وجه تمايز شعر آئينی از ديگر اشعار داشتن صبغه الهی است
گروه هنر: مسئول دبیرخانه دائمی شعر آئینی کشور با اشاره به اينكه تنها وجه تمايز شعر آئينی از ديگر اشعار به لحاظ محتوايی و داشتن صبغه الهی است، اضافه كرد: بيان توصيف خداوندی در بخش توحيدی اين نوع شعر لحاظ می شود كه ريشه در وحی و نبوت دارد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، محمدعلی مجاهدی، مسئول دبیرخانه دائمی شعر آئینی کشور عصر روز گذشته، 20 شهريورماه در آيين اختتاميه اولين جشنواره شعر ارادت كه در آستان مقدس امامزاده محمد عابد(ع) اراك برگزار شد، به تشريح شعر آئينی پرداخت و گفت: شعر آيينی همان شعر دينی است و تمامی محوريت های اسلامی ـ انقلابی حول محور اين مهم تعريف می شود.
وی تصريح كرد: هرگونه مؤلفهای كه به نحوی متأثر از آموزههای وحيانی بوده و يا برگرفته از متون متين روايی و فرهنگ غنی شيعی باشد حضور او در قلمرو شعر آئينی به رسميت شناخته میشود.
وی با اشاره به اينكه تنها وجه تمايز شعر آئينی از ديگر اشعار به لحاظ محتوايی و داشتن صبغه الهی است، اضافه كرد: بيان توصيف خداوندی در بخش توحيدی اين نوع شعر لحاظ میشود كه ريشه در وحی و نبوت دارد؛ لذا میتوان شعر اخلاقی، حكمی، عرفانی، بصيرت و معرفت را در اين بخش گنجاند.
مجاهدی در تشريح ابعاد فردی و جمعی شعر آئينی تحت عنوان شعر رهايی، تصريح كرد: در شرع مقدس اين نوع اشعار به نام جهاد اكبر تعبير شده است؛ بنابراين در اين اشعار و اين سبك انسان آموزههای پيشوايان دينی را به كار بسته و عنان اهريمن سركش نفس را به دست گرفته و نفس هيولايی و حيوانی خويش را رام خود می كند.
وی در ادامه با اشاره به بعد جمعی شعر رهايی، گفت: جامعه و يك ملت برای اينكه به مقام رهايی برسد مراحل و مراتبی را پشت سر می گذارند كه میتوان از شاخصه اعتراض بهعنوان اولين مرحله در اين بعد نام برد؛ چراكه اين نوع اعتراض بر مبنای دينی استوار است و مؤلفههای آن در قالب اسلام خلاصه میشود.
مجاهدی همچنین از ديگر زيرمجموعههای شعر اعتراض از جمله دفاع از دين، ناموس، اعتقاد، ميهن و باورهای دينی نيز نام برد و افزود: شعر مقاومت، جهاد، شهادت و 8 سال دفاع مقدس به لحاظ موضوعی و بهدليل جاری بودن صبغه دينی در ضميرشان از ديگر اشعار آئينی ماست كه میتوان به واسطه آن بين ملل ديگر جهان تأثيرپذيری ايجاد كرده و آنان را با فضای اين مؤلفهها آشنا كرد.
اين مقام مسئول در ادامه خاطرنشان كرد: قطعه ديگر شعر آئينی شعر ولايی است كه به ساحت مقدس حضرات معصومين(ع)، پيامبران بزرگ الهی و انسانهای وارسته و به كمال نسبی رسيده اختصاص دارد.
وی افزود: در شعر ولايی زيرمجموعههايی چون اشعار نبوی، علوی، فاطمی، عاشورايی، بقيع، رضوی و مهدوی گنجانده میشود كه شعر مهدوی خود دارای زيرمجموعههايی از جمله، غيبت، ظهور، فرج و ديدار است؛ لذا شعر مهدوی از اشعار ولايی در قلمرو شعر آئينی به شمار میآيد.
مجاهدی همچنین به محسوس بودن خلأهای شعر مكتوب در 11 سده گذشته به ویژه در سال های قبل از انقلاب شعر آئينی با اقبال خوبی از سوی شعرا روبرو نبود؛ اما پس از پيروزی انقلاب رويكرد شاعران ما به لايههای پنهان فرهنگ غنی ولايی معطوف شد و رگههای بارزی كه به چشم گذشتگان ما نيامده بود شعرا با نگاه نافذ خود رصد كرده و هنرمندانه به تصوير كشيدند.
وی تصريح كرد: شعرا با ورود به شعر آئينی با قاعده و قانون اين شعر آشنا شده و خود را از محدوده و چارچوب محورهای بيان شده جدا نمیكند؛ چراكه اين مهم دارای قاعده ای خاص و نقاط ممنوعه است كه شعرای شعر آئينی به خود اجازه تخطی از اين حوزه را نمیدهند.
مسئول دبیرخانه دائمی شعر آئینی کشور در پايان، از حضور جوانان در سرودن اشعار آئينی با موضاعات مختلف تقدير كرد و گفت: شعرای جوان با دقت و ظرافت نكات مهم اين نوع شعر را گرفته و به زيبايی آن را پردازش كرده و از خود آثار خوبی را برجای می گذارند.
وی تصريح كرد: هرگونه مؤلفهای كه به نحوی متأثر از آموزههای وحيانی بوده و يا برگرفته از متون متين روايی و فرهنگ غنی شيعی باشد حضور او در قلمرو شعر آئينی به رسميت شناخته میشود.
وی با اشاره به اينكه تنها وجه تمايز شعر آئينی از ديگر اشعار به لحاظ محتوايی و داشتن صبغه الهی است، اضافه كرد: بيان توصيف خداوندی در بخش توحيدی اين نوع شعر لحاظ میشود كه ريشه در وحی و نبوت دارد؛ لذا میتوان شعر اخلاقی، حكمی، عرفانی، بصيرت و معرفت را در اين بخش گنجاند.
مجاهدی در تشريح ابعاد فردی و جمعی شعر آئينی تحت عنوان شعر رهايی، تصريح كرد: در شرع مقدس اين نوع اشعار به نام جهاد اكبر تعبير شده است؛ بنابراين در اين اشعار و اين سبك انسان آموزههای پيشوايان دينی را به كار بسته و عنان اهريمن سركش نفس را به دست گرفته و نفس هيولايی و حيوانی خويش را رام خود می كند.
وی در ادامه با اشاره به بعد جمعی شعر رهايی، گفت: جامعه و يك ملت برای اينكه به مقام رهايی برسد مراحل و مراتبی را پشت سر می گذارند كه میتوان از شاخصه اعتراض بهعنوان اولين مرحله در اين بعد نام برد؛ چراكه اين نوع اعتراض بر مبنای دينی استوار است و مؤلفههای آن در قالب اسلام خلاصه میشود.
مجاهدی همچنین از ديگر زيرمجموعههای شعر اعتراض از جمله دفاع از دين، ناموس، اعتقاد، ميهن و باورهای دينی نيز نام برد و افزود: شعر مقاومت، جهاد، شهادت و 8 سال دفاع مقدس به لحاظ موضوعی و بهدليل جاری بودن صبغه دينی در ضميرشان از ديگر اشعار آئينی ماست كه میتوان به واسطه آن بين ملل ديگر جهان تأثيرپذيری ايجاد كرده و آنان را با فضای اين مؤلفهها آشنا كرد.
اين مقام مسئول در ادامه خاطرنشان كرد: قطعه ديگر شعر آئينی شعر ولايی است كه به ساحت مقدس حضرات معصومين(ع)، پيامبران بزرگ الهی و انسانهای وارسته و به كمال نسبی رسيده اختصاص دارد.
وی افزود: در شعر ولايی زيرمجموعههايی چون اشعار نبوی، علوی، فاطمی، عاشورايی، بقيع، رضوی و مهدوی گنجانده میشود كه شعر مهدوی خود دارای زيرمجموعههايی از جمله، غيبت، ظهور، فرج و ديدار است؛ لذا شعر مهدوی از اشعار ولايی در قلمرو شعر آئينی به شمار میآيد.
مجاهدی همچنین به محسوس بودن خلأهای شعر مكتوب در 11 سده گذشته به ویژه در سال های قبل از انقلاب شعر آئينی با اقبال خوبی از سوی شعرا روبرو نبود؛ اما پس از پيروزی انقلاب رويكرد شاعران ما به لايههای پنهان فرهنگ غنی ولايی معطوف شد و رگههای بارزی كه به چشم گذشتگان ما نيامده بود شعرا با نگاه نافذ خود رصد كرده و هنرمندانه به تصوير كشيدند.
وی تصريح كرد: شعرا با ورود به شعر آئينی با قاعده و قانون اين شعر آشنا شده و خود را از محدوده و چارچوب محورهای بيان شده جدا نمیكند؛ چراكه اين مهم دارای قاعده ای خاص و نقاط ممنوعه است كه شعرای شعر آئينی به خود اجازه تخطی از اين حوزه را نمیدهند.
مسئول دبیرخانه دائمی شعر آئینی کشور در پايان، از حضور جوانان در سرودن اشعار آئينی با موضاعات مختلف تقدير كرد و گفت: شعرای جوان با دقت و ظرافت نكات مهم اين نوع شعر را گرفته و به زيبايی آن را پردازش كرده و از خود آثار خوبی را برجای می گذارند.
