دين نزد خداوند اسلام است چرا شاهد اديان مختلف هستيم به بررسی اين موضوع پرداخت.
بديهی است كه خداوند واحد و احد، اديان متفاوت برای هدايت بشری كه به سوی يك هدف رهسپار است نازل ننموده است و لذا فرمود «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَیْنَهُمْ وَ مَنْ یَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَريعُ الْحِسابِ»(آل عمران، 19)
همانا دين نزد خدا تنها اسلام است و اهل كتاب در آن اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه به حقانيت آن يقين داشتند و خصومتى كه در بين خود داشتند وادار به اختلافشان كرد و كسى كه به آيات خدا كفر بورزد بايد بداند كه خدا سريع الحساب است.
اما دين خدا، يك حزب، باشگاه، گروه، مليت يا مُد آرايش و لباس نيست كه فقط جنبه لقلقه زبان بگيرد و هر كس هر مدلش را پسنديد تبعيت كنيد، بلكه دين يعنی مجموعهای از «جهانبينی» كه تبيين مبدأ و معاد است و نيز مجموعهی قوانين «شريعت» كه بايدها و نبايدهای طی طريق برای رسيدن به هدف است.
لذا بديهی است كه وقتی دين نزد خدا فقط اسلام است، پس هيچ دين (راه و روش زندگی) ديگری انسان را به مقصد آفرينش نمیرساند و از صراط مستقيم «انا لله و انا اليه راجعون» خارج میكنيد؛ لذا فرمود:"وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ"(آلعمران، 85) و هر كس بخواهد غير از اسلام را به عنوان دين بپذيرد از او قبول نمىشود و او در آخرت از زيانكاران است.
پس، ابتدا بايد از خدا پرسيد كه اگر خدا يكی و مبدأ و معاد انسانها يكی است، چرا 124 هزار نبی برگزيده و گروه عظيمی از اين خيل را به سوی ديگران ارسال كرده است؟ آيا همان حضرت آدم(ع) به عنوان اولين نبی كافی نبود و فرقی بين انبياء است؟ حال آن كه خود به آخرين نبیاش فرمود «قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِیَ مُوسى وَ عيسى وَ ما أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ»(البقره، 136)
بگوئيد به خدا و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل شده و به آنچه به موسى و عيسى دادند و به آنچه انبياء از ناحيه پروردگارشان داده شدند و خلاصه به همه اينها ايمان داريم و ميان اين پيغمبر و آن پيغمبر فرق نمی گذاريم و ما در برابر خدا تسليم هستيم.
اما، شاهديم كه خداوند متعال همه انبيا را برای همه جهانيان در طول اعصار ارسال كرده است، برخی برای قومی خاص و هر كدام را برای زمانی خاص ارسال كرده است، چرا كه شرايط و نيازهای زمانی و محيطی متفاوت بوده است، لذا در اصل دعوت همگان يكسانند، اما در احكام متفاوت هستند و به هر قومی در هر زمانی امر شده كه ضمن باور و ايمان به همه انبيای الهی، تابع نبی و رسول زمان خود باشند و در اين ميان، چون نبوت (ارسال وحی) به پيامبر اسلام (ص) ختم میشد.
فرمود: اين دين كامل است يعنی هر آن چه در اديان گذشته بوده و هر چه برای بشر تا به آخر ضرورت دارد، در كتاب قرآن كه توسط آخرين پيامبر، حضرت محمد مصطفی(ص) آورده شده بيان شده است و تأكيد كرده كه او و دينش، برای همه اقوام در همه اعصار تا آخرالزمان ارسال شدهاند:"وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ" (الأنبياء، 107) و نفرستاديم تو را مگر رحمتى براى جهانيان و يا در آيه 28 سوره سبأ آمده است «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ» و نفرستاديم تو را مگر براى همه انسانها مژده دهنده و بيم دهنده باشی وليكن بيشتر مردمان نمیدانند. همانطور كه بيان شد، دين مشتمل بر تبيين جهانبينی و شريعت (قوانين) است كه در قالب كتابت در اختيار بشريت قرار میگيرد.
خداوند متعال برای قوم و عصر حضرت ابراهيم، صحيفه - برای قوم و عصر حضرت داود، زبور - برای قوم و عصر حضرت موسی، تورات - برای قوم و عصر حضرت مسيح، انجيل را نازل كرد و چون خاتم انبياء، رسالت همه جهانيان را در همه زمانها برعهده داشت، فرمود كه كتابش برای همگان است «تَبارَكَ الَّذی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِیَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً»(الفرقان،1) با بركت است آن [خدایى] كه فرو فرستاد «فرقان» را بر بنده خود، تا جهانيان را بيم كننده باشد.
يادآور میشود، برنامه «مصباح» كاری از گروه فرهنگ و انديشه قرآنی است و به سردبيری و تهيهكنندگی اكرم السادات حسينیزاده و كارشناسی مجيد معارف يكشنبهها ساعت 21:10 بر روی موج اف ام رديف 100 مگاهرتز پاسخگوی پرسشهای قرآنی شنوندگان شبكه راديويی قرآن است.
در اين برنامه مجيد معارف به عنوان كارشناس برنامه در پاسخ به پرسش يكی از شنوندگان در خصوص اينكه اگر دين نزد خداوند اسلام است چرا شاهد اديان مختلف هستيم به بررسی اين موضوع پرداخت.
بديهی است كه خداوند واحد و احد، اديان متفاوت برای هدايت بشری كه به سوی يك هدف رهسپار است نازل ننموده است و لذا فرمود «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَیْنَهُمْ وَ مَنْ یَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَريعُ الْحِسابِ»(آل عمران، 19)
همانا دين نزد خدا تنها اسلام است و اهل كتاب در آن اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه به حقانيت آن يقين داشتند و خصومتى كه در بين خود داشتند وادار به اختلافشان كرد و كسى كه به آيات خدا كفر بورزد بايد بداند كه خدا سريع الحساب است.
اما دين خدا، يك حزب، باشگاه، گروه، مليت يا مُد آرايش و لباس نيست كه فقط جنبه لقلقه زبان بگيرد و هر كس هر مدلش را پسنديد تبعيت كنيد، بلكه دين يعنی مجموعهای از «جهانبينی» كه تبيين مبدأ و معاد است و نيز مجموعهی قوانين «شريعت» كه بايدها و نبايدهای طی طريق برای رسيدن به هدف است.
لذا بديهی است كه وقتی دين نزد خدا فقط اسلام است، پس هيچ دين (راه و روش زندگی) ديگری انسان را به مقصد آفرينش نمیرساند و از صراط مستقيم «انا لله و انا اليه راجعون» خارج میكنيد؛ لذا فرمود:"وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ"(آلعمران، 85) و هر كس بخواهد غير از اسلام را به عنوان دين بپذيرد از او قبول نمىشود و او در آخرت از زيانكاران است.
پس، ابتدا بايد از خدا پرسيد كه اگر خدا يكی و مبدأ و معاد انسانها يكی است، چرا 124 هزار نبی برگزيده و گروه عظيمی از اين خيل را به سوی ديگران ارسال كرده است؟ آيا همان حضرت آدم(ع) به عنوان اولين نبی كافی نبود و فرقی بين انبياء است؟ حال آن كه خود به آخرين نبیاش فرمود «قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِیَ مُوسى وَ عيسى وَ ما أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ»(البقره، 136)
بگوئيد به خدا و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل شده و به آنچه به موسى و عيسى دادند و به آنچه انبياء از ناحيه پروردگارشان داده شدند و خلاصه به همه اينها ايمان داريم و ميان اين پيغمبر و آن پيغمبر فرق نمی گذاريم و ما در برابر خدا تسليم هستيم.
اما، شاهديم كه خداوند متعال همه انبيا را برای همه جهانيان در طول اعصار ارسال كرده است، برخی برای قومی خاص و هر كدام را برای زمانی خاص ارسال كرده است، چرا كه شرايط و نيازهای زمانی و محيطی متفاوت بوده است، لذا در اصل دعوت همگان يكسانند، اما در احكام متفاوت هستند و به هر قومی در هر زمانی امر شده كه ضمن باور و ايمان به همه انبيای الهی، تابع نبی و رسول زمان خود باشند و در اين ميان، چون نبوت (ارسال وحی) به پيامبر اسلام (ص) ختم میشد.
فرمود: اين دين كامل است يعنی هر آن چه در اديان گذشته بوده و هر چه برای بشر تا به آخر ضرورت دارد، در كتاب قرآن كه توسط آخرين پيامبر، حضرت محمد مصطفی(ص) آورده شده بيان شده است و تأكيد كرده كه او و دينش، برای همه اقوام در همه اعصار تا آخرالزمان ارسال شدهاند:"وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ" (الأنبياء، 107) و نفرستاديم تو را مگر رحمتى براى جهانيان و يا در آيه 28 سوره سبأ آمده است «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ» و نفرستاديم تو را مگر براى همه انسانها مژده دهنده و بيم دهنده باشی وليكن بيشتر مردمان نمیدانند. همانطور كه بيان شد، دين مشتمل بر تبيين جهانبينی و شريعت (قوانين) است كه در قالب كتابت در اختيار بشريت قرار میگيرد.
خداوند متعال برای قوم و عصر حضرت ابراهيم، صحيفه - برای قوم و عصر حضرت داود، زبور - برای قوم و عصر حضرت موسی، تورات - برای قوم و عصر حضرت مسيح، انجيل را نازل كرد و چون خاتم انبياء، رسالت همه جهانيان را در همه زمانها برعهده داشت، فرمود كه كتابش برای همگان است «تَبارَكَ الَّذی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِیَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً»(الفرقان،1) با بركت است آن [خدایى] كه فرو فرستاد «فرقان» را بر بنده خود، تا جهانيان را بيم كننده باشد.
يادآور میشود، برنامه «مصباح» كاری از گروه فرهنگ و انديشه قرآنی است و به سردبيری و تهيهكنندگی اكرم السادات حسينیزاده و كارشناسی مجيد معارف يكشنبهها ساعت 21:10 بر روی موج اف ام رديف 100 مگاهرتز پاسخگوی پرسشهای قرآنی شنوندگان شبكه راديويی قرآن است.
