بررسی راهكارهای افزايش توليد بازیهای رايانهای اسلامی ـ ايرانی/41
توليد بازیهای قرآنی فاخر در دستان توانمند بخش خصوصی
گروه فضای مجازی: توليد بازیهای ارزشمند و فاخر داخلی به ويژه با مضامين قرآنی میتواند با دستان توانمند بخش خصوصی محقق شود و تنها دولت نظارت را برعهده داشته باشد.
در جوامع سنتی، سيستم مديريت دولتی حاكم بود و همه عرصهها زيرمجموعه دولت محقق میشد. اين امر شايد يكی از دلايل ضعف مديريتی بهشمار میرفت چرا كه دخالت دولت در همه امور به ضرر جامعه تمام میشود. با به وجود آمدن جوامع مدرن سيستم مديريتی، از دولتی به خصوصی تغيير شكل يافت و جهان توانست چنين مديريتی را تجربه كرده و موفقيتهای چشميگيری را ناظر باشد.
شروع برنامههای خصوصیسازی در ايران، پس از انقلاب آغاز شد و خصوصیسازی، تحت عنوان «سياست تعديل» از تصويب مجلس پنجم گذشت؛ اما با مشكلات به وجود آمده از آغازين روزهای اجرای آن به فراموشی سپرده شد تا جايی كه چارهای جز تغيير و تبيين اصل 44 نبود. بر اين اساس در سال 77 با تشكيل كميتههای كارشناسی، بحثها پيرامون اصل 44 آغاز شد و سرانجام پس از 5 سال كار مستمر و متناوب نتايج در سال 82 به صحن علنی مجمع تشخيص مصلحت نظام ارائه و 2 سال بعد نخستين مصوبات آن ابلاغ شد.
از اواخر دهه 80 تاكنون، دولت با كوچك شدن، اين فضا را در اختيار بخش خصوصی گذاشت تا اين بخش بتواند در همه عرصهها خوش بدرخشد كه البته برخی از اين فضاها موفق و ديگر فضا ناموفق بودند.
رسانههای ديجيتال، كه دوران گذر را سپری میكنند و هنوز در سن نوجوانی هستند، از جمله حوزههايی است كه قابليت ورود بخش خصوصی را میتوانند داشته باشند. اما متأسفانه به دليل ضعفهای بسيار در اين حوزه كمتر بخش خصوصی رغبت به ورود در اين فضا دارد.
يكی از بخشهای رسانههای ديجيتال، بازیهای رايانهای است كه تا اندازهای بخش خصوصی به آن ورود كردهاند و اين حوزه با دستان توانمند بخش خصوصی، موفقيتهايی را حاصل كردهاند. البته بسياری از مؤسسات خصوصی اذعان دارند كه ورود به حوزه بازیهای رايانهای اگر به واسطه علاقه باشد، تمام سختیها را به جان میخرند و در اين فعاليت ماندگار میشوند در غير اين صورت، چون اين حوزه به دليل آنكه بازگشت سرمايهای ندارد، كمتر مؤسسهای رغبت به اين حوزه دارد.
بازیهای قرآنی يكی از گروههای بازیهای رايانهای است كه كمتر مؤسسهای به توليد اين موضوع، علاقه نشان میدهد، چرا كه هماكنون بازار داخلی مملو از بازیهای رايانهای خارجی با مضامين خشونت و هيجانهای كاذب است. از آنجا كه كاربران، علاقه بسياری به بازیهای خارجی دارند، در وهله اول كمتر به بازیهای رايانهای داخلی و سپس به بازیهايی با مضامين قرآنی علاقه نشان میدهند.
بازیهای رايانهای همچون هنری میتواند در فرهنگسازی و ترويج فضايل اخلاقی و ارتقای آموزش عمومی در جامعه تأثير بسزايی داشته باشد.
صنعت بازیهای رايانهای میتواند محلی برای كسب درآمد و اشتغالزايی باشد و به اقتصاد كشور كمك كند بنابر اين توليد بازیهای ارزشمند و فاخر داخلی به ويژه با مضامين قرآنی میتواند با دستان توانمند بخش خصوصی محقق شود و تنها دولت نظارت را برعهده داشته باشد.
در نگاه اول شايد به نظر برسد كه بدون حمايتهای دولت، بخش خصوصی چگونه میتواند به حيات خود ادامه دهد اما بايد گفت كه اگر بخش خصوصی بتواند فعاليتش را بر پايه اصول حرفهای بگذارد، قطعاً بدون نياز به حمايتهای دولت میتواند درآمد بالايی را داشته باشد.
تجربه ثابت كرده است، انتخاب سوژه مناسب بازیهای رايانهای، استفاده از كارشناسان متخصص، استفاده از روانشناسان با كمترين امكانات، توليداتی را به ارمغان میآورد كه زبانزد عام و خاص باشد.
بنابراين، بخش خصوصی میتواند اين ريسك را بپذيرد تا در حوزه قرآن به عرصه بازیهای رايانهای ورود يابد و با استفاده از كارشناسان مذهبی، بازیهای مناسبی را خلق كند.
يادداشت از زينب رازدشت
شروع برنامههای خصوصیسازی در ايران، پس از انقلاب آغاز شد و خصوصیسازی، تحت عنوان «سياست تعديل» از تصويب مجلس پنجم گذشت؛ اما با مشكلات به وجود آمده از آغازين روزهای اجرای آن به فراموشی سپرده شد تا جايی كه چارهای جز تغيير و تبيين اصل 44 نبود. بر اين اساس در سال 77 با تشكيل كميتههای كارشناسی، بحثها پيرامون اصل 44 آغاز شد و سرانجام پس از 5 سال كار مستمر و متناوب نتايج در سال 82 به صحن علنی مجمع تشخيص مصلحت نظام ارائه و 2 سال بعد نخستين مصوبات آن ابلاغ شد.
از اواخر دهه 80 تاكنون، دولت با كوچك شدن، اين فضا را در اختيار بخش خصوصی گذاشت تا اين بخش بتواند در همه عرصهها خوش بدرخشد كه البته برخی از اين فضاها موفق و ديگر فضا ناموفق بودند.
رسانههای ديجيتال، كه دوران گذر را سپری میكنند و هنوز در سن نوجوانی هستند، از جمله حوزههايی است كه قابليت ورود بخش خصوصی را میتوانند داشته باشند. اما متأسفانه به دليل ضعفهای بسيار در اين حوزه كمتر بخش خصوصی رغبت به ورود در اين فضا دارد.
يكی از بخشهای رسانههای ديجيتال، بازیهای رايانهای است كه تا اندازهای بخش خصوصی به آن ورود كردهاند و اين حوزه با دستان توانمند بخش خصوصی، موفقيتهايی را حاصل كردهاند. البته بسياری از مؤسسات خصوصی اذعان دارند كه ورود به حوزه بازیهای رايانهای اگر به واسطه علاقه باشد، تمام سختیها را به جان میخرند و در اين فعاليت ماندگار میشوند در غير اين صورت، چون اين حوزه به دليل آنكه بازگشت سرمايهای ندارد، كمتر مؤسسهای رغبت به اين حوزه دارد.
بازیهای قرآنی يكی از گروههای بازیهای رايانهای است كه كمتر مؤسسهای به توليد اين موضوع، علاقه نشان میدهد، چرا كه هماكنون بازار داخلی مملو از بازیهای رايانهای خارجی با مضامين خشونت و هيجانهای كاذب است. از آنجا كه كاربران، علاقه بسياری به بازیهای خارجی دارند، در وهله اول كمتر به بازیهای رايانهای داخلی و سپس به بازیهايی با مضامين قرآنی علاقه نشان میدهند.
بازیهای رايانهای همچون هنری میتواند در فرهنگسازی و ترويج فضايل اخلاقی و ارتقای آموزش عمومی در جامعه تأثير بسزايی داشته باشد.
صنعت بازیهای رايانهای میتواند محلی برای كسب درآمد و اشتغالزايی باشد و به اقتصاد كشور كمك كند بنابر اين توليد بازیهای ارزشمند و فاخر داخلی به ويژه با مضامين قرآنی میتواند با دستان توانمند بخش خصوصی محقق شود و تنها دولت نظارت را برعهده داشته باشد.
در نگاه اول شايد به نظر برسد كه بدون حمايتهای دولت، بخش خصوصی چگونه میتواند به حيات خود ادامه دهد اما بايد گفت كه اگر بخش خصوصی بتواند فعاليتش را بر پايه اصول حرفهای بگذارد، قطعاً بدون نياز به حمايتهای دولت میتواند درآمد بالايی را داشته باشد.
تجربه ثابت كرده است، انتخاب سوژه مناسب بازیهای رايانهای، استفاده از كارشناسان متخصص، استفاده از روانشناسان با كمترين امكانات، توليداتی را به ارمغان میآورد كه زبانزد عام و خاص باشد.
بنابراين، بخش خصوصی میتواند اين ريسك را بپذيرد تا در حوزه قرآن به عرصه بازیهای رايانهای ورود يابد و با استفاده از كارشناسان مذهبی، بازیهای مناسبی را خلق كند.
يادداشت از زينب رازدشت
