به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حميدرضا اكبری شروه، شاعر و داستاننويس در جمع هنرمندان ارزشی استان بوشهر بيان كرد: جريان شعر معاصر، جريانی است كه با وقوع تحولاتی در داخل ايران آغاز شد. تحولاتی كه از ارتباط ايران با كشورهای غربی در جريان انقلاب مشروطه حاصل شده بود.
وی افزود: اين تحولات بسيار زياد بوده است و يكی از آنها تحول در حوزه شعر بود. شعری كه سالها تحت سيطره شاعران كهن ما قرار داشت و آنها مفاهيم خودشان را در شعرشان جای میدادند و جای خود را به شعری داد كه مفاهيم جديد در آن وارد شد. اين تحول ورود مفاهيم جديد كه در رابطه با شرايط سياسی و اجتماعی اتفاق افتاد باعث شد حتی تغيير در قالبهای شعر نيز به وجود آيد و قالبهای جديد جايگزين قالبهای قديمی شوند.
اكبری اظهار كرد: تحولات انقلاب مشروطه باعث شد تا شاعران لزوم تغيير در محتوای شعر را احساس كنند.
وی با بيان اينكه با اين تغييرات نوع نگاه شاعران به زندگی تغيير كرد و مفاهيمی جديد پديدار شد، اظهار كرد: ديگر قالبهای شعر سنتی، ظرفيت پذيرش اين نوع مفاهيم را نداشتند، اما شعر سنتی با آن شاعران قوی و نخبهاش به اين راحتی تسليم تغييرات نمیشد.
اكبری عنوان كرد: بايد نويسندگان و هنرمندان قرآن كريم را منبعی عالی برای تأليفات خود قرار دهند چون در اين كتاب نورانی منشأ سرفصلهای شعری نويسندگان و هنرمندان است.
اين شاعر و داستاننويس بيان كرد: سه گروه از شاعران معاصر وجود داشتند، عدهای از شاعران همچنان به قالبها، موسيقی و زبان شعر كلاسيك علاقهمند بودند اما میخواستند در محتوای ادبيات تغيير به وجود آورند همانند استاد شهريار، عدهای نيز بودند كه شعر رمانتيك میسرودند.
اكبری گفت: اين افراد میخواستند شعر را در خدمت عواطف خود درآوردند كه از نمايندگان اين شاخه میتوان ميرزاده عشقی را نام برد و عدهای از شاعران كه میخواستند مسائل اجتماعی را بيان كنند.
وی يادآور شد: وجه مشخصه اين شعر، عميقاً اجتماعی بودن آن است كه از ژرفای جامعه نشئت میگيرد و با آگاهی از رسالت هنر به تصوير زندگی و مناسبات اجتماعی میپردازد.
اين شاعر تصريح كرد: اگر شاعران تا اين زمان به بيان احساسات شخصی خود میپرداختند از اين دوره به بعد به بيان مسائل اجتماعی و يافتن راه حل برای آنها میپردازند.