«شهيدان عزيزمان رجایی و باهنر، حقيقتاً دو نمونه برجسته از ياران انقلاب و امام(ره) بودند وقتی كه اسم شهيد رجايی و شهيد باهنر میآيد، مردم در ذهنشان نيست كه فقط از دو شهيد تجليل میكنيم، میفهمند كه يك جريان فكری و عملی و انقلابی است كه مورد تجليل قرار میگيرد.» (مقام معظم رهبری)
شخصيتهای تاريخساز، چه در زمان حيات و چه پس از مرگ، همواره زندهاند و بیترديد الگو و سرمشق برای ديگران به شمار میروند. دو تن از چهرههای مؤثر و هميشه زنده انقلاب اسلامی، شهيدان محمدعلی رجايی و محمد جواد باهنر هستند كه در لحظههای بحرانی مملكت و در مسير تلاش برای اجرای عدالت، با جنايت شقیترين شقیها و خونخوارترين منافقين تاريخ، شهيد شدند.
به فاصله دو ماه پس از فاجعه هفتم تير، دومين توطئه خونين ايادی استكبار اينگونه رقم خورد كه در ساعت 15 هشتم شهريور و در هنگام جلسه رئيس جمهور و نخستوزير، دفتر نخستوزيری را در خيابان پاستور منفجر كردند.
امام امت به مناسبت شهادت اين عزيزان، پيامی صادر فرمودند كه در بخشی از آن چنين آمده است: «در عين حالی كه مصايب اينها مشكل است برای ما، ليكن كشور ما و ملت ما با تمام قدرت ايستادهاند تا همچون شهدايی تقديم كنند».
شهيد بزرگوار باهنر در كنار تحصيل علوم و همت و تلاش خستگیناپذير در پيشرفت تحصيلی، در زمينه كسب كمالات اخلاقی و اتّصاف به اخلاق حسنه اسلامی، مجاهدات و مراقبتهايی را مبذول میداشت.
در اين زمينه گفتار مقام معظم رهبری بسيار گوياست: ايشان خصوصيات اخلاقی داشت كه نظير آن را ما خيلی كم داريم، مرحوم شهيد مطهری و بيش از ايشان شهيد بهشتی بسيار شيفته خصوصيات اخلاقی شهید باهنر بودند، مهمترين خصوصيات ايشان اين بود كه كار زياد و مفيد و جمع و جور را بدون هيچگونه تظاهر و هيجان ظاهری انجام میداد، مردی عميق، صبور و بردبار، كمحرف، متين، پركار، جدّی، صميمی، صديق و باصفا بود. ايشان در نوشتن خوشذوق، اديب و دارای نوشتهای آهنگين و زيبا بود و به هر حال يك انسان كمنظير و برجسته بود».
شهيد رجايی در خصوصياتی نظير صبر، متانت، عشق خدمت، سخت كوشی و خستگیناپذيری، ايمان واقعی و اخلاص، عدالت طلبی و مبارزه با فساد،جديت، پاك دامنی، صداقت و صراحت، صدق و صفا، توجه به محرومان و... زبان زد خاص و عام بود. با شاگردانش خيلی صميمی بود. اگر از آنان لغزشی میديد، معمولاً نه با آنان تندی مینمود و نه آنان را از كلاس بيرون میكرد، بلكه غيرمستقيم بیآنكه به شخصيت كسی لطمه وارد آيد شخص خاطی را آگاه و ادب میكرد. به طور معمول آغاز تدريس شهيد رجايی در كلاس همراه با شادابی بود. او با ذكر يك حديث درس را شروع میكرد، وی اول زمينه لازم را برای تمركز فكری دانشآموزان فراهم میساخت، سپس مفهوم هر درس را با مثالهای عينی و ملموسِ اجتماعی در ذهن شاگردان جا میانداخت.
اصولاً شهيد رجايی را بايد يكی از شكنجهديدههای نادر تاريخ ناميد! مردی كه بيش از 18 ماه در سلولهای تاريك، مورد سختترين شكنجهها قرار گرفت،او را ساعتها به صورت وارونه بر نردهها میبستند و شلّاق میزدند. آرزوی گفتن آهی و يا اقرار مطلبی از سوی آن شهيد بر دل دژخيمان باقی ماند.
يكی از علما میفرمود: شهيد رجايی با سادگی، تواضع و روحيه مردمی خويش در دوران كوتاه نخستوزيری و رياست جمهوری، چنان افتخاری آفريده كه پس از گذشت 14 قرن از صدر اسلام، دوران پيامبر(ص) و حكومت حضرت علی(ع) اگر بخواهيم الگويی برای حكومت اسلامی در جهان معاصر ارائه بدهيم تنها سند، دولت كريمه شهيد رجايی است.
روز هشتم شهريور كه درتقويم كشورمان روز مبارزه با تروريسم نام دارد، مصادف است با عمليات كم سابقه تروريستی نسبت به مقامات ارشد كشورمان در سال 1360 كه به شهادت رييس جمهور و نخست وزير كشورمان و تنی چند از همراهان آنها انجاميد. اين اقدام تروريستی كه به دست عوامل ضد انقلاب وابسته به گروه های جاسوسی و اطلاعاتی غرب و با هدف مقابله با اراده انقلابی ملت ايران و فروپاشی نظام نوپای جمهوری اسلامی ايران انجام شد در ميان ساير عملياتهای تروريستی به دليل شهادت نفرات اول و دوم دستگاه اجرايی يك كشور كاملا بی سابقه به شمار می آيد.
تروريسم، از اساسیترين معضلات جامعه جهانی و خطرناك ترين تهديدها بر ضد حقوق ملتها و ثبات بينالمللی است. در طول تاريخ، به ويژه يك 100 سال اخير، تروريسم، ريشه مهمترين تهديدها بر ضد صلح و امنيت جهانی بوده است.
وضعيت دردآور و فاجعهآميز بيشتر ملتها و كشورهايی كه در آتش جنگ و خونريزی میسوزند و از آوارگی و فقر رنج میبرند، معلول اغراض سلطهگرانه و تروريستی است. عمر ترور و تروريسم به قدمت بشريت است. تروريسم به همه اعصار، همه قارهها و همه آيينها تعلق دارد و نمیتوان پديده آشكار اضطراب و حس ناامنی در برابر دشمن نامرئی را كه بر همه جا چنگ انداخته ناديده گرفت؛ گرچه میتوان پيشينه تروريسم را به دوران جنگ سرد و رقابت ميان دو ابرقدرت شرق و غرب برای ضربه زدن به ديگری نسبت داد.
واقعيت اين است كه اسلام، خود، بزرگترين قربانی تروريسم است. پيشوايان معصوم(ع) همگی به دست حكومتهای ستمگر ترور شدند و شربت شهادت نوشيدند که نمونه روشن آن، مولای متقيان حضرت علی(ع) است كه به دست ناپاكترين دشمنان انسانيت ترور شد.
اسلام اگرچه مبارزه بر ضد طاغوتهای زمان، ستمگری و استعمار را محترم میشمارد و دفاع از مظلومان در برابر ظالمان و قدرتهای سلطه گر را جهاد میداند، در مقابل، كشتن يك فرد بیگناه را به منزله كشتن تمام انسانها دانسته است. آمريكايیها به مدت دو دهه سازمان تروريستی مجاهدين خلق (منافقين) را زير چتر حمايت مالی، سياسی و تبليغی خود قرار دادند و از جنايتهای تروريستی آنان بر ضد مردم جمهوری اسلامی ايران حمايت كردند.
پديده تروريسم، موضوعی است كه برای ما ايرانيان كه از قربانيان آن هستيم، آشناست. سازمان تروريستی منافقين كه از حمايتهای مالی سياسی و تبليغی برخی از دولتهای مخالف نظام نو پای ايران بهره میبرد با شيوه قهرآميز و ترورهای فراوان، درصدد حذف فيزيكی عناصر كارآمد و طراحان نظام برآمد تا با ايجاد خلأهای جدی در اركان حساس كشور، ضربهای اساسی به جمهوی اسلامی ايران وارد آورد شهدای محراب، شهدای هفتم تير و هشتم شهريور، شهيدانی چون لاجوردی، قرنی و صياد شيرازی، از جمله قربانيان تروريسم بودند كه به دست منافقان به شهادت رسيدند.
در اين راستا، هشتم شهريور، سالروز شهادت مظلومانه شهيدان باهنر و رجايی، «روز مبارزه با تروريسم» نام گذاری شده است. استكبار جهانی در برابر اين فعاليتهای تروريستی، نه تنها هيچ واكنشی از خود نشان نداد، بلكه از آن حمايت میكرد.
پايههای اسلام ناب در رحمت، مهربانی، پرهيز از سنگدلی، بخشايش و گذشت است و اين دين الهی، هرگز قتل پنهانی و بدون محاكمه و حكم قضايی را تأييد نمیكند. در واقع اسلام با كشتن انسانها به غير از حق، سرناسازگاری دارد و با آن مخالف است.
اسلام همواره در جست و جوی امنيت و سعادت بشر بوده است. از اين رو، يكی از وظايف مهم يك حكومت اسلامی را برقراری امنيت و حفظ جان و مال مسلمانان و غير مسلمانانی میداند كه در پناه حكومت اسلامی بر اساس قرارداد ذمه يا امان زندگی میكنند. ملت ايران، هميشه در راستای ايجاد صلح، دوستی و امنيت در جهان تلاش كرده و معتقد است آزادی، صلح و امنيت حق هر انسانی است و بايد ريشه تروريسم را خشكاند.
جمهوری اسلامی ايران كه هيچ گاه از ضربه های جبران ناپذير تروريسم در امان نبوده، از سالهای نخست طلوع خورشيد انقلاب تا كنون، هميشه با ترور و تروريست مخالف بوده و به مبارزه با آن پرداخته است.
دولت جمهوری اسلامی ايران در 28 آبان 1382 لايحه مبارزه با تروريسم را تصويب كرد. بر اساس اين لايحه، تهديد به ارتكاب يا جرايم و اقدامات خشونتآميز از راه به وحشت افكندن مردم، برای تأثيرگذاری بر خط مشی، تصميمات و اقدامات جمهوری اسلامی ايران، ساير كشورها و سازمانهای بينالدولی، جرم تروريستی محسوب میشود. در اين لايحه، هم چنين مقرر شده كه برای پیگيری اجرای اين قانون و هماهنگیهای لازم ميان دستگاههای ذیربط، كميته ملی ضد تروريسم با شركت دستگاههای مربوط تشكيل شود.
معصومه عليزاده