حجتالاسلام حسن هنرمند، مديركل بنياد شهيد و امور ايثارگران استان مركزی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با بيان اينكه مديريت زمينه رشد انسان به سوی الله را فراهم میآورد، اظهار كرد: مطابق كتاب سنت سيره و روش پيامبران، امامان معصوم(ع) و علوم و فنون و تجارب بشری بايد دانست كه علم دومعنی دارد يكی علم در برابر جهل كه به همه دانشها از رياضيات، اخلاق، فقه، نجوم، زيستشناسی اطلاق میشود و معنای ديگر علم مطلق آگاهی نسبت بلكه به دانستنیهايی گفته میشود كه مبتنی به تجربه است.
وی افزود: معنی مديريت تا آنجا نافذ است كه تضادی با احكام الهی نداشته باشد و مدير در اين نظام هرگز نمیتواند در اعمال مديريت از شيوه هايی استفاده كند كه با قوانين اسلامی مخالف باشد؛ در اسلام فرمانها و دستور العملهای كه با اجرای آن فرمانهای خداوندی شكسته میشود هرگز رسميت و اعتبار ندارد.
حجتالاسلام هنرمند گفت: پيامبر اسلام(ص) در اين رابطه فرمودند؛ اطاعت برای اجرای فرمان مخلوق در صورتی كه معصيت خالق را موجب شود، جايز نيست.
وی ادامه داد: مديريت پيامبران، ولايت خداوند است؛ چنانچه يكی از دانشمندان اسلام در رابطه با موضوع میگويد: خداوند حضرت محمد(ص) را بر حق و راستی برانگيخت تا بندگان خدا را از بندگی بندگان همانند خودشان برهاند و به پرستش و بندگی خودش رهنمود سازد.
حجتالاسلام هنرمند با بيان اينكه محور عدالت اجتماعی، تفاوت اساسی مديريت دينی با مديريت فردی است، اظهار كرد: در جامعهای كه مديريت اسلامی بر آن حاكم است، اين انتظار وجود دارد كه نابرابریها به شدت كاهش پيدا كرده باشد و محرومترين طبقات جامعه از حداقل هايی برای حفظ ارزشهای انسانی و حفظ عزت نفس خود برخوردار باشند.
مديركل بنياد شهيد و امور ايثارگران استان خاطرنشان كرد: اما آنچه در جامعه مشاهده میشود، متفاوت است. از يك سو گروهی از مردم برای تأمين حداقلهای زندگی خود به هر ذلتی تن میدهند، جمعيت عظيمی برای يافتن حداقلهای زندگی خود از سطلهای زباله عمومی استفاده میكنند و به بازيافت بعضی زبالهها میپردازند، گروهی برای تأمين حداقلهای زندگی عزيزان خود به فروش كليه يا خون خود روی میآوردند و گروهی برای تأمين قوت زندگی خود در دام خودفروشی و تن فروشی میافتند. جمعی بهدليل سرخوردگی از يافتن يك آينده روشن دچار سرخوردگی و افسردگی گسترده میشوند و در نهايت بسياری از آنها گرفتار افيون و اعتياد میشوند.
اين مقام مسئول در پايان افزود: در هر دوی اين الگوهای متفاوت، ارزشهايی متعالی كه خداوند در انسانها به وديعه گذاشته است، اتلاف میشود؛ يكی برای بقا و ديگری در اثر اسراف و اتلاف منابع فراوان و در هر دو اينها عبوديت خداوند كه هدف خلقت است، محقق نمیشود. در حالت اول، ديگر فرصتی برای تفكر و تامل باقی نمیماند و در دومی از لذتطلبی افراطی دچار تباهی و پوسيدگی میشود؛ بنابراين آنچه امروزه در جامعه ايران مشاهده میشود، در بسياری از زمينهها هيچ نسبتی با الگوی مديريت اسلامی ندارد.