به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، آيتالله رمضانی، منتخب مردم گيلان در مجلس خبرگان رهبری روز گذشته، 4 شهريورماه در طرح ضيافت انديشه اساتيد كه در تالار حكمت دانشگاه گيلان و با موضوع «تاريخ علم و تاريخ تمدن اسلامی» برگزار شد، توجه به ساحت قرآن و علم را مهم دانست و با بيان اينكه جامعه اسلامی جامعه علمی و معرفتی است، اشاره روايات متعدد به حوزه علم و معرفت را نشانه اهميت قابل توجه آن ذكر و اظهار كرد: در مقابل علم و معرفت، جهل قرار دارد و جهل ريشه تمام دشمنیها در هر جامعهای است.
وی با بيان اينكه پيادهشدن تمدن حقيقی دين به معنای دقيق در جوامع بشری زمينههای رشد انسان را فراهم میكند و نتيجه آن رشد عقلانيت، تفكر و عمل آدمی است، افزود: ميان علم و دين هيچگونه تعارض و تناقضی و جود ندارد و در صورت تفسير و تحليل درست علم به متافيزيك و معنويت خواهيم رسيد؛ با توجه به تفسير غلط غرب از دين، متاسفانه آنان با ابزار علم، راه انحراف و تباهی را دنبال كردند.
نماينده مردم گيلان در خبرگان رهبری با بيان اينكه علم در اصطلاحات دارای معانی متعددی است، اضافه كرد: برای رسيدن انسان به حل مسئله، اصول و ادبيات خاصی وجود دارد تا به معرفت خود برسد؛ برخی تصور میكردند میتوانند با ابزار علمی تحليل فلسفی كنند اما اين در حالی است كه نمیشود با ابزار علم تحليل فلسفی ارائه داد؛ در حقيقت ساحت دين ساحت هدايت است كه عناصر تشكيلدهنده انسان را هدايت میكند و آيات و روايات نيز يك جامعه اسلامی را در پرتو علم و معرفت ترسيم میكند.
آيتالله رمضانی يكی از اصلیترين ويژگیهای جامعه مهدوی را علم و معرفت خواند و با بيان اينكه مدينه فاضله جامعه مهدوی در گرو علمخيری و تحول علمی آن جامعه است، متذكر شد: پيامبران به رسالت مبعوث شدند تا به بشر بگويند كه چگونه به دانايی برسند و چگونه بيانديشند و تفكر كنند و همين مسئله ريشه تغيير سبك زندگی است؛ گوهر دين، ذائقه و خلق انسان را عوض كرده و آدمی را ملكوتی میكند و تمام آمال بشری در اين حيات طيبهای كه حقيقت و جوهر دين برای انسان ترسيم كرده، تحقق میيابد.
وی به برخی افراطگریها در زمينه شخصيت انسان و دين و علم اشاره كرد و گفت: برخی در افراط خود میگفتند علم و عقايد انسانها بايد تفكيك شود و برخی نيز حاكميت را پايه گرفته و افراط كرده بودند كه عقايد بايد تفتيش شود؛ اين عده دين را از حقيقت بيرون آوردند و آن را تنزل دادند، زيرا هيچ كاری را در حوزه اجتماعی برای دين نپذيرفتند؛ بايد بازگشت به دين و گوهر دين داشته باشيم.
اين استاد برجسته حوزه و دانشگاه با بيان اينكه ما در شناساندن دين حقيقی به دنيا موفق عمل نكردهايم، خاطرنشان كرد: معنای بازگشت به دين، بازگشت به حقيقت و باطن آن است و نه اكتفا كردن به ظاهر و پوسته آن؛ تنها در صورتی جامعه بشری، بهشت دنيوی را تجربه خواهد كرد كه تمدن بشری با حقيقت و گوهر دين رابطه برقرار كند؛ لذا بايد گفت تا زمانی كه معنويت حقيقی در جامعه وجود نداشته باشد مشكلات متعدد و مفاسد بیحد و حصر در جامعه اجتنابناپذير است.
آيتالله رمضانی با اشاره به اينكه برخی در مقابل تمدن و پيشرفت غرب مرعوب شده و به خودباختگی مبتلا شدند و در مقابل برخی نيز منكر تمام دستاوردها و پيشرفتهای جهان غرب شدند، خاطرنشان كرد: اين هر دو تحليل غلط است زيرا مبنای اصلی تفكر غربی، تفكر اومانيستی و انسانمحوری و به دنبال آن ليبراليسم و تمدن و آزادی است و همين نوع تفكر، امروز غرب را دچار بنبست كرده است؛ حاكمان غرب از استعمار فرانو استفاده میكنند و بر همين مبانی جلو رفتند كه زمينه رشد آنان را ايجاد كرده است.
عضو مجلس خبرگان رهبری با يادآوری اينكه غرب از لحاظ ساختار ظاهری و عملياتیكردن نظم در جامعه، پيشرفتهايی داشته، ادامه داد: اگر چه آنها فاقد مباحث اخلاقی و علمای اخلاق هستند اما بعضی از مسائل اخلاقی و رفتاری را برای ايجاد نظم در جامعه تبديل به قانون كردهاند كه از جمله اين موارد رفتار كارمندان با ارباب رجوع هستند؛ قانونشدن حوزه اخلاقی و رفتاری با ارباب رجوع در غرب، تمدن نام دارد؛ اين پيشرفت در غرب معضلاتی را برای قدرت استكبار كه به دنبال زور بوده فراهم آورده است به طوری كه نتوانستند آن را برطرف كنند.
وی نتيجه پيشرفتهای غربی را كه با كنار گذاشتن دين و معنويت همراه بوده، پديد آمدن يك خوی استكباری و قدرتپرستی در اين كشورها دانست و اضافه كرد: هماكنون مردم در غرب دچار بحران شديد معنويت هستند؛ لذا میبينيم كه در اين سه يا چهار دهه اخير حدود دو هزار فرقه معنويتگرا در اين كشورها به وجود آمده است.
آيتالله رمضانی از ايجاد نهضت معنويت در غرب خبر داد و يادآور شد: آنها زمانی كه نتوانستند با آن مبانی نياز خود را تأمين كنند چارهای به روی آوردن در ابعاد معنويت نديدند؛ روی دينداری مردم و ارتباط با خدا كار كردند و گفتند كه نبايد موجودی پوچگرا شوند؛ اگر به دنبال تمدن واقعی در حوزه انسان هستيم بايد تدين واقعی رعايت شود تنها و در اين صورت است كه زمينه رشد تمدن بشری، دينی و اسلامی فراهم میشود.