حجتالاسلام شيخ محمدجواد تديننژاد، در سال 1280 ه.ش، در دارالمؤمنين دزفول ديده به جهان گشود. والد بزرگوارش مرحوم، ملا يعقوب، كه خود از مشاهير بنام دزفول واهل منبر بود. وی را از همان اوان جوانی تحت تربيت خويش قرار داد و از ايشان درخواست كرد، كه به منظور ادامه تحصيل، راهی عتبات عاليات شد.
آن مرحوم، پس از مدتی تحصيل در دارالعلم نجف اشرف، به دزفول مراجعت كرد. ادامه تحصيلات خود را تحت نظر اساتيد بزرگواری همچون مرحوم ملاحسنقلی شيشه گر، مرحوم آقا شيخ ميرزا انصاری، مرحوم آيتالله آقا شيخ عبدالحسين بهاءالدينی و مرحوم آيتالله شيخ محمد علی معزی ادامه داد.
وی به علوم مختلف حوزوی، از جمله صرف، نحو، معانی، بيان، فلسفه، منطقه، حكمت و نجوم آشنايی كاملی داشت. در سرودن اشعار به زبان فارسی و عربی مسلط بود و غالب اشعارش در مدح و منقبت و مراثی اهل بيت(ع) بود.
كتاب «جامع المطالب» از نمونه آثار ايشان است. متأسفانه غالب اشعار آن مرحوم و كتابهای نفيس ايشان، در جريان جنگ تحميلی و در اثر پرتاب موشك، از بين رفت. مرحوم تديننژاد، علاوهبر مراتب و درجات ممتاز علمی در دزفول، در صفای باطن و تهذيب نفس و كسب مكارم اخلاق نمونه و زبانزد بود. آن مرحوم در سال 1369 ه.ش بعد از 89 سال عمر با بركت ديده از جهان فروبست.