به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام والمسلمين علی جلائيان، مدير مركز پژوهشهای دانشگاه علوم اسلامی رضوی شب گذشته، 19 شهريورماه در جمع زائران رضوی بيان كرد: برای عميق كردن باورهای دينیمان نياز به ارتباط با امام معصوم(ع) داريم و از آنجا كه به ظاهر برقراری ارتباط مستقيم با امام معصوم برای ما ممكن نيست میتوانيم از طريق زيارت، با منبع فيض ارتباط مستقيم برقرار كنيم.
وی با بيان اينكه افزايش فهم انسان به مطلوب بودن زيارت میافزايد، عنوان كرد: چنانچه بتوانيم معرفت و شناختمان را نسبت به امام(ع) افزايش دهيم، توانستهايم ارتباط تنگاتنگ و عميقی با آنها برقرار كنيم.
حجتالاسلام جلائيان ادامه داد: آنچه بايد از زيارت بهدست آوريم، افزايش معرفتی است كه برای دنيا و آخرت مفيد باشد. ضمن اينكه خواندن زيارتنامههای رسيده از معصومان(ع)، معرفت را افزايش میدهد. از طرفی افزايش ارتباط روحی، فكری و روانی با امام رضا(ع)، فرد را يك قدم در كسب معرفت بالا میبرد.
اين كارشناس دينی با اشاره به برنامههای فرهنگی برگزار شده در حرم مطهر رضوی، گفت: كيفيت برنامههای فرهنگی حرم نسبت به سالهای گذشته پيشرفت چشمگيری داشته است، اما هنوز تا رسيدن به وضعيت مطلوب و اهداف پيشبينی شده فاصله دارد.
وی در مورد جشنهای زير سايه خورشيد، اظهار كرد: امام رضا(ع) متعلق به مشهد نيستند، فرهنگ امام رضا(ع) بايد نشر پيدا كند و يكی از راههايش، وسعت دادن به دامنه جغرافيايی جشنها و مراسم فرهنگی امام رضا(ع) است. چنانچه هدف اين كاروانها انتقال فرهنگ رضوی باشد، قطعا موفق خواهند بود.
مدير مركز پژوهشهای دانشگاه علوم اسلامی رضوی در ادامه به بررسی تأثير برگزاری اين جشنها بر روی جوانان پرداخت و گفت: هر فعاليت فرهنگی اثر خود را خواهد داشت، اما برای افزايش ميزان تأثيرگذاری بيشتر، اين فعاليتها بايد سلسلهوار در نظر گرفته شوند؛ چراكه بهطور قطع حاصل فعاليت فرهنگی در بلندمدت مشخص خواهد شد.
وی ادامه داد: برای ارتقای هر كاری ابتدا بايد به هدف نهايی و كلی نگاه كرد. چنانچه فعاليت فرهنگی در حرم مطهر رضوی، مطابق با فعاليت فرهنگی اهل بيت(ع) يعنی تمدنسازی باشد، قطعا انجام كوچكترين كار هم نتيجه بزرگی را در پی خواهد داشت.
حجتالاسلام جلائيان بيان كرد: هدف ائمه هدی(ع)، نظامسازی و در طی آن تمدنسازی است؛ لذا بايد رويكردمان در فعاليت فرهنگی، تمدنسازی باشد. طبيعی است كه در جريان تمدنسازی، فردسازی و جامعهسازی اتفاق خواهد افتاد.
مدير مركز پژوهشهای دانشگاه علوم اسلامی رضوی اظهار كرد: در صورتی كه در انجام فعاليت فرهنگی، نگاهمان صرفا پركردن اوقات فراغت و يا پرورش يك فرد باشد، قطعا نتيجه كار بسيار محدود و ماندگاری اثر آن، بسيار كوتاه خواهد بود؛ لذا هدفگذاری در كار فرهنگی كه همان نظامسازی و تمدنسازی است، بايد در بالاترين مرحله قرار گيرد.
وی يادآور شد: برای پيشبرد فعاليتهای فرهنگی، لازم است از تمامی امكانات موجود بهره برد. در انجام فعاليتهای فرهنگی برخی تصور میكنند، بايد تمام امكانات فراهم باشد، در حالی كه بايد از هر آنچه موجود است، بهترين استفاده را كرد.