سينماگران واقعيت زندگی روحانيان را به تصوير كشند
گروه هنر: كارشناس علوم فقه و اصول اظهار کرد: حضور روحانيان در سينما و تلويزيون بايد با در نظر گرفتن واقعيت زندگی اين نهاد دينی صورت پذيرد و در اين مورد نبايد افراط و تفريط شود.
حجتالاسلام اسماعيل چراغیكويتانی، كارشناس علوم فقه و اوصل در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه رسانههای تصويری نقش مهمی در نمايش چهره واقعی روحانيت دارند، گفت: اين امر كه سينما توانسته است در حوزه روحانيت و تبليغ دينی وارد شود، جای اميدواری دارد اما بايد اين نكته را نيز در نظر گرفت كه اين فيلمها و سريالها طوری ساخته شوند كه واقعيتهای زندگی اين قشر را به نمايش بگذارند و شخصيت يك فرد روحانی طوری پردازش شود كه چالشها و دغدغههای واقعی اين قشر را به تصوير بكشد.
وی نقش سينما را در باورپذير كردن روحانيت در اذهان عمومی پررنگ توصيف كرد و ادامه داد: از دهه 70 به بعد، روحانيان نقش پررنگتری در سينما پيدا كردهاند و اين امر خود مزايا و معايبی دارد؛ اين روند، از طرفی خلأهايی را كه ناشی از عدم توجه به اين قشر در سينما بود را پر كرده و از سوی ديگر گاهی متأسفانه در ورطه توهين و ابتذال افتاده است.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی با اشاره به حضور بازيگران طنز در كسوت روحانيان در رسانههای تصويری، به لزوم دقتنظر كارگردانان در انتخاب بازيگران اين نقشها تأكيد كرد و يادآور شد: حضور بازيگران طنز در نقش روحانی به خودی خود اشكالی ندارد، اما گاهی در برخی موارد میبينيم كه بازيگر طنز توانايی ارائه يك بازی قابل باور را ندارد؛ چراكه هنوز از قالب يك بازيگر طنز خارج نشده و به همين دليل مردم كمتر او را بهعنوان يك روحانی و بيشتر بهعنوان يك طناز میبينند.
اين كارشناس علم فقه و اصول ادامه داد: اين امر در حالی مطرح میشود كه بازيگری همچون اكبر عبدی، با وجود اينكه بهعنوان بازيگر طنز شناخته شده است، هنگامیكه قرار است نقش روحانی را ايفا كند، از قالب كميك خود خارج میشود و اين امر به توانايی بازيگر و حسن انتخاب كارگردان برمیگردد.
وی به استفادههای نادرستی كه گاهی برخی از سينماگران از نقش روحانيت در فيلمهايشان دارند اشاره و اظهار كرد: لباس روحانيت در برخی فيلم و سريالها به تمسخر گرفته میشود در حالیكه اين لباس برای يك فرد روحانی قداست خاصی دارد و فيلمسازان نبايد اين قداست را زير سؤال ببرند.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی با تأكيد بر اينكه رسانهها در تغيير نگرش جامعه نسبت به روحانيان نقش مؤثری دارند، تصريح كرد: رسانه به گفته صاحبنظران و نظریهپردازان اين حوزه، يكی از قدرتمندترين ابزارهايی است كه در تغيير نگرش جامعه تأثير بسيار مهمی دارد و در زمينه روحانيت نيز بهطور كلی عملكرد رسانههای تصويری كشور مثبت بوده و توانسته است مشكلات اين قشر را انعكاس دهد و از جمله فيلمهای موفق در اين زمينه میتوان به فيلم «طلا و مس» اشاره كرد.
وی با اشاره به تبليغات سوئی كه بر ضد روحانيت از سوی رسانههای غربی وارد میشود، به لزوم حضور رسانههای خودی در مقابله با آنها تأكيد و خاطرنشان كرد: با هجوم همهجانبه رسانههای بيگانه كه بر ضد روحانيان تبليغ میكنند و اين قشر را به نادرستی به نمايش میگذارند و از طرف ديگر ديدگاههای افراطی كه مدرنيسم نسبت به روحانيت و عناد با آن دارد. نقش رسانههای تصويری ايران در اين زمينه با اهميتتر خواهد بود.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان سينماگران و فيلمسازان را به پرهيز از قديسنمايی روحانيان در آثارشان توصيه و خاطرنشان كرد: در برخی فيلمها و سريالها روحانيان را طوری تصوير میكنند كه گويی آنها فرازمينی هستند و هيچ اشتباه و خطايی از آنها سر نمیزند و اين نگاه افراطی سبب میشود كه اين نقشها برای مردم غيرقابل باور باشد و بايد اين نگاه تعديل شود.
وی نقش سينما را در باورپذير كردن روحانيت در اذهان عمومی پررنگ توصيف كرد و ادامه داد: از دهه 70 به بعد، روحانيان نقش پررنگتری در سينما پيدا كردهاند و اين امر خود مزايا و معايبی دارد؛ اين روند، از طرفی خلأهايی را كه ناشی از عدم توجه به اين قشر در سينما بود را پر كرده و از سوی ديگر گاهی متأسفانه در ورطه توهين و ابتذال افتاده است.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی با اشاره به حضور بازيگران طنز در كسوت روحانيان در رسانههای تصويری، به لزوم دقتنظر كارگردانان در انتخاب بازيگران اين نقشها تأكيد كرد و يادآور شد: حضور بازيگران طنز در نقش روحانی به خودی خود اشكالی ندارد، اما گاهی در برخی موارد میبينيم كه بازيگر طنز توانايی ارائه يك بازی قابل باور را ندارد؛ چراكه هنوز از قالب يك بازيگر طنز خارج نشده و به همين دليل مردم كمتر او را بهعنوان يك روحانی و بيشتر بهعنوان يك طناز میبينند.
اين كارشناس علم فقه و اصول ادامه داد: اين امر در حالی مطرح میشود كه بازيگری همچون اكبر عبدی، با وجود اينكه بهعنوان بازيگر طنز شناخته شده است، هنگامیكه قرار است نقش روحانی را ايفا كند، از قالب كميك خود خارج میشود و اين امر به توانايی بازيگر و حسن انتخاب كارگردان برمیگردد.
وی به استفادههای نادرستی كه گاهی برخی از سينماگران از نقش روحانيت در فيلمهايشان دارند اشاره و اظهار كرد: لباس روحانيت در برخی فيلم و سريالها به تمسخر گرفته میشود در حالیكه اين لباس برای يك فرد روحانی قداست خاصی دارد و فيلمسازان نبايد اين قداست را زير سؤال ببرند.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی با تأكيد بر اينكه رسانهها در تغيير نگرش جامعه نسبت به روحانيان نقش مؤثری دارند، تصريح كرد: رسانه به گفته صاحبنظران و نظریهپردازان اين حوزه، يكی از قدرتمندترين ابزارهايی است كه در تغيير نگرش جامعه تأثير بسيار مهمی دارد و در زمينه روحانيت نيز بهطور كلی عملكرد رسانههای تصويری كشور مثبت بوده و توانسته است مشكلات اين قشر را انعكاس دهد و از جمله فيلمهای موفق در اين زمينه میتوان به فيلم «طلا و مس» اشاره كرد.
وی با اشاره به تبليغات سوئی كه بر ضد روحانيت از سوی رسانههای غربی وارد میشود، به لزوم حضور رسانههای خودی در مقابله با آنها تأكيد و خاطرنشان كرد: با هجوم همهجانبه رسانههای بيگانه كه بر ضد روحانيان تبليغ میكنند و اين قشر را به نادرستی به نمايش میگذارند و از طرف ديگر ديدگاههای افراطی كه مدرنيسم نسبت به روحانيت و عناد با آن دارد. نقش رسانههای تصويری ايران در اين زمينه با اهميتتر خواهد بود.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان سينماگران و فيلمسازان را به پرهيز از قديسنمايی روحانيان در آثارشان توصيه و خاطرنشان كرد: در برخی فيلمها و سريالها روحانيان را طوری تصوير میكنند كه گويی آنها فرازمينی هستند و هيچ اشتباه و خطايی از آنها سر نمیزند و اين نگاه افراطی سبب میشود كه اين نقشها برای مردم غيرقابل باور باشد و بايد اين نگاه تعديل شود.
