به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سمنان، حجتالاسلام سيدحسين حسينی، استاد حوزه علميه شاهرود 19 شهريورماه در نشست معرفتی كاركنان سپاه شاهرود كه در حسينيه ثارالله(ع) اين نهاد برگزار شد، با بيان نقش رزق حلال در توفيق عبوديت و بندگی خدا اظهار كرد: بشر به عالم آمده تا خدا را بندگی كند و بندگی نياز خود بنده است؛ بنده در نيل به كمال بايد بندگی كند و بندگی به معناياطاعت از روی اخلاص و محبت است.
به گفته وی اميرالمؤمنين(ع) در سخنی میفرمايد «خداوندا من تو را بندگی نمیكنم به خاطر بهشت و جهنم و اگر بهشت و جهنم هم نبود من تو را بندگی میكردم» و اين بندگی، بندگی از روی معرفت است كه در اين راستا حضرت امام راحل(ره) در كتاب ولايت فقيه، يكی از ادلهای كه برای ولايت فقيه بيان میكند، همين است كه مؤمن بتواند بندگی كند.
وی با تأكيد بر اينكه تقيه در دوره غيبت همين حالت را دارد كه مؤمن بتواند به ايمان خودش عمل و در مفهوم واقعی بندگی كند رزق حلال را يكی از شرايط اساسی و كليد فهم بندگی انسان عنوان كرد و گفت: رزق حلال، لقمه پاك و حلال سبب بیآلايشی و بیپيرايشی میشود و چون انسان مشغول نيست، لذت عبادت را میچشد و در عين حال انسان را لطيف و پاك و تميز نگه میدارد.
وی ادامه داد: حلال بودن يعنی امر خدا را تبعیت نموده و طبق قوانين او آماده شويم و طبق تعاليم خدا مصرف كنيم و كسب و درآمد سالم بر حلال بودن غذا تأثير میگذارد زيرا كمكاری و نداشتن تعهد و صداقت كاری بر حلال بودن روزی اثر میگذارد و اگر انسان در كارش حيله به خرج دهد، اين اشكال دارد.
وی خاطرنشانكرد: از شرايط مهم بندگی رزق و روزی حلال است و اينكه حدود خدا را در زندگی به كار بست و بايد دانست عبادت 10 جزء دارد كه 9 جزء آن رزق و روزی حلال را تشكيل میدهد.